Adhyaya 12

Verse 1

ऋषभ उवाच । नमस्कृत्य महादेवं विश्वव्यापिनमीश्वरम् । वक्ष्ये शिवमयं वर्म सर्वरक्षाकरं नृणाम्

ଋଷଭ କହିଲେ—ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ ଈଶ୍ୱର ମହାଦେବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସର୍ବରକ୍ଷା ଦେଇଥିବା ଶିବମୟ ବର୍ମ (କବଚ) ମୁଁ କହିବି।

Verse 2

शुचौ देशे समासीनो यथावत्कल्पितासनः । जितेंद्रियो जितप्राणश्चिंतयेच्छिवमव्ययम्

ଶୁଚି ସ୍ଥାନରେ ଉପବିଷ୍ଟ ହୋଇ, ଯଥାବିଧି ଆସନ ସଜାଇ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟଜୟୀ ଓ ପ୍ରାଣସଂୟମୀ ହୋଇ, ଅବ୍ୟୟ ଶିବଙ୍କୁ ଚିନ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ।

Verse 3

हृत्पुंडरीकांतरसन्निविष्टं स्वतेजसा व्याप्तनभोवकाशम् । अतींद्रियं सूक्ष्ममनंतमाद्यं ध्यायेत्परानंदमयं महेशम्

ହୃଦୟ-ପଦ୍ମର ଅନ୍ତରେ ଅଧିଷ୍ଠିତ, ସ୍ୱତେଜରେ ନଭ ଓ ଅବକାଶକୁ ବ୍ୟାପିଥିବା, ଇନ୍ଦ୍ରିୟାତୀତ, ସୂକ୍ଷ୍ମ, ଅନନ୍ତ, ଆଦ୍ୟ—ପରମାନନ୍ଦମୟ ମହେଶଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।

Verse 4

ध्यानावधूताखिलकर्मबंधश्चिरं चिदानंदनिमग्नचेताः । षडक्षरन्याससमाहितात्मा शैवेन कुर्या त्कवचेन रक्षाम्

ଧ୍ୟାନଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ କର୍ମବନ୍ଧନକୁ ଝାଡ଼ିଦେଇ, ଚିରକାଳ ଚିଦାନନ୍ଦରେ ନିମଗ୍ନ ଚିତ୍ତ ରଖି, ଷଡକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର-ନ୍ୟାସରେ ଆତ୍ମାକୁ ସମାହିତ କରି—ଶୈବ କବଚଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ।

Verse 5

मां पातु देवोऽखिलदेवतात्मा संसारकूपे पतितं गभीरे । तन्नाम दिव्यं वरमंत्रमूलं धुनोतु मे सर्वमघं हृदिस्थम्

ଅଖିଳ ଦେବତାଙ୍କ ଆତ୍ମସ୍ୱରୂପ ସେଇ ଦେବ ମୋତେ—ଗଭୀର ସଂସାରକୂପରେ ପତିତ ମୋତେ—ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ। ତାଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ନାମ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନ୍ତ୍ରର ମୂଳ, ମୋ ହୃଦୟସ୍ଥ ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଝାଡ଼ିଦିଅନ୍ତୁ।

Verse 6

सर्वत्र मां रक्षतु विश्वमूर्त्तिर्ज्योतिर्मयानंदघनश्चिदात्मा । अणोरणीयानुरुशक्तिरेकः स ईश्वरः पातु भयादशेषात्

ବିଶ୍ୱମୂର୍ତ୍ତି, ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ, ଆନନ୍ଦଘନ, ଚିଦାତ୍ମା ପ୍ରଭୁ ସର୍ବତ୍ର ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ। ଅଣୁଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଣୁତର, ଅପାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେଇ ଏକ ଈଶ୍ୱର ମୋତେ ସମସ୍ତ ଭୟରୁ ନିଃଶେଷ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।

Verse 7

यो भूस्वरूपेण बिभर्ति विश्वं पायात्स भूमेर्गिरिशोऽष्टमूर्तिः । योऽपां स्वरूपेण नृणां करोति संजीनं सोऽवतु मां जलेभ्यः

ଯେ ଭୂସ୍ୱରୂପେ ବିଶ୍ୱକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେଇ ଅଷ୍ଟମୂର୍ତ୍ତି ଗିରୀଶ ଭୂମିତତ୍ତ୍ୱଦ୍ୱାରା ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ। ଏବଂ ଯେ ଜଳସ୍ୱରୂପେ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କୁ ସଞ୍ଜୀବନ ଦିଅନ୍ତି, ସେ ମୋତେ ଜଳଜନ୍ୟ ଭୟରୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।

