
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ହରିଙ୍କ (ରାଧା–କୃଷ୍ଣ ସହିତ) ମହାପୂଜାର କ୍ରମବଦ୍ଧ ବିଧାନ ବର୍ଣ୍ଣିତ। ପ୍ରଥମେ ମାନସିକ ପୂଜା, ପରେ ଆବାହନ ଓ ପ୍ରତିମାରେ ସ୍ଥାପନ, ତଥା ଅଙ୍ଗଦେବତାଙ୍କ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଏ। ତାପରେ ଘଣ୍ଟା–ବାଦ୍ୟର ମଙ୍ଗଳଧ୍ୱନି, ପାଦ୍ୟ–ଅର୍ଘ୍ୟ–ଆଚମନ ଆଦି ଅତିଥି-ସତ୍କାର ସଦୃଶ ସେବା ଏବଂ ଅର୍ଘ୍ୟଦ୍ରବ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତି କୁହାଯାଇଛି। ପରେ ସ୍ନାନବିଧି—ସୁଗନ୍ଧିତ ଜଳସ୍ନାନ, ତେଲ ଅଭ୍ୟଙ୍ଗ, ଉଡ୍ୱର୍ତ୍ତନ ଓ ପଞ୍ଚାମୃତାଭିଷେକ (କ୍ଷୀର, ଦଧି, ଘୃତ, ମଧୁ, ଶର୍କରା) ମନ୍ତ୍ରସହ; ସହିତ ଶ୍ରୀସୂକ୍ତ, ବିଷ୍ଣୁସୂକ୍ତ ଆଦି ବୈଦିକ/ପୁରାଣିକ ସ୍ତୋତ୍ର ଓ ମହାପୁରୁଷବିଦ୍ୟା ପାଠ। ବସ୍ତ୍ର, ଯଜ୍ଞୋପବୀତ, ଆଭୂଷଣ, ଋତୁ-ତିଳକ, ପୁଷ୍ପ–ତୁଳସୀରେ ନାମୋଚ୍ଚାରଣପୂର୍ବକ ଅର୍ଚ୍ଚନ, ଧୂପ–ଦୀପ, ବିଭିନ୍ନ ମହାନୈବେଦ୍ୟ (ଖାଦ୍ୟତାଲିକା ସହ), ଜଳାର୍ପଣ, ହସ୍ତପ୍ରକ୍ଷାଳନ, ନିର୍ମାଲ୍ୟ ବ୍ୟବସ୍ଥା, ତାମ୍ବୂଳ, ଫଳ, ଦକ୍ଷିଣା ଓ ସଙ୍ଗୀତସହ ଆରତି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ। ଶେଷରେ ସ୍ତୁତି, କୀର୍ତ୍ତନ, ନୃତ୍ୟ, ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା ଓ ପ୍ରଣାମ (ଅଷ୍ଟାଙ୍ଗ/ପଞ୍ଚାଙ୍ଗ, ନାରୀ–ପୁରୁଷ ଭେଦରେ) ଦ୍ୱାରା ସେବା ସମାପ୍ତ ହୁଏ। ସଂସାରରୁ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା, ନିତ୍ୟ ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟ, ଆବାହିତ ରୂପମାନଙ୍କ ବିସର୍ଜନ ଓ ବିଗ୍ରହଶୟନ କୁହାଯାଇଛି। ଫଳଶ୍ରୁତିରେ ବିଷ୍ଣୁସାନ୍ନିଧ୍ୟ/ପାର୍ଷଦତ୍ୱ, ଗୋଲୋକପ୍ରାପ୍ତି, କାମ୍ୟପୂଜାରେ ମଧ୍ୟ ଧର୍ମ–କାମ–ଅର୍ଥ–ମୋକ୍ଷ ଲାଭ; ମନ୍ଦିରନିର୍ମାଣ ଓ ନିତ୍ୟପୂଜା ପାଇଁ ଦାନର ବିଶେଷ ପୁଣ୍ୟ, ଯଜମାନ–ପୁରୋହିତ–ସହାୟକ–ଅନୁମୋଦକଙ୍କ ସାମୂହିକ କର୍ମଭାଗ, ଏବଂ ପୂଜା ନିଧି ଅପହରଣର ନିଷେଧ ରହିଛି। ଏକାଗ୍ରତା ବିନା ବାହ୍ୟ କର୍ମର ଫଳ କମେ, ଏବଂ ହରିପୂଜା ବିନା ବିଦ୍ୱାନ ତପସ୍ୱୀମାନେ ମଧ୍ୟ ସିଦ୍ଧି ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ—ଏହା ଉପଦେଶ।
No shlokas available for this adhyaya yet.