Adhyaya 1
ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଶୌନକ ସୂତଙ୍କୁ ପଚାରନ୍ତି—ଧର୍ମ, ଜ୍ଞାନ, ବୈରାଗ୍ୟ ଓ ଯୋଗସାଧନା ଅନେକ ଇତିହାସରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ବିଘ୍ନବାଧା ଓ ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଲାଗିବାରୁ ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ସେଗୁଡ଼ିକ କଠିନ। ତେଣୁ ସେ ବିଭିନ୍ନ ସାମାଜିକ ଅବସ୍ଥାରେ ଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଉପକାରୀ, ଆଚରଣଯୋଗ୍ୟ ‘ସୁକର ଉପାୟ’ ଚାହାନ୍ତି। ସୂତ କହନ୍ତି—ଏହିପରି ପ୍ରଶ୍ନ ପୂର୍ବେ ସାବର୍ଣ୍ଣି ଋଷି ସ୍କନ୍ଦଙ୍କୁ (ଗୁହା/କାର୍ତ୍ତିକେୟ) କରିଥିଲେ। ସ୍କନ୍ଦ ହୃଦୟରେ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି ଉପଦେଶ ଦିଅନ୍ତି—ଦେବତା-ସମ୍ବନ୍ଧରେ କରାଯାଇଥିବା ଅଳ୍ପ ପୁଣ୍ୟକର୍ମ ମଧ୍ୟ ମହାନ ଓ ନିର୍ବିଘ୍ନ ଫଳ ଦିଏ; ଦେବକର୍ମ, ପିତୃକର୍ମ ଓ ସ୍ୱଧର୍ମକର୍ମ ଭଗବତ୍-ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଶୀଘ୍ର ସିଦ୍ଧ ହୁଏ, ଏବଂ ଅନ୍ୟଥା କଠିନ ସାଂଖ୍ୟ, ଯୋଗ, ବୈରାଗ୍ୟ ମାର୍ଗ ମଧ୍ୟ ଭକ୍ତି-ଆଶ୍ରୟରେ ସହଜ ହୁଏ। ତାପରେ ସାବର୍ଣ୍ଣି ପ୍ରଶ୍ନକୁ ଅଧିକ ସ୍ପଷ୍ଟ କରନ୍ତି—ଅନେକ ଦେବତା ଓ ପୂଜାବିଧି ସମୟବଦ୍ଧ ଫଳ ଦିଏ; ତେଣୁ ନିର୍ଭୟ, ଅକ୍ଷୟ ଫଳଦାତା, ଭୟହର ଓ ଭକ୍ତବତ୍ସଳ ଦେବତା କିଏ, ଏବଂ ସରଳ, ପ୍ରମାଣିକ ପୂଜାବିଧି କ’ଣ—ତାହା ଜାଣିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି। ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷରେ ସ୍କନ୍ଦ ଅନୁକୂଳ ଭାବରେ ଉତ୍ତର ଦେବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୁଅନ୍ତି।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.