Shloka 27
Diti’s Puṁsavana Vow, Indra’s Intervention, and the Birth of the Maruts
इति भावेन सा भर्तुराचचारासकृत्प्रियम् । शुश्रूषयानुरागेण प्रश्रयेण दमेन च ॥ २७ ॥ भक्त्या परमया राजन् मनोज्ञैर्वल्गुभाषितै: । मनो जग्राह भावज्ञा सस्मितापाङ्गवीक्षणै: ॥ २८ ॥
iti bhāvena sā bhartur ācacārāsakṛt priyam śuśrūṣayānurāgeṇa praśrayeṇa damena ca
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ [ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ], ਦਿਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨਮੋਹਕ ਵਿਵਹਾਰ ਦੁਆਰਾ ਕਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਲਗਾਤਾਰ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਦਿਤੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਸ਼ਯਪ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਦੀ ਬਹੁਤ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਨਾਲ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਸੇਵਾ, ਪਿਆਰ, ਨਿਮਰਤਾ ਅਤੇ ਸੰਜਮ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਅਤੇ ਨਜ਼ਰਾਂ ਨਾਲ, ਦਿਤੀ ਨੇ ਉਸਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ।
When a woman wants to endear herself to her husband and make him very faithful, she must try to please him in all respects. When the husband is pleased with his wife, the wife can receive all necessities, ornaments and full satisfaction for her senses. Herein this is indicated by the behavior of Diti.
FAQs
This verse highlights attentive service, affection, humility, and self-control as powerful virtues that make one’s conduct pleasing and dharmic within household life.
Diti sought to obtain Kaśyapa’s favor and blessings; therefore she carefully served him with respect and restraint as part of her vow and intention.
By practicing respectful speech, consistent helpful service, and emotional restraint—especially in close relationships—one builds trust, harmony, and spiritual character.