Adhyaya 5
ସ୍କନ୍ଦପୁରାଣରେ ବସୁବଂଶସମ୍ବନ୍ଧୀ ଆଦର୍ଶ ରାଜା ଅମାବାସୁଙ୍କ ବର୍ଣ୍ଣନା ମିଳେ। ସେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ପିତୃଭକ୍ତ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟସଂଯମୀ, ଅହିଂସକ, ବିନମ୍ର ଓ ସ୍ଥିରଚିତ୍ତ। ସେ ନିରନ୍ତର ନାରାୟଣମନ୍ତ୍ର ଜପ କରି ପଞ୍ଚକାଳ କ୍ରମରେ ପୂଜା କରନ୍ତି—ପ୍ରଥମେ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ନୈବେଦ୍ୟ, ପରେ ଦେବ, ପିତୃ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଆଶ୍ରିତମାନଙ୍କୁ ପ୍ରସାଦ ବଣ୍ଟନ, ଶେଷରେ ଅବଶିଷ୍ଟ ନିଜେ ଗ୍ରହଣ; ଏହାକୁ ପବିତ୍ର ଭୋଜନନୀତି ଭାବେ ଦେଖାଯାଇଛି। ମାଂସାହାର ଦ୍ୱାରା ହେଉଥିବା ପ୍ରାଣୀହିଂସାକୁ ସେ ଗୁରୁତର ଦୋଷ ମାନନ୍ତି; ଶାସନରେ ଅସତ୍ୟ, ଦ୍ୱେଷ ଓ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଅପରାଧକୁ ମଧ୍ୟ ହ୍ରାସ କରିବା ଆଦର୍ଶ ରଖନ୍ତି। ପାଞ୍ଚରାତ୍ର ଆଚାର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି କାମ୍ୟ, ନୈମିତ୍ତିକ ଓ ନିତ୍ୟ କର୍ମକୁ ସାତ୍ତ୍ୱତ/ବୈଷ୍ଣବ ବିଧିରେ କରନ୍ତି। ଭକ୍ତିଫଳରେ ଇନ୍ଦ୍ରାଦି ଦେବମାନଙ୍କ ଠାରୁ ଦିବ୍ୟ ଦାନ ମିଳେ; ତଥାପି ଦେବମଣ୍ଡଳରେ ପକ୍ଷପାତ କିମ୍ବା ବାକ୍ଦୋଷରୁ ପତନ ହୋଇପାରେ ବୋଲି କଥା ସତର୍କ କରେ। ପୁନଃ ଦୃଢ ମନ୍ତ୍ରସାଧନାରେ ସେ ସ୍ୱର୍ଗସ୍ଥିତି ପାଆନ୍ତି; ପିତୃଶାପରୁ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନେଇ ଶେଷରେ ଋଷିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାସୁଦେବପୂଜା ବଢ଼ାଇ ବାସୁଦେବଙ୍କ ନିର୍ଭୟ ପରମପଦ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.