Srimad Bhagavatam — Shashtha Skandha, Shloka 27
Nārada and Aṅgirā Instruct Citraketu: Impermanence, Ātma-Tattva, and Mantra-Upadeśa
श्रीनारद उवाच एतां मन्त्रोपनिषदं प्रतीच्छ प्रयतो मम । यां धारयन् सप्तरात्राद् द्रष्टा सङ्कर्षणं विभुम् ॥ २७ ॥
śrī-nārada uvāca etāṁ mantropaniṣadaṁ pratīccha prayato mama yāṁ dhārayan sapta-rātrād draṣṭā saṅkarṣaṇaṁ vibhum
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਦ ਜੀ ਬੋਲੇ—ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਇਹ ਪਰਮ ਮੰਗਲਮਈ ਮੰਤ੍ਰ-ਉਪਨਿਸ਼ਦ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰ। ਇਸ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਸਰਵਵਿਭੂ ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਸਾਕਸ਼ਾਤ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰੇਂਗਾ।
FAQs
This verse shows Nārada instructing that a mantra-upaniṣad should be accepted with discipline and purity, emphasizing respectful reception and steady practice to attain divine realization.
In the narrative, Nārada guides the seeker toward direct spiritual vision; he teaches that focused mantra practice, done with self-control, culminates in experiencing the Lord’s presence—here, Saṅkarṣaṇa.
Practice a received mantra consistently with sincerity, regulated habits, and attentive mind; the verse highlights that disciplined devotion—not haste—leads to deeper spiritual experience.