
ସାବର୍ଣ୍ଣି ପଚାରିଲେ—ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଯାଇଥିବା ଶ୍ରୀ (ଲକ୍ଷ୍ମୀ) ଦେବମାନେ କିପରି ପୁନଃ ପାଆନ୍ତି? ନାରାୟଣକେନ୍ଦ୍ରିତ ବୃତ୍ତାନ୍ତ କହନ୍ତୁ। ସ୍କନ୍ଦ କହନ୍ତି—ଦେବମାନେ ପରାଜିତ ହୋଇ ପଦଭ୍ରଷ୍ଟ ହେଲେ, ଦିଗ୍ଦେବମାନଙ୍କ ସହ ତପସ୍ବୀ ପରି ଭ୍ରମଣ କଲେ, ଏବଂ ଦୀର୍ଘକାଳ ଅନାବୃଷ୍ଟି, ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ, ଦାରିଦ୍ର୍ୟରେ କ୍ଲେଶ ଭୋଗିଲେ। ଶେଷରେ ସେମାନେ ମେରୁରେ ଶରଣ ନେଇ, ଶଙ୍କର ଉପସ୍ଥିତ ଥିବାବେଳେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କଲେ; ବ୍ରହ୍ମା ବିଷ୍ଣୁପ୍ରସାଦ ପାଇବାର ଉପାୟ କହିଲେ। ଦେବମାନେ କ୍ଷୀରସାଗରର ଉତ୍ତର ତଟକୁ ଯାଇ ଲକ୍ଷ୍ମୀପତି ବାସୁଦେବ କେଶବଙ୍କ ଉପରେ ଏକାଗ୍ର ଧ୍ୟାନ ସହ ଘୋର ତପ କଲେ। ବହୁକାଳ ପରେ ବିଷ୍ଣୁ ତେଜୋମୟ ରୂପରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ; ବ୍ରହ୍ମା-ଶିବ ସହ ସମସ୍ତ ଦେବ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କରି ସ୍ତୋତ୍ର କଲେ—ଓଁକାରବ୍ରହ୍ମ, ନିର୍ଗୁଣ, ଅନ୍ତର୍ଯାମୀ, ଧର୍ମରକ୍ଷକ ଇତ୍ୟାଦି ନାମରେ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କଲେ। ଦୁର୍ବାସାଙ୍କ ପ୍ରତି ଅପରାଧକୁ ଶ୍ରୀବିୟୋଗର କାରଣ ମାନି ପୁନଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ମାଗିଲେ। ଭଗବାନ୍ ସେମାନଙ୍କ ଦୁଃଖ ଜାଣି ସହଯୋଗମୂଳକ ଉପାୟ ଦେଲେ—ଔଷଧି ସମୁଦ୍ରରେ ନିକ୍ଷେପ କର, ମନ୍ଦରକୁ ମଥନଦଣ୍ଡ କର, ନାଗରାଜକୁ ରଜ୍ଜୁ କର, ଏବଂ ଅସୁରମାନଙ୍କ ସହ ମିଶି ସମୁଦ୍ରମନ୍ଥନ କର; ମୁଁ ସହାୟ ହେବି। ଅମୃତ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବ, ଶ୍ରୀଦୃଷ୍ଟି ପୁନଃ ଦେବମାନଙ୍କ ଉପରେ ପଡ଼ିବ, ଶତ୍ରୁମାନେ କ୍ଲେଶଭାରରେ ଦବିବେ। ଏହା କହି ବିଷ୍ଣୁ ଅନ୍ତର୍ଧାନ ହେଲେ; ଦେବମାନେ ଉପଦେଶାନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
No shlokas available for this adhyaya yet.