Adhyaya 32
ଅଧ୍ୟାୟ ୩୨ରେ ବାସୁଦେବ-କେନ୍ଦ୍ରିତ ଉପଦେଶକୁ ବକ୍ତା–ଶ୍ରୋତା ପରମ୍ପରାର ସୁସଂଗଠିତ ଧାରାରେ ସ୍ଥାପିତ କରାଯାଇଛି। ସ୍କନ୍ଦ କହନ୍ତି—ନାରଦ ଈଶାନଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି ଶମ୍ୟାପ୍ରାସସ୍ଥିତ ବ୍ୟାସାଶ୍ରମକୁ ଯାଇ ଜିଜ୍ଞାସୁଙ୍କୁ ‘ଏକାନ୍ତିକ ଧର୍ମ’ ଉପଦେଶ ଦିଅନ୍ତି। ପରେ ଏହି ବାଣୀ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସଭାରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୁଏ; ଦେବ, ପିତୃ ଓ ଋଷିମାନେ ଶିକ୍ଷା ପାଆନ୍ତି; ଭାସ୍କର (ସୂର୍ଯ୍ୟ) ନାରଦ ପୂର୍ବେ ନାରାୟଣଙ୍କଠାରୁ ଶୁଣିଥିବା କଥାକୁ ପୁନଃ ଶୁଣନ୍ତି ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ତା’ପରେ ଉପଦେଶର ପ୍ରବାହ ବାଲଖିଲ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ମେରୁପର୍ବତରେ ଇନ୍ଦ୍ର ସହ ଦେବସମୂହରେ, ଅସିତଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ପିତୃମାନଙ୍କ ପାଖକୁ, ତାହାଠାରୁ ରାଜା ଶାନ୍ତନୁ, ଭୀଷ୍ମ ଏବଂ ଶେଷରେ ଭାରତଯୁଦ୍ଧାନ୍ତେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚେ। ଏହି ମାହାତ୍ମ୍ୟ ଶ୍ରବଣରେ ମୋକ୍ଷଲକ୍ଷ୍ୟ ପରାଭକ୍ତି ଜନ୍ମେ; ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ପରମ କାରଣ ଏବଂ ବ୍ୟୂହ–ଅବତାରମାନଙ୍କର ମୂଳ ସ୍ରୋତ ଭାବେ ପ୍ରତିପାଦନ କରାଯାଇଛି। ଘନ ଫଳଶ୍ରୁତିରେ ଏହାକୁ ପୁରାଣକଥାର ସାର, ବେଦ–ଉପନିଷଦର ‘ରସ’, ଏବଂ ସାଂଖ୍ୟ–ଯୋଗ, ପାଞ୍ଚରାତ୍ର, ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରର ନିଷ୍କର୍ଷ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ମନଃଶୁଦ୍ଧି, ଅମଙ୍ଗଳନାଶ, ଧର୍ମ–କାମ–ଅର୍ଥ–ମୋକ୍ଷ ଫଳ, ବର୍ଣ୍ଣାଶ୍ରମାନୁସାରେ ବିଶେଷ ଫଳ, ରାଜା ଓ ନାରୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶୁଭଫଳ ଦିଆଯିବ ବୋଲି ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରାଯାଇଛି। ଶେଷରେ ସୂତ ପଣ୍ଡିତ ଶ୍ରୋତାମାନଙ୍କୁ ଏକମାତ୍ର ବାସୁଦେବଙ୍କ ଉପାସନାକୁ ଆହ୍ୱାନ କରି, ଗୋଲୋକାଧିପତି ତେଜୋମୟ ଭକ୍ତ୍ୟାନନ୍ଦବର୍ଧକ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ସମାପ୍ତ କରନ୍ତି।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.