Adhyaya 20
ଅଧ୍ୟାୟ ୨୦ରେ ନାରଦ ଭଗବାନଙ୍କୁ ସେହି “ଏକାନ୍ତ” ଧର୍ମ ପଚାରନ୍ତି, ଯାହା ସଦା ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ପ୍ରୀତିକର। ଶ୍ରୀନାରାୟଣ ନାରଦଙ୍କ ଶୁଦ୍ଧ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟକୁ ସ୍ୱୀକାର କରି ଏହାକୁ ସନାତନ ଉପଦେଶ ବୋଲି କହନ୍ତି ଏବଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀସହିତ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତି ଅନନ୍ୟ ଭକ୍ତିକୁ ଏକାନ୍ତିକ-ଧର୍ମ ଭାବେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରନ୍ତି; ଏହା ସ୍ୱଧର୍ମ, ଜ୍ଞାନ ଓ ବୈରାଗ୍ୟରେ ପୋଷିତ। ପରେ ନାରଦ ସ୍ୱଧର୍ମର ବିଶେଷ ଲକ୍ଷଣ ଓ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ନୀତିମାନ ଜାଣିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ନାରାୟଣଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରର ମୂଳ ମାନି। ତାପରେ ଧର୍ମ ଦୁଇ ସ୍ତରରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ—(୧) ସମସ୍ତ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ସାଧାରଣ ଗୁଣ: ଅହିଂସା, ଅଦ୍ୱେଷ, ସତ୍ୟ, ତପ, ଅନ୍ତଃ-ବାହ୍ୟ ଶୌଚ, ଅସ୍ତେୟ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟସଂଯମ, ମଦ୍ୟ ଓ ଦୁରାଚାର ବର୍ଜନ, ଯମସହ ଏକାଦଶୀ ଉପବାସ, ହରିଙ୍କ ଜନ୍ମୋତ୍ସବାଦି ପର୍ବ ପାଳନ, ସରଳତା, ସଜ୍ଜନସେବା, ଅନ୍ନବିତରଣ ଓ ଭକ୍ତି। (୨) ବର୍ଣ୍ଣାନୁସାରେ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ—ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ, ଶୂଦ୍ରଙ୍କ କର୍ମ, ଜୀବିକା ନିୟମ ଓ ଆପଦ୍ଧର୍ମ। ସତ୍ସଙ୍ଗକୁ ମୋକ୍ଷଦାୟକ କହି ଦୁଷ୍ଟସଙ୍ଗରୁ ସତର୍କ କରାଯାଏ; ସାଧୁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଗୋଙ୍କୁ ହାନି କରିବାର ଭୟଙ୍କର ଫଳ ଉଲ୍ଲେଖ କରି ସେମାନଙ୍କୁ ତୀର୍ଥସମ ପବିତ୍ର ମୂଲ୍ୟସ୍ଥାନ ଭାବେ ଦର୍ଶାଯାଏ। ଶେଷରେ ଆଶ୍ରମଧର୍ମକୁ ଯିବାର ସଙ୍କେତ ମିଳେ।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.