Shloka 36
The Lord’s Advent: Yoga-māyā’s Mission, Saṅkarṣaṇa’s Transfer, and the Demigods’ Prayers
न नामरूपे गुणजन्मकर्मभि- र्निरूपितव्ये तव तस्य साक्षिण: । मनोवचोभ्यामनुमेयवर्त्मनो देव क्रियायां प्रतियन्त्यथापि हि ॥ ३६ ॥
na nāma-rūpe guṇa-janma-karmabhir nirūpitavye tava tasya sākṣiṇaḥ mano-vacobhyām anumeya-vartmano deva kriyāyāṁ pratiyanty athāpi hi
ਹੇ ਦੇਵ, ਜੋ ਕੇਵਲ ਮਨ ਤੇ ਬਾਣੀ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਮ-ਰੂਪ ਅਤੇ ਗੁਣ, ਜਨਮ ਤੇ ਕਰਮ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਦੇ ਸਾਕਸ਼ੀ ਹੋ। ਪਰ ਭਕਤੀ-ਸੇਵਾ ਦੀ ਕ੍ਰਿਆ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਕੇ ਹੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਥਾਰਥ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
As stated in the Padma Purāṇa:
FAQs
This verse says the Supreme Lord, the witness of all, cannot be fully defined by name, form, qualities, birth, or actions; He transcends mental and verbal description.
Because Krishna is the transcendental witness beyond material categories; the demigods admit His inconceivability while praising that He still becomes knowable through His own divine activities.
Approach spirituality with humility: instead of trying to “box” the Divine into concepts, study the Lord’s deeds and teachings with devotion, letting transformation come through bhakti and sincere practice.