Verse 8

कल्पावसाने भुवनानि दग्ध्वा सर्वाणि यो नृत्यति भूरिलीलः । स कालरुद्रोऽवतु मां दवाग्नेर्वात्यादिभीतेरखिलाच्च तापात्

କଳ୍ପାନ୍ତେ ସମସ୍ତ ଭୁବନକୁ ଦଗ୍ଧ କରି ଯେ ମହାଲୀଳାରେ ନୃତ୍ୟ କରନ୍ତି, ସେଇ କାଳରୁଦ୍ର ମୋତେ ଦବାଗ୍ନିରୁ, ବାତ୍ୟାଦି ଭୟରୁ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦାହତାପରୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।

Verse 9

प्रदीप्तविद्युत्कनकावभासो विद्यावराभीतिकुठारपाणिः । चतुर्मुखस्तत्पुरुषस्त्रिनेत्रः प्राच्यां स्थितं रक्षतु मामजस्रम्

ପ୍ରଦୀପ୍ତ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଓ କନକ ସମ ଦୀପ୍ତିମାନ, ବିଦ୍ୟା-ବର-ଅଭୟ ଓ କୁଠାର ଧାରଣକାରୀ, ଚତୁର୍ମୁଖ ତ୍ରିନେତ୍ର ତତ୍ପୁରୁଷ ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ସ୍ଥିତ ହୋଇ ସଦା ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।

Verse 10

कुठारवेदांकुशपाशशूलकपालढक्काक्षगुणान्दधानः । चतुर्मुखो नीलरुचिस्त्रिनेत्रः पायादघोरो दिशि दक्षिणस्याम्

କୁଠାର, ବେଦ, ଅଙ୍କୁଶ, ପାଶ, ଶୂଳ, କପାଳ, ଢକ୍କା, ଅକ୍ଷମାଳା ଓ ଧନୁର୍ଗୁଣ ଧାରଣକାରୀ, ନୀଳବର୍ଣ୍ଣ ତ୍ରିନେତ୍ର ଚତୁର୍ମୁଖ ଅଘୋର ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ମୋତେ ପାଳନ କରୁନ୍ତୁ।

Verse 11

कुंदेन्दुशंखस्फटिकावभासो वेदाक्षमालावरदाभयांकः । त्र्यक्षश्चतुर्वक्त्र उरुप्रभावः सद्योधिजातोवतु मां प्रतीच्याम्

କୁନ୍ଦ, ଚନ୍ଦ୍ର, ଶଙ୍ଖ ଓ ସ୍ଫଟିକ ସମ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ବେଦ ଓ ଅକ୍ଷମାଳା ଧାରଣକାରୀ, ବର-ଅଭୟଚିହ୍ନଯୁକ୍ତ, ତ୍ରିନେତ୍ର ଚତୁର୍ବକ୍ତ୍ର ମହାପ୍ରଭାବୀ ସଦ୍ୟୋଜାତ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।

Verse 12

वराक्षमालाभयटंकहस्तः सरोजकिंजल्कसमानवर्णः । त्रिलोचनश्चारुचतुर्मुखो मां पायादुदीच्यां दिशि वामदेवः

ବର, ଅକ୍ଷମାଳା, ଅଭୟ ଓ ଟଙ୍କ ହସ୍ତେ ଧାରଣକାରୀ, ପଦ୍ମକିଞ୍ଜଲ୍କ ସମ ବର୍ଣ୍ଣବାନ, ତ୍ରିଲୋଚନ ସୁନ୍ଦର ଚତୁର୍ମୁଖ ବାମଦେବ ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ମୋତେ ପାଳନ କରୁନ୍ତୁ।

Verse 13

वेदाभयेष्टांकुशटंकपाशकपालढक्काक्षकशूलपाणिः । सितद्युतिः पंचमुखोऽवतान्मामीशान ऊर्द्ध्वं परमप्रकाशः

ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱେ ପରମପ୍ରକାଶମୟ, ଶ୍ୱେତ ଦ୍ୟୁତିରେ ଦୀପ୍ତ, ପଞ୍ଚମୁଖ, ବେଦ, ଅଭୟମୁଦ୍ରା, ବର, ଅଙ୍କୁଶ, ଟଙ୍କ, ପାଶ, କପାଳ, ଢକ୍କା, ଅକ୍ଷମାଳା ଓ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ଈଶାନ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।

Verse 14

मूर्धानमव्यान्मम चंद्रमौ लिर्भालं ममाव्यादथ भालनेत्रः । नेत्रे ममाव्याद्भगनेत्रहारी नासां सदा रक्षतु विश्वनाथः

