Adhyaya 31
ଅଧ୍ୟାୟ ୩୧ରେ ସ୍କନ୍ଦଙ୍କ ଧର୍ମୋପଦେଶରେ ବାସୁଦେବଙ୍କ ମହିମା ଶୁଣି ନାରଦଙ୍କ ସମସ୍ତ ସନ୍ଦେହ ନଶ୍ଟ ହୁଏ। ସେ ତପସ୍ୟା ଅବିରତ ରଖିବା ଓ ପ୍ରତିଦିନ ଯଥାସମୟରେ ଜ୍ଞାନ-ଶ୍ରବଣ କରିବାକୁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରନ୍ତି। ସ୍କନ୍ଦ କହନ୍ତି—ନାରଦ ହଜାର ଦିବ୍ୟବର୍ଷ ତପସ୍ୟାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ ରହି ହରିଙ୍କ ଉପଦେଶ ସମୟମତେ ଶୁଣି ‘ପକ୍ୱତା’ ପାଆନ୍ତି; ଅଖିଳାତ୍ମା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରତି ତାଙ୍କର ପ୍ରେମ ଅଧିକ ଗାଢ଼ ହୁଏ। ଉତ୍ତମ ଭକ୍ତିରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ସିଦ୍ଧ-ଯୋଗୀ ନାରଦଙ୍କୁ ନାରାୟଣ ଲୋକହିତ ପାଇଁ ଭ୍ରମଣ କରି ସର୍ବତ୍ର ‘ଏକାନ୍ତ-ଧର୍ମ’ ପ୍ରଚାର କରିବାକୁ ଆଜ୍ଞା ଦିଅନ୍ତି। ପରେ ନାରଦ ବିସ୍ତୃତ ସ୍ତୁତି କରି ନାରାୟଣ/ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ଜଗନ୍ନିବାସ, ଯୋଗେଶ୍ୱର, ସାକ୍ଷୀ, ଗୁଣାତୀତ ଓ କର୍ତୃତ୍ୱାତୀତ, ଭୟ-ସଂସାରରୁ ରକ୍ଷାକାରୀ କରୁଣାମୟ ଶରଣଦାତା ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି। ଦେହ-ସ୍ୱଜନ-ଧନାସକ୍ତିକୁ ମୋହ ବୋଲି ଦେଖାଇ, ମୃତ୍ୟୁକାଳରେ ମଧ୍ୟ ଭଗବତ୍ସ୍ମରଣ ମୋକ୍ଷଦାୟକ ବୋଲି କହି, ଶେଷରେ ଏକମାତ୍ର ଆଶ୍ରୟ ଓ କୃତଜ୍ଞତାର ନୀତି ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.