Adhyaya 8
ଅଧ୍ୟାୟ ୮ରେ ସାବର୍ଣ୍ଣି ପ୍ରଶ୍ନ କରନ୍ତି—ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନେ ହିଂସାତ୍ମକ ଯଜ୍ଞବିଧିକୁ ନିରୋଧ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତାହା ପୁଣି କିପରି ପ୍ରବଳ ହୁଏ, ଏବଂ ଶାଶ୍ୱତ ଶୁଦ୍ଧ ଧର୍ମ ପ୍ରାଚୀନ ଓ ପରବର୍ତ୍ତୀ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କିପରି ବିପରୀତ ହୋଇଯାଏ? ସ୍କନ୍ଦ କହନ୍ତି—କାଳର ପ୍ରଭାବରେ ବିବେକ ଭ୍ରଷ୍ଟ ହୁଏ; କାମ, କ୍ରୋଧ, ଲୋଭ ଓ ମାନ ପଣ୍ଡିତଙ୍କର ମଧ୍ୟ ନିଷ୍ପତ୍ତିବୁଦ୍ଧିକୁ ନଷ୍ଟ କରେ। ଯେମାନେ ସାତ୍ତ୍ୱିକ ଓ କ୍ଷୀଣବାସନା, ସେମାନେ ଅଚଳ ରହନ୍ତି। ତାପରେ ସ୍କନ୍ଦ ହିଂସ୍ର କର୍ମପ୍ରବୃତ୍ତିର ପୁନରୁଦୟର କାରଣ ଓ ନାରାୟଣ-ଶ୍ରୀଙ୍କ ମାହାତ୍ମ୍ୟ ପ୍ରକାଶ ପାଇଁ ଏକ ପୁରାତନ ଇତିହାସ କହନ୍ତି। ଶଙ୍କରାଂଶ ତପସ୍ବୀ ଦୁର୍ବାସା ଏକ ଦିବ୍ୟ ନାରୀଙ୍କୁ ସୁଗନ୍ଧି ମାଳା ସହିତ ଦେଖି ସେହି ମାଳା ପାଆନ୍ତି। ପରେ ସେ ବିଜୟଯାତ୍ରାରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅବଧାନହୀନତା ଓ ଆସକ୍ତିରୁ ମାଳା ହାତୀ ଉପରେ ରଖାଯାଇ ଖସି ପଡ଼ି ପଦଦଳିତ ହୁଏ। ଦୁର୍ବାସା କଠୋର ଭର୍ତ୍ସନା କରି ଶାପ ଦିଅନ୍ତି—ଯାହାର କୃପାରେ ଇନ୍ଦ୍ର ତ୍ରିଲୋକାଧିପତି, ସେଇ ଶ୍ରୀ ତାଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରି ସମୁଦ୍ରରେ ଲୀନ ହେବେ; ତପସ୍ବୀଙ୍କ ଅଧିକାର ଅବମାନନାରୁ ମଙ୍ଗଳଶକ୍ତି ହ୍ରାସ ପାଏ ବୋଲି କାରଣସୂତ୍ର ସ୍ଥାପିତ ହୁଏ।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.