Adhyaya 8
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ଅଗସ୍ତ୍ୟ ପଶ୍ଚିମଦିଗର ତୀର୍ଥମାନଙ୍କୁ ଯାତ୍ରାକ୍ରମରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି—ରତିକୁଣ୍ଡ ଓ କୁସୁମାୟୁଧ-କୁଣ୍ଡ। ଏଠାରେ ଯୁଗଳସ୍ନାନ ଓ ଦାନ ଦ୍ୱାରା ଆରୋଗ୍ୟ, ସୌଭାଗ୍ୟ ଓ ଲାବଣ୍ୟଲାଭ କୁହାଯାଇଛି; ବିଶେଷକରି ମାଘ ଶୁକ୍ଳ ପଞ୍ଚମୀରେ ଦମ୍ପତି ସୁଗନ୍ଧ, ବସ୍ତ୍ର, ପୁଷ୍ପ ଓ ନୈବେଦ୍ୟ ସହ ପୂଜା କରିବାର ବିଧାନ ଅଛି। ପରେ ମନ୍ତ୍ରେଶ୍ୱର ନାମକ ଦୁର୍ଲଭ ଲିଙ୍ଗସ୍ଥଳ ଆସେ; ଶ୍ରୀରାମଙ୍କ ଅନୁଷ୍ଠାନକ୍ରିୟା ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଭାବେ କୁହି, ସ୍ନାନ-ଦର୍ଶନରେ ମହାଫଳ ଓ ପୁନରାଗମନ-ନିବୃତ୍ତିର ଫଳଶ୍ରୁତି ଦିଆଯାଇଛି। ଉତ୍ତରେ ଶୀତଳା ତୀର୍ଥରେ ସୋମବାର ପୂଜା ରୋଗ-ଭୟ ନାଶକ; ଦେବୀ ବନ୍ଦୀଙ୍କ ସ୍ମରଣେ ବନ୍ଧନ ଓ ରାଜବନ୍ଧନ ମୋଚନ, ମଙ୍ଗଳବାର ଯାତ୍ରା; ଦେବୀ ଚୁଡକୀ ତୀର୍ଥରେ ସନ୍ଦେହପୂର୍ଣ୍ଣ କାର୍ଯ୍ୟସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ଦୀପଦାନ ଓ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଦର୍ଶନ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ। ମହାରତ୍ନ ତୀର୍ଥରେ ଭାଦ୍ରପଦ କୃଷ୍ଣ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀର ବାର୍ଷିକ ଯାତ୍ରା, ଦାନ ଓ ଜାଗରଣ; ଦୁର୍ଭରା/ମହାଭରା ସରସରେ ଶିବପୂଜା ଓ ଭାଦ୍ରପଦ ଆଚାର; ମହାବିଦ୍ୟା/ସିଦ୍ଧପୀଠରେ ପ୍ରତିମାସ ଅଷ୍ଟମୀ-ନବମୀ ଯାତ୍ରା, ବିଭିନ୍ନ ପରମ୍ପରା ସହ ମନ୍ତ୍ରଜପ, ହୋମ-ଦାନ ଓ ନବରାତ୍ରି ଶୁଦ୍ଧି ବର୍ଣ୍ଣିତ। ରାମକଥା ପ୍ରସଙ୍ଗରେ କ୍ଷୀରକୁଣ୍ଡରେ ଦୁଗ୍ଧେଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରାଦୁର୍ଭାବ ଓ ସୀତାକୁଣ୍ଡ ନାମକରଣ କୁହାଯାଇ, ସୀତା-ରାମ-ଲକ୍ଷ୍ମଣ ପୂଜା ସହ ସ୍ନାନ, ଜପ, ହୋମ କଲେ ପାବନତା ଓ ଅକ୍ଷୟ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ ବୋଲି ଫଳ ଦିଆଯାଇଛି। ଶେଷରେ ବଶିଷ୍ଠ ଅଯୋଧ୍ୟାକୁ ପରମ ମୋକ୍ଷକ୍ଷେତ୍ର ଭାବେ ସ୍ତୁତି କରି, ବହୁଦିନିଆ ଯାତ୍ରାନିୟମ—ଉପବାସ, କ୍ରମସ୍ନାନ, ଦେବଦର୍ଶନ, ଶ୍ରାଦ୍ଧ, ବ୍ରାହ୍ମଣପୂଜା, ଦାନ ଓ ବିଧିବତ ସମାପନ—ଉପଦେଶ ଦିଅନ୍ତି।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.