Shloka 23
Viśvarūpa’s Death, Vṛtrāsura’s Manifestation, and the Devas’ Surrender to Nārāyaṇa
यस्योरुशृङ्गे जगतीं स्वनावं मनुर्यथाबध्य ततार दुर्गम् । स एव नस्त्वाष्ट्रभयाद्दुरन्तात् त्राताश्रितान्वारिचरोऽपि नूनम् ॥ २३ ॥
yasyoru-śṛṅge jagatīṁ sva-nāvaṁ manur yathābadhya tatāra durgam sa eva nas tvāṣṭra-bhayād durantāt trātāśritān vāricaro ’pi nūnam
ਜਿਸ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸਿੰਗ ਉੱਤੇ ਮਨੂ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤ ਨੇ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੀ ਨੌਕਾ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਪ੍ਰਲਯ ਦੇ ਦੁৰ্গਮ ਭਯ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਹੀ ਜਲਚਰ ਮਤ੍ਸ੍ਯ ਅਵਤਾਰ ਤ੍ਵਸ਼ਟਾ-ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਉੱਠੇ ਦੁਰੰਤ ਡਰ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਰਨਾਗਤਾਂ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਬਚਾਵੇ।
FAQs
This verse teaches that those who take shelter of the Lord are protected even from seemingly insurmountable भय (fear), as Indra recalls the Lord’s saving act as Matsya and prays for the same protection from Vṛtra.
Indra cites the Lord’s past deliverance of Manu and the earth during the flood to strengthen his plea: the same Supreme Protector who saved the world before can save the devas now from Vṛtra.
Remembering the Lord’s past help and consciously taking refuge in Him—through prayer, steadiness in dharma, and devotion—builds courage and clarity when facing overwhelming crises.