Adhyaya 26
ଅଧ୍ୟାୟ ୨୬ରେ ସ୍କନ୍ଦ କହନ୍ତି—ଏକାନ୍ତିକ-ଧର୍ମର ବ୍ୟାଖ୍ୟା ଶୁଣି ନାରଦ ପୁନର୍ବାର ପ୍ରଶ୍ନ କରନ୍ତି: ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ସିଦ୍ଧିକୁ ନେଇଯାଉଥିବା ବ୍ୟବହାରିକ ସାଧନା (କ୍ରିୟାଯୋଗ) କ’ଣ? ନାରାୟଣ କହନ୍ତି କ୍ରିୟାଯୋଗ ମୂଳତଃ ବାସୁଦେବଙ୍କ ପୂଜା-ବିଧି; ବେଦ, ତନ୍ତ୍ର ଓ ପୁରାଣରେ ଏହାର ପ୍ରଚୁର ପ୍ରମାଣ ଅଛି ଏବଂ ଭକ୍ତଙ୍କ ସାମର୍ଥ୍ୟ-ରୁଚି ଅନୁସାରେ ବିଧିର ଭିନ୍ନତା ହୋଇପାରେ। ତାପରେ ବୈଷ୍ଣବ ଦୀକ୍ଷାର ଯୋଗ୍ୟତା ବର୍ଣ୍ଣ-ଆଶ୍ରମ ଅନୁସାରେ, ମୂଳମନ୍ତ୍ରର ପ୍ରୟୋଗ (ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଷଡକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର), ଏବଂ କପଟହୀନ ଶ୍ରଦ୍ଧା-ଭକ୍ତି ସହିତ ନିଜ ଧର୍ମକର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପାଳନ ଆବଶ୍ୟକ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଗୁରୁ ଚୟନର ଲକ୍ଷଣ, ତୁଳସୀମାଳା, ଗୋପୀଚନ୍ଦନର ଊର୍ଧ୍ୱପୁଣ୍ଡ୍ର, ଏବଂ ନିତ୍ୟ ପୂଜାକ୍ରମ—ପ୍ରାତଃ ଉଠିବା, କେଶବ ଧ୍ୟାନ, ଶୌଚ-ସ୍ନାନ, ସନ୍ଧ୍ୟା/ହୋମ/ଜପ, ଶୁଦ୍ଧ ଉପହାର ସଂଗ୍ରହ—ବର୍ଣ୍ଣିତ। ବାସୁଦେବ/କୃଷ୍ଣ ପ୍ରତିମାର ଦ୍ରବ୍ୟ, ବର୍ଣ୍ଣ, ଦ୍ୱିଭୁଜ କିମ୍ବା ଚତୁର୍ଭୁଜ ରୂପ, ବଂଶୀ, ଚକ୍ର, ଶଙ୍ଖ, ଗଦା, ପଦ୍ମ ଆଦି ଚିହ୍ନ, ଏବଂ ଶ୍ରୀ (ଲକ୍ଷ୍ମୀ) କିମ୍ବା ରାଧାଙ୍କ ସ୍ଥାପନା ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି। ଅଚଳ ଓ ଚଳ ପ୍ରତିମାର ଭେଦରେ ଆବାହନ-ବିସର୍ଜନ ନିୟମ ଓ କିଛି ପ୍ରତିମା ହାତଲେଇବାରେ ସାବଧାନତା ଦିଆଯାଏ। ଶେଷରେ ଭକ୍ତି-ବିଶ୍ୱାସକୁ ନିର୍ଣ୍ଣାୟକ କୁହି—ହୃଦୟପୂର୍ବକ ଅର୍ପିତ ସାଧାରଣ ଜଳ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରେ, କିନ୍ତୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାହୀନ ଦାନ ଫଳ ଦେଉନାହିଁ; ତେଣୁ ଭକ୍ତହିତାର୍ଥେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ନିତ୍ୟ ଅର୍ଚ୍ଚନା ପ୍ରଶଂସିତ।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.