
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ଶ୍ରୀନାରାୟଣ ଚାରି ଆଶ୍ରମ—ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ, ଗୃହସ୍ଥ, ବାନପ୍ରସ୍ଥ ଓ ଯତି—ର ବିଭାଗ କରି, ସଂସ୍କାରଦ୍ୱାରା ପରିଶୁଦ୍ଧ ଦ୍ୱିଜ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀର ଧର୍ମକୁ ବିଶେଷ ଭାବେ ନିରୂପଣ କରନ୍ତି। ଗୁରୁଗୃହେ ବାସ କରି ବେଦାଧ୍ୟୟନ, ଶୌଚ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟନିଗ୍ରହ, ସତ୍ୟବଚନ, ବିନୟ ଆଦି ଗୁଣ, ଏବଂ ପ୍ରାତଃ-ସାୟଂ ହୋମ, ନିୟତ ଭିକ୍ଷାଟନ, ତ୍ରିକାଳ ସନ୍ଧ୍ୟା, ନିତ୍ୟ ବିଷ୍ଣୁପୂଜା ଭଳି ଦୈନିକ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖିତ। ଗୁରୁଆଜ୍ଞାର ପୂର୍ଣ୍ଣ ପାଳନ, ଆହାରରେ ମିତତା, ସ୍ନାନ-ଭୋଜନ-ହୋମ-ଜପ ସମୟରେ ମୌନ, ଶୃଙ୍ଗାର ଓ ଦେଖାଦେଖିରେ ସଂଯମ, ଏବଂ ମଦ୍ୟ-ମାଂସାଦି ବର୍ଜନ—ଏସବୁକୁ ଶୁଦ୍ଧି ଓ ସଂଯମର ସାଧନ ଭାବେ କୁହାଯାଇଛି। ନାରୀମାନଙ୍କ ପ୍ରତି କାମଦୃଷ୍ଟି, ସ୍ପର୍ଶ, ସମ୍ଭାଷଣ କିମ୍ବା କାମଚିନ୍ତନକୁ କଠୋର ଭାବେ ଏଡ଼ାଇବାକୁ କୁହାଯାଏ; ତଥାପି ଗୁରୁପତ୍ନୀ ପ୍ରତି ଯଥୋଚିତ ସମ୍ମାନ ଓ ଶୀଳ ରଖିବା ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ମିଳେ। ଅଧ୍ୟୟନ ସମାପ୍ତି ପରେ ଜୀବନପଥ—ସନ୍ନ୍ୟାସ ଗ୍ରହଣ କିମ୍ବା ଶାସନବଦ୍ଧ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ଜାରି ରଖିବା—ବିଷୟରେ ଉପଦେଶ ଅଛି। କଳିଯୁଗରେ କିଛି ନୈଷ୍ଠିକ ବ୍ରତର ଅଯୋଗ୍ୟତା ଉଲ୍ଲେଖ କରି, ପ୍ରାଜାପତ୍ୟ, ସାବିତ୍ର, ବ୍ରାହ୍ମ ଓ ନୈଷ୍ଠିକ—ଏହି ଚାରି ପ୍ରକାର ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ କୁହି ସାମର୍ଥ୍ୟାନୁସାରେ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ପରାମର୍ଶ ଦିଆଯାଇଛି।
No shlokas available for this adhyaya yet.