Adhyaya 13
ସ୍କନ୍ଦ କହିଲେ—ଧନ୍ୱନ୍ତରି ସୁବର୍ଣ୍ଣ କଳଶରେ ଅମୃତ ଧରି ପ୍ରକଟ ହେବା ସହିତ ମହା ସଙ୍କଟ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା। ଅସୁରମାନେ ଅମୃତ ଛିନିନେଲେ; ଦେବମାନେ ଧର୍ମୋପଦେଶ ଦେଇ କହିଲେ ଯେ ନ୍ୟାୟରେ ବାଣ୍ଟି ଦେବମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଭାଗ ଦେବା ଉଚିତ, କିନ୍ତୁ ଲୋଭରେ ସେମାନେ ଆପସରେ କଳହ କରି ଅମୃତ ପାନ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ। ବଳରେ ପ୍ରତିରୋଧ ଅସମ୍ଭବ ହେବାରୁ ଦେବମାନେ ଅଚ୍ୟୁତ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଶରଣ ନେଲେ। ତେବେ ବିଷ୍ଣୁ ମୋହିନୀ ନାମରେ ମନୋହର ନାରୀରୂପ ଧାରଣ କରି ଅସୁରମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ, ଅମୃତ ବଣ୍ଟନ ତାଙ୍କ ହାତରେ ଦେବାକୁ ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ମତି ନେଲେ। ପଙ୍କ୍ତିରେ ବସାଇ ମୋହିନୀ ଦେବମାନଙ୍କୁ ହିଁ ଅମୃତ ଦେଲେ। ଏହି ସମୟରେ ରାହୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେବପଙ୍କ୍ତିରେ ଘୁସିଲା; ଚିହ୍ନଟ ହେବା ସହିତ ବିଷ୍ଣୁ ସୁଦର୍ଶନ ଚକ୍ରରେ ତାହାର ଶିର ଛେଦ କଲେ ଏବଂ ପରେ ଲୋକସ୍ଥିତି ପାଇଁ ତାକୁ ‘ଗ୍ରହ’ ଭାବେ ସ୍ଥାପନ କଲେ। ଅମୃତବଳରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବମାନେ ସମୁଦ୍ରତଟରେ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସହାୟତା ଓ ନର-ନାରାୟଣଙ୍କ ସାନ୍ନିଧ୍ୟରେ—ବିଶେଷକରି ନର ଦ୍ୱାରା କଳଶ ପୁନରୁଦ୍ଧାର ହେବାରୁ—ଅସୁରମାନେ ପରାଜିତ ହୋଇ ପଳାଇଲେ। ଶେଷରେ ଦେବମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ଶ୍ରୀଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ମଙ୍ଗଳମୟ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ପୁନଃପ୍ରତିଷ୍ଠା ଦେଖିଲେ।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.