ମୋ ମସ୍ତକକୁ ଚନ୍ଦ୍ରମୌଳି ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ମୋ ଲଲାଟକୁ ଭାଳନେତ୍ର ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ମୋ ଚକ୍ଷୁକୁ ଭଗନେତ୍ରହାରୀ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ଏବଂ ମୋ ନାସିକାକୁ ବିଶ୍ୱନାଥ ସଦା ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।

Verse 15

पायाच्छ्रुती मे श्रुतिगीतकीर्तिः कपोलमव्या त्सततं कपाली । वक्त्रं सदा रक्षतु पंचवक्त्रो जिह्वां सदा रक्षतु वेदजिह्वः

ମୋ କାନକୁ ବେଦଗୀତ କୀର୍ତ୍ତିବାନ୍ ପ୍ରଭୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ମୋ କପୋଳକୁ କପାଳୀ ସଦା ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ମୋ ମୁଖକୁ ପଞ୍ଚବକ୍ତ୍ର ସଦା ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ମୋ ଜିହ୍ୱାକୁ ବେଦଜିହ୍ୱ ପ୍ରଭୁ ସଦା ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।

Verse 16

कंठं गिरीशोऽवतु नीलकंठः पाणिद्वयं पातु पिनाकपाणिः । दोर्मूलमव्यान्मम धर्मबाहुर्वक्षःस्थलं दक्षमखांतकोऽव्यात्

ମୋ କଣ୍ଠକୁ ନୀଳକଣ୍ଠ ଗିରୀଶ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ମୋ ଦୁଇ ହାତକୁ ପିନାକପାଣି ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ମୋ ଭୁଜମୂଳକୁ ଧର୍ମବାହୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ମୋ ବକ୍ଷସ୍ଥଳକୁ ଦକ୍ଷଯଜ୍ଞାନ୍ତକ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।

Verse 17

ममोदरं पातु गिरींद्रधन्वा मध्यं ममाव्यान्मदनान्तकारी । हेरंबतातो मम पातु नाभिं पायात्कटी धूर्जटिरीश्वरो मे

ମୋ ଉଦରକୁ ଗିରୀନ୍ଦ୍ରଧନ୍ୱା ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ମୋ ମଧ୍ୟଭାଗକୁ ମଦନାନ୍ତକାରୀ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ମୋ ନାଭିକୁ ହେରମ୍ବତାତ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ମୋ କଟିକୁ ଧୂର୍ଜଟି ଈଶ୍ୱର ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।

Verse 18

ऊरुद्वयं पातु कुबेरमित्रो जानुद्वयं मे जगदीश्वरोऽव्यात् । जंघायुगं पुंगवकेतुरव्यात्पादौ ममाव्या त्सुरवंद्यपादः

ମୋର ଦୁଇ ଜଂଘାକୁ କୁବେରମିତ୍ର ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ; ମୋର ଦୁଇ ଘୁଁଡିକୁ ଜଗଦୀଶ୍ୱର ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ। ମୋର ଦୁଇ ପିଣ୍ଡିକୁ ପୁଙ୍ଗବକେତୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ; ଦେବମାନେ ଯାହାଙ୍କ ପାଦକୁ ବନ୍ଦନା କରନ୍ତି ସେ ମୋ ପାଦକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।

Verse 19

महेश्वरः पातु दिनादियामे मां मध्ययामेऽवतु वामदेवः । त्रियंबकः पातु तृतीययामे वृषध्वजः पातु दिनांत्ययामे

ଦିନର ପ୍ରଥମ ପ୍ରହରେ ମହେଶ୍ୱର ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ; ମଧ୍ୟପ୍ରହରେ ବାମଦେବ ମୋତେ ଅବତୁ। ତୃତୀୟ ପ୍ରହରେ ତ୍ର୍ୟମ୍ବକ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ; ଦିନର ଶେଷ ପ୍ରହରେ ବୃଷଧ୍ୱଜ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।

Verse 20

पायान्निशादौ शशिशेखरो मां गंगाधरो रक्षतु मां निशीथे । गौरीपतिः पातु निशावसाने मृत्युंजयो रक्षतु सर्वकालम्

ରାତିର ଆରମ୍ଭରେ ଶଶିଶେଖର ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ; ନିଶୀଥେ ଗଙ୍ଗାଧର ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ। ରାତିର ଶେଷରେ ଗୌରୀପତି ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ; ସର୍ବକାଳେ ମୃତ୍ୟୁଞ୍ଜୟ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।

Verse 21

अंतःस्थितं रक्षतु शंकरो मां स्थाणुः सदा पातु बहिःस्थितं माम् । तदंतरे पातु पतिः पशूनां सदा शिवो रक्षतु मां समंतात्

ଭିତରେ ଅବସ୍ଥିତ ଶଙ୍କର ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ; ବାହାରେ ଅବସ୍ଥିତ ସ୍ଥାଣୁ ସଦା ମୋତେ ପାଳନ କରୁନ୍ତୁ। ଏହି ଦୁଇଁର ମଧ୍ୟରେ ପଶୁପତି ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ; ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ସଦା ଶିବ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।

Verse 22

तिष्ठंतमव्या द्भुवनैकनाथः पायाद्व्रजंतं प्रमथाधिनाथः । वेदांतवेद्योऽवतु मान्निषण्णं मामव्ययः पातु शिवः शयानम्

ମୁଁ ଦାଁଡିଥିବାବେଳେ ଭୁବନୈକନାଥ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ; ମୁଁ ଚାଲୁଥିବାବେଳେ ପ୍ରମଥାଧିନାଥ ମୋତେ ପାଳନ କରୁନ୍ତୁ। ମୁଁ ବସିଥିବାବେଳେ ବେଦାନ୍ତବେଦ୍ୟ ପ୍ରଭୁ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ; ମୁଁ ଶୟନ କରୁଥିବାବେଳେ ଅବ୍ୟୟ ଶିବ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।

Verse 23

मार्गेषु मां रक्षतु नीलकंठः शैलादिदुर्गेषु पुरत्रयारिः । अरण्यवासादिमहाप्रवासे पायान्मृगव्याध उदारशक्तिः

ପଥମାନଙ୍କରେ ନୀଳକଣ୍ଠ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ; ପର୍ବତ ଓ ଦୁର୍ଗମ ଦୁର୍ଗସ୍ଥଳରେ ପୁରତ୍ରୟାରି ମୋର ପାଳନ କରୁନ୍ତୁ। ଅରଣ୍ୟବାସ ଆଦି ମହାପ୍ରବାସରେ ଉଦାରଶକ୍ତିଧର ମୃଗବ୍ୟାଧ-ରୂପ ଶିବ ମୋତେ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖୁନ୍ତୁ।

Verse 24

कल्पांतकाटोपपटुप्रकोपः स्फुटाट्टहासोच्चलितांडकोशः । घोरारिसेनार्णवदुर्निवारमहाभयाद्रक्षतु वीरभद्रः

ଯାହାଙ୍କର କ୍ରୋଧ କଳ୍ପାନ୍ତ ପ୍ରଳୟ ସମ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଓ ପ୍ରବଳ, ଯାହାଙ୍କର ସ୍ଫୁଟ ଅଟ୍ଟହାସରେ ଅଣ୍ଡକୋଶ କମ୍ପିଉଠେ, ଏବଂ ଯିଏ ଘୋର ଶତ୍ରୁସେନା-ସମୁଦ୍ର ପ୍ରତି ମଧ୍ୟ ଅଜେୟ—ସେହି ବୀରଭଦ୍ର ଆମକୁ ଦୁର୍ନିବାର ମହାଭୟରୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।

Verse 25

पत्त्यश्वमातंगघटावरूथसहस्रलक्षायुतकोटिभीषणम् । अक्षौहिणीनां शतमाततायिनां छिंद्या न्मूढो घोरकुठारधारया

ପଦାତି, ଅଶ୍ୱ, ମାତଙ୍ଗ, ରଥ ଓ କବଚଧାରୀ ଦଳର ସହସ୍ର-ଲକ୍ଷ-ଅୟୁତ-କୋଟିରେ ଭୟଙ୍କର ଆତତାୟୀମାନଙ୍କର ଶତ ଅକ୍ଷୌହିଣୀ ଯଦି ଆଗେଇ ଆସେ, ତଥାପି ମୋହଗ୍ରସ୍ତ ମନୁଷ୍ୟ ଘୋର କୁଠାରର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଧାରାରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଛେଦି ଦେଉ।

Verse 26

निहंतु दस्यून्प्रलयानलार्चिर्ज्वलत्त्रिशूलं त्रिपुरांतकस्य । शार्दूलसिंहर्क्षवृकादिहिंस्रान्संत्रासयत्वीशधनुःपिनाकम्

ତ୍ରିପୁରାନ୍ତକଙ୍କ ପ୍ରଳୟାଗ୍ନି-ଶିଖା ସମ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ତ୍ରିଶୂଳ ଦସ୍ୟୁମାନଙ୍କୁ ନିହନ୍ତୁ; ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଧନୁ ପିନାକ ବାଘ, ସିଂହ, ଭାଲୁ, ନେଉଳା/ଓଲ୍ଫ ଆଦି ହିଂସ୍ର ପଶୁମାନଙ୍କୁ ସନ୍ତ୍ରସ୍ତ କରୁ।

Verse 27

दुःस्वप्नदुःशकुनदुर्गतिदौर्मनस्यदुर्भिक्षदुर्व्यसनदुःसहदुर्यशांसि । उत्पाततापविषभीतिमसद्ग्रहार्तिव्याधींश्च नाशयतु मे जगतामधीशः

ଜଗତମାନଙ୍କର ଅଧୀଶ୍ୱର ମୋ ପାଇଁ ଦୁଃସ୍ୱପ୍ନ, ଦୁଃଶକୁନ, ଦୁର୍ଗତି, ଦୌର୍ମନସ୍ୟ, ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ, ଦୁର୍ବ୍ୟସନ, ଦୁଃସହ କଷ୍ଟ ଓ ଦୁର୍ଯଶ—ଏସବୁକୁ ନାଶ କରୁନ୍ତୁ; ଏବଂ ଉତ୍ପାତ, ତାପ, ବିଷଭୀତି, ଅସଦ୍‌ଗ୍ରହପୀଡା ଓ ବ୍ୟାଧିମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଦୂର କରୁନ୍ତୁ।

Verse 28

ओंनमो भगवते सदाशिवाय सकलतत्त्वात्मकाय सकलतत्त्वविहाराय सकललोकैककर्त्रे सकललौकैकभर्त्रे सकललोकैकहर्त्रे सकललोकैकगुरवे सकललोकैकसाक्षिणे सकलनिगमगुह्याय सकलवरप्रदाय सकलदुरितार्तिभंजनाय सकलजगदभयंकराय सकललोकैकशंकराय शशांकशेखराय शाश्व तनिजाभासाय निर्गुणाय निरुपमाय नीरूपाय निराभासाय निरामयाय निष्प्रपंचाय निष्कलंकाय निर्द्वंद्वाय निःसंगाय निर्मलाय निर्गमाय नित्यरूपविभवाय निरुपमविभवाय निराधाराय नित्यशुद्धबुद्धपरिपूर्णसच्चिदानंदाद्वयाय परमशांतप्रकाशतेजोरूपाय जयजय महारुद्र महारौद्र भद्रावतार दुःखदावदारण महाभैरव कालभैरव कल्पान्तभैरव कपालमालाधर खट्वांगखड्गचर्मपाशांकुशडमरुशूलचापबाणगदाशक्तिभिं डिपालतोमरमुसलमुद्गरपट्टिशपरशुपरिघभुशुंडीशतघ्नीचक्राद्यायुधभीषणकरसहस्र मुखदंष्ट्राकराल विकटाट्टहासविस्फारितब्रह्मामण्डल नागेंद्र कुण्डल नागेंद्रहार नागेंद्रवलय नागेंद्रचर्मधर मृत्युंजय त्र्यंबक त्रिपुरांतक विरूपाक्ष विश्वेश्वर विश्वरूप वृषभवाहन विषभूषण विश्वतोमुख सर्वतो रक्षरक्ष मां ज्वलज्वल महामृत्युभयमपमृत्युभयं नाशयनाशय रोगभयमुत्सादयोत्सादय विषसर्पभयं शमयशमय चोरभयं मारयमारय मम शत्रूनुच्चा टयोच्चाटय शूलेन विदारयविदारय कुठारेण भिंधिभिंधि खड्गेन छिंधिछिंधि खट्वांगेन विपोथयविपोथय मुसलेन निष्पेषयनिष्पेषय बाणैः संताडय संताडय रक्षांसि भीषयभीषय भूतानि विद्रावयविद्रावय कूष्मांडवेतालमारीगणब्रह्मराक्षसान्संत्रासयसंत्रासय ममाभयं कुरुकुरु वित्रस्तं मामाश्वास याश्वासय नरकभयान्मामुद्धारयोद्धारय संजीवयसंजीवय क्षुत्तृड्भ्यां मामाप्याययाप्यायय दुःखातुरं मामानन्दयानंदय शिवकवचेन मामाच्छादया च्छादय त्र्यंबक सदाशिव नमस्तेनमस्तेनमस्ते । ऋषभ उवाच । इत्येतत्कवचं शैवं वरदं व्याहृतं मया । सर्वबाधाप्रशमनं रहस्यं सर्व देहिनाम्

ଓଁ—ଭଗବାନ୍ ସଦାଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ଯିଏ ସମସ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱର ଆତ୍ମସ୍ୱରୂପ, ସମସ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱମଧ୍ୟରେ ବିହାର କରନ୍ତି; ସମସ୍ତ ଲୋକର ଏକମାତ୍ର କର୍ତ୍ତା, ଭର୍ତ୍ତା ଓ ହର୍ତ୍ତା; ସମସ୍ତ ଲୋକର ଏକମାତ୍ର ଗୁରୁ ଓ ସାକ୍ଷୀ; ସମସ୍ତ ନିଗମ (ବେଦ)ର ଗୁହ୍ୟ ସାର; ସମସ୍ତ ବରଦାତା; ସମସ୍ତ ପାପ ଓ ଆର୍ତ୍ତିର ଭଞ୍ଜକ; ଜଗତକୁ ଅଭୟ ଦେବାଳି; ସମସ୍ତ ଲୋକର ଏକମାତ୍ର ଶଙ୍କର; ଶଶାଙ୍କଶେଖର, ଶାଶ୍ୱତ ସ୍ୱପ୍ରଭା; ନିର୍ଗୁଣ, ନିରୁପମ, ନିରାକାର, ନିରାଭାସ, ନିରାମୟ; ନିଷ୍ପ୍ରପଞ୍ଚ, ନିଷ୍କଳଙ୍କ, ନିର୍ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ, ନିଃସଙ୍ଗ, ନିର୍ମଳ, ପରାତ୍ପର; ନିତ୍ୟରୂପ-ବୈଭବଯୁକ୍ତ, ଅନୁପମ ବୈଭବ, ନିରାଧାର; ନିତ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧ-ବୁଦ୍ଧ-ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ସଚ୍ଚିଦାନନ୍ଦ ଅଦ୍ୱୟ; ପରମ ଶାନ୍ତି-ପ୍ରକାଶ-ତେଜୋମୟ ସ୍ୱରୂପ। ଜୟ ଜୟ—ମହାରୁଦ୍ର, ମହାରୌଦ୍ର, ଭଦ୍ରାବତାର, ଦୁଃଖଦାବାନଳ ଦାରଣକର୍ତ୍ତା; ମହାଭୈରବ, କାଳଭୈରବ, କଳ୍ପାନ୍ତଭୈରବ, କପାଳମାଳାଧର; ଅନେକ ଆୟୁଧରେ ଭୀଷଣ—ଖଟ୍ୱାଙ୍ଗ, ଖଡ୍ଗ, ଚର୍ମ, ପାଶ, ଅଙ୍କୁଶ, ଡମରୁ, ତ୍ରିଶୂଳ, ଧନୁ-ବାଣ, ଗଦା, ଶକ୍ତି, ଭିଣ୍ଡିପାଳ, ତୋମର, ମୁସଳ, ମୁଦ୍ଗର, ପଟ୍ଟିଶ, ପରଶୁ, ପରିଘ, ଭୁଶୁଣ୍ଡୀ, ଶତଘ୍ନୀ, ଚକ୍ରାଦି; ସହସ୍ର ହସ୍ତ, ବହୁ ମୁଖ, ଭୟଙ୍କର ଦଂଷ୍ଟ୍ରା, ବିକଟ ଅଟ୍ଟହାସରେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ କମ୍ପାଇବାଳି। ନାଗେନ୍ଦ୍ର କୁଣ୍ଡଳ-ହାର-ବଳୟ-ଚର୍ମଧର; ମୃତ୍ୟୁଞ୍ଜୟ, ତ୍ର୍ୟମ୍ବକ, ତ୍ରିପୁରାନ୍ତକ; ବିରୂପାକ୍ଷ, ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱର, ବିଶ୍ୱରୂପ; ବୃଷଭବାହନ, ବିଷଭୂଷଣ; ବିଶ୍ୱତୋମୁଖ—ସର୍ବଦିଗରେ ରକ୍ଷ ରକ୍ଷ ମୋତେ। ଜ୍ୱଳ ଜ୍ୱଳ; ମହାମୃତ୍ୟୁ ଓ ଅପମୃତ୍ୟୁର ଭୟ ନାଶ କର; ରୋଗଭୟ ଉତ୍ସାଦନ କର; ବିଷ ଓ ସର୍ପଭୟ ଶମନ କର; ଚୋରଭୟ ନାଶ କର; ମୋ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚାଟନ କର। ଶୂଳରେ ବିଦାରଣ କର; କୁଠାରରେ ଭେଦ କର; ଖଡ୍ଗରେ ଛେଦ କର; ଖଟ୍ୱାଙ୍ଗରେ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କର; ମୁସଳରେ ନିଷ୍ପେଷଣ କର; ବାଣରେ ତାଡନ କର। ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ଭୀଷଣ କର; ଭୂତମାନଙ୍କୁ ଦୂରେ ହଂକାଇଦେ; କୂଷ୍ମାଣ୍ଡ-ବେତାଳ-ମାରୀଗଣ-ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ସଂତ୍ରାସିତ କରି ଦୂର କର। ମୋତେ ଅଭୟ ଦିଅ; ଭୀତ ମୋତେ ଆଶ୍ୱାସନ ଦିଅ; ନରକଭୟରୁ ଉଦ୍ଧାର କର; ସଂଜୀବନ କର; ଭୁଖ-ତୃଷ୍ଣାରେ ପୀଡିତ ମୋତେ ପୁଷ୍ଟ କର; ଦୁଃଖାତୁର ମୋତେ ଆନନ୍ଦିତ କର; ଶିବକବଚରେ ମୋତେ ଆଚ୍ଛାଦିତ କର। ହେ ତ୍ର୍ୟମ୍ବକ, ହେ ସଦାଶିବ—ନମସ୍କାର, ନମସ୍କାର, ନମସ୍କାର। ଋଷଭ କହିଲେ: ଏହି ବରଦାୟୀ ଶୈବ କବଚ ମୁଁ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲି; ଏହା ସମସ୍ତ ଦେହୀଙ୍କ ପାଇଁ ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟ ଓ ସମସ୍ତ ବାଧା ଶମନକାରୀ।

Verse 29

यः सदा धारयेन्मर्त्यः शैवं कवचमुत्तमम् । न तस्य जायते क्वापि भयं शम्भोरनुग्रहात्

ଯେ ମର୍ତ୍ୟ ସଦା ଏହି ଉତ୍ତମ ଶୈବ କବଚ ଧାରଣ କରେ, ଶମ୍ଭୁ (ଶିବ)ଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହରେ ତାହାର କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ କୌଣସି ଭୟ ଜନ୍ମେ ନାହିଁ।

Verse 30

क्षीणायुर्मृत्युमापन्नो महारोगहतोऽपि वा । सद्यः सुखमवाप्नोति दीर्घमायुश्च विंदति

ଯାହାର ଆୟୁ କ୍ଷୀଣ ହେଉଛି, ଯେ ମୃତ୍ୟୁର ଗ୍ରାସରେ ପଡ଼ିଛି, କିମ୍ବା ଯେ ମହାରୋଗରେ ପୀଡିତ—ସେ ମଧ୍ୟ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ସୁଖ-ଆରୋଗ୍ୟ ପାଏ ଏବଂ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଲାଭ କରେ।

Verse 31

सर्वदारिद्र्यशमनं सौमंगल्यविवर्धनम् । यो धत्ते कवचं शैवं स देवैरपि पूज्यते

ଯେ ଶୈବ କବଚ ଧାରଣ କରେ—ଯାହା ସମସ୍ତ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ଶମନ କରେ ଓ ସୌମଙ୍ଗଲ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି କରେ—ସେ ଦେବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ପୂଜ୍ୟ ହୁଏ।

Verse 32

महापातकसंघातैर्मुच्यते चोपपातकैः । देहांते शिवमाप्नोति शिववर्मानुभावतः

ଶିବବର୍ମ (ଶିବଙ୍କ ରକ୍ଷାକବଚ)ର ପ୍ରଭାବରେ ମନୁଷ୍ୟ ମହାପାତକର ସଂଘାତ ଓ ଉପପାତକ (କ୍ଷୁଦ୍ର ଦୋଷ) ଠାରୁ ମଧ୍ୟ ମୁକ୍ତ ହୁଏ; ଏବଂ ଦେହାନ୍ତେ ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

Verse 33

त्वमपि श्रद्धया वत्स शैवं कवच मुत्तमम् । धारयस्व मया दत्तं सद्यः श्रेयो ह्यवाप्स्यसि

ବତ୍ସ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରଦ୍ଧାସହିତ ମୋ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଏହି ଉତ୍ତମ ଶୈବ କବଚ ଧାରଣ କର; ତତ୍କ୍ଷଣେ ତୁମେ ମଙ୍ଗଳ ଓ ପରମ ଶ୍ରେୟ ପାଇବ।

Verse 34

सूत उवाच । इत्युक्त्वा ऋषभो योगी तस्मै पार्थिवसूनवे । ददौ शंखं महारावं खड्गं चारिनिषूदनम्

ସୂତ କହିଲେ—ଏପରି କହି ଯୋଗୀ ଋଷଭ ସେହି ରାଜପୁତ୍ରଙ୍କୁ ମହାନାଦୀ ଶଙ୍ଖ ଓ ରଣେ ଶତ୍ରୁନାଶକ ଖଡ୍ଗ ପ୍ରଦାନ କଲେ।

Verse 35

पुनश्च भस्म संमंत्र्य तदंगं सर्वतोऽस्पृशत् । गजानां षट्सहस्रस्य द्विगुणं च बलं ददौ

ତାପରେ ସେ ଭସ୍ମକୁ ମନ୍ତ୍ରେ ଅଭିମନ୍ତ୍ରିତ କରି ତାହାର ଦେହକୁ ସର୍ବତ୍ର ସ୍ପର୍ଶ କଲେ; ଏବଂ ଛଅ ହଜାର ହାତୀଙ୍କ ବଳର ଦ୍ୱିଗୁଣ ଶକ୍ତି ଦାନ କଲେ।

Verse 36

भस्मप्रभावात्संप्राप्य बलैश्वर्यधृतिस्मृतीः । स राजपुत्रः शुशुभे शरदर्क इव श्रिया

ସେହି ଭସ୍ମର ପ୍ରଭାବରେ ବଳ, ଐଶ୍ୱର୍ୟ, ଧୃତି ଓ ସ୍ମୃତି ପାଇ ସେ ରାଜପୁତ୍ର ଶରତ୍କାଳୀନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଶ୍ରୀତେଜରେ ଶୋଭିତ ହେଲେ।

Verse 37

तमाह प्रांजलिं भूयः स योगी राजनंदनम् । एष खड्गो मया दत्तस्तपोमंत्रानुभावतः

ପୁନର୍ବାର ସେ ଯୋଗୀ କରଯୋଡ଼ି ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରାଜନନ୍ଦନଙ୍କୁ କହିଲେ—“ତପ ଓ ମନ୍ତ୍ରର ଅନୁଭାବରେ ଏହି ଖଡ୍ଗ ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେଇଛି।”

Verse 38

शितधारमिमं खड्गं यस्मै दर्शयसि स्फुटम् । स सद्यो म्रियते शत्रुः साक्षान्मृत्युरपि स्वयम्

ତୁମେ ଯାହାକୁ ଏହି ତୀକ୍ଷ୍ଣଧାର ଖଡ୍ଗ ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ ଦେଖାଅ, ସେ ଶତ୍ରୁ ସତ୍ୱରେ ମରିଯାଏ—ମନେ ହୁଏ ସାକ୍ଷାତ୍ ମୃତ୍ୟୁ ନିଜେ।

Verse 39

अस्य शंखस्य निह्रादं ये शृण्वंति तवाहिताः । ते मूर्च्छिताः पतिष्यंति न्यस्तशस्त्रा विचेतना

ଏହି ଶଙ୍ଖର ନିହ୍ରାଦ ଯେ ତୁମର ବିରୋଧୀମାନେ ଶୁଣିବେ, ସେମାନେ ମୂର୍ଛିତ ହୋଇ ପଡ଼ିଯିବେ—ଶସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ି, ଚେତନାହୀନ।

Verse 40

खड्गशंखाविमौ दिव्यौ परसैन्यविनाशिनौ । आत्मसैन्यस्वपक्षाणां शौर्यतेजोविवर्धनौ

ଏହି ଦିବ୍ୟ ଖଡ୍ଗ ଓ ଶଙ୍ଖ ଶତ୍ରୁସେନାକୁ ବିନାଶ କରେ; ନିଜ ସେନା ଓ ସ୍ୱପକ୍ଷୀମାନଙ୍କର ଶୌର୍ୟ-ତେଜ ବଢ଼ାଏ।

Verse 41

एतयोश्च प्रभावेन शैवेन कवचेन च । द्विषट्सहस्रनागानां बलेन महतापि च

ଏହି ଦୁଇଟିର ପ୍ରଭାବରେ, ଶୈବ କବଚରେ ମଧ୍ୟ, ଏବଂ ଦ୍ୱି-ଷଟ୍ସହସ୍ର ହାତୀଙ୍କ ମହାବଳରେ ମଧ୍ୟ,

Verse 42

भस्मधारणसामर्थ्याच्छत्रुसैन्यं विजेष्यसि । प्राप्य सिंहासनं पैत्र्यं गोप्तासि पृथिवीमिमाम्

ଭସ୍ମଧାରଣରୁ ଲଭ୍ୟ ସାମର୍ଥ୍ୟଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଶତ୍ରୁସେନାକୁ ବିଜୟ କରିବ; ପୈତୃକ ସିଂହାସନ ପାଇ ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ରକ୍ଷା କରିବ।

Verse 43

इति भद्रायुषं सम्यगनुशास्य समातृकम् । ताभ्यां संपूजितः सोऽथ योगी स्वैरगतिर्ययौ

ଏହିପରି ଭଦ୍ରାୟୁଷଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ମାତା ସହିତ ସମ୍ୟକ୍ ଉପଦେଶ ଦେଇ, ସେମାନଙ୍କ ଉଭୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ-ସତ୍କୃତ ସେ ଯୋଗୀ ପରେ ସ୍ୱେଚ୍ଛାନୁସାରେ ଯେଉଁଠି ଇଚ୍ଛା ସେଉଁଠି ଗଲେ।