Shloka 49
Citraketu’s Detachment, Nārada’s Mantra, and the Darśana of Anantadeva
श्रीशुक उवाच संस्तुतो भगवानेवमनन्तस्तमभाषत । विद्याधरपतिं प्रीतश्चित्रकेतुं कुरूद्वह ॥ ४९ ॥
śrī-śuka uvāca saṁstuto bhagavān evam anantas tam abhāṣata vidyādhara-patiṁ prītaś citraketuṁ kurūdvaha
ਸ਼੍ਰੀਸ਼ੁਕਦੇਵ ਗੋਸਵਾਮੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਚਿਤ੍ਰਕੇਤੂ ਦੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਅਨੰਤਦੇਵ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਕੁਰੂਵੰਸ਼-ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ!
FAQs
In this verse, after being properly praised, Lord Ananta directly speaks to Citraketu, showing that the Lord reciprocates with heartfelt devotion and sincere glorification.
Because Citraketu had offered praise and devotion; the narrative emphasizes the Lord’s merciful reciprocation—He becomes pleased and personally instructs His devotee.
Offer sincere prayers and glorification with humility; this verse highlights that devotion is meant to become a living relationship—seeking guidance and transformation through genuine bhakti.