Dashati 7
Aindra praise and petition: Indra as protector, wealth-giver, and Vṛtra-slayer invoked for bhaga, dyumna, and pauṃsya
Indra
Heroic and expansive (bṛhat) with urgent supplication turning into triumphant praise
R̥ṣi not provided in the input; the verses reflect common Aindra diction (ūti vṛtrahan dyumna pauṃsya) typical of Indra-hymn traditions rather than a single clearly indicated family here.
ଏହା ଐନ୍ଦ୍ର ସ୍ତୁତି ଓ ପ୍ରାର୍ଥନା: ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଏବେଇ (ଉଷୁ) ଯଜ୍ଞକୁ ଡାକାଯାଏ—ସେ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ସହାୟ, ରକ୍ଷକ (ଊତି) ଓ ବରଦାତା ହେଉନ୍ତୁ; ଯଜମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ସହାୟତାରେ ରକ୍ଷା କରି ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୃଦ୍ଧି (ଭଗ), ଦ୍ୟୁତି/ତେଜ (ଦ୍ୟୁମ୍ନ) ଓ ପୁରୁଷବଳ (ପୌଂସ୍ୟ) ଦିଅନ୍ତୁ। ଗାୟନ-ଘୋଷଣାରେ ତାଙ୍କ ବୃତ୍ରହନ୍ତା ମହିମା ପ୍ରଶଂସିତ—ବୃତ୍ରକୁ ହତ କରି ଆଲୋକ (ଜ୍ୟୋତିଃ) ମୁକ୍ତ କରନ୍ତି। ଋତ-ସମନ୍ୱିତ ସ୍ତୁତି (ଋତାବୃଧ) ଦ୍ୱାରା ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଏ; ମରୁତମାନେ ତାଙ୍କ ସ୍ତୁତିର ଚୋରସ୍ ଭାବେ ପ୍ରେରଣା ଦିଅନ୍ତି। ଶେଷରେ ପାଞ୍ଚ ଜନପଦ/ସମସ୍ତ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସମସ୍ତ ବଳ ଓ ତେଜ ଏଠାକୁ ଆଣିବାକୁ, ଧନ-ଖୋଜୁଆ (ବସୁବିଦ୍) ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରିବାକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା।
Mantras
Mantra 1
शग्ध्यू3षु शचीपत इन्द्र विश्वाभिरूतिभिः भगं न हि त्वा यशसं वसुविदमनु शूर चरामसि
ହେ ଶଚୀପତି ଇନ୍ଦ୍ର, ଏବେ କୃପାଳୁ ହେଉ; ତୁମ ସମସ୍ତ ସହାୟତା ସହିତ (ଆମକୁ ଅନୁଗ୍ରହ କର)। କାରଣ, ହେ ଶୂର, ଯଶସ୍ବୀ ବସୁବିଦ୍ (ଧନ-ଖୋଜିବାଳା), ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଭାଗ୍ୟକୁ ଖୋଜିବା ପରି ଆମେ ତୁମକୁ ଅନୁସରଣ କରୁଛୁ।
Mantra 2
या इन्द्र भुज आभरः स्वर्वां असुरेभ्यः स्तोतारमिन्मघवन्नस्य वर्धय ये च त्वे वृक्तबर्हिषः
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେ ସହାୟତାଗୁଡ଼ିକୁ ତୁମେ ସ୍ୱର୍ବାନ୍ (ଦିବ୍ୟ ତେଜସ୍ଯୁକ୍ତ) ହୋଇ ଅସୁରମାନଙ୍କଠାରୁ ଆଣିଥିଲ—ହେ ମଘବନ୍, ଏହି ସ୍ତୋତାକୁ ସମୃଦ୍ଧ କର; ଏବଂ ଯେମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ବର୍ହି (ପବିତ୍ର ଘାସ) ପିଛାଇଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି ଦିଅ।
Mantra 3
प्र मित्राय प्रार्यम्णे सचथ्यमृतावसो वरूथ्ये3 वरुणे छन्द्यं वचः स्तोत्रं राजसु गायत
ମିତ୍ରଙ୍କୁ, ଆର୍ୟମଣଙ୍କୁ—ଅମୃତ ରକ୍ଷାଧାରୀ ଦେବମାନଙ୍କୁ—ସଚଥ୍ୟ, ଛନ୍ଦୋବଦ୍ଧ ବଚନ ଆଗେ ଗାଅ; ଆଶ୍ରୟଦାତା ବରୁଣଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ମନୋହର ବାଣୀ (ସ୍ତୋତ୍ର) ଗାଅ; ରାଜମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଏହି ସ୍ତୁତି ଗାଅ।
Mantra 4
अभि त्वा पूर्वपीतय इन्द्र स्तोमेभिरायवः समीचीनास ऋभवः समस्वरन्रुद्रा गृणन्त पूर्व्यम्
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର! ସୋମର ପୂର୍ବପାନକାରୀମାନେ ସ୍ତୋତ୍ର ନେଇ ତୋ ପାଖକୁ ଅଭିମୁଖ ହେଲେ; ସୁସଂଗଠିତ ଋଭୁମାନେ ଏକସ୍ୱରେ ଗାନ କଲେ; ଏବଂ ରୁଦ୍ରଗଣ ତୋର ପ୍ରାଚୀନ ମହିମାକୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।
Mantra 5
प्र व इन्द्राय बृहते मरुतो ब्रह्मार्चत वृत्रं हनति वृत्रहा शतक्रतुर्वज्रेण शतपर्वणा
ହେ ମରୁତମାନେ! ମହାନ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମ ବ୍ରହ୍ମ-ସ୍ତୋତ୍ର ପ୍ରକାଶ କର; ବୃତ୍ରହା, ବହୁଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶତକ୍ରତୁ, ଶତପର୍ବ ଭଜ୍ରରେ ବୃତ୍ରକୁ ପ୍ରହାର କରି ସଂହାର କରନ୍ତି।
Mantra 6
बृहदिन्द्राय गायत मरुतो वृत्रहन्तमम् येन ज्योतिरजनयन्नृतावृधो देवं देवाय जागृवि
ହେ ମରୁତମାନେ! ମହାନ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଗାଅ—ବୃତ୍ରହନ୍ତମ, ଅତିଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଯାହାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଋତରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇ ଜ୍ୟୋତି ଜନ୍ମିଲା—ଜାଗ୍ରତ ହୋଇ, ଦେବ ପାଇଁ ଦେବରୂପେ ଯଜ୍ଞକୁ ଆସନ୍ତି।
Mantra 7
इन्द्र क्रतुं न आ भर पिता पुत्रेभ्यो यथा शिक्षा णो अस्मिन्पुरुहूत यामनि जीवा ज्योतिरशीमहि
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଇଁ କ୍ରତୁ (ସତ୍ସଙ୍କଳ୍ପ/ପ୍ରେରଣା) ଓ ବଳ ଏଠାକୁ ଆଣ; ପିତା ଯେପରି ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷା ଦିଏ, ସେପରି ଆମକୁ ଶିଖା। ହେ ପୁରୁହୂତ (ବହୁଜନ ଦ୍ୱାରା ଆହ୍ୱାନିତ), ଏହି ଯାମନ/ଯଜ୍ଞକ୍ରମରେ ଆମେ ଜୀବନ୍ତ ଥାଇ ଜ୍ୟୋତି (ପ୍ରକାଶ-ସମୃଦ୍ଧି) ପ୍ରାପ୍ତ କରୁ।
Mantra 8
मा न इन्द्र परा वृणग्भवा नः सधमाद्ये त्वं न ऊती त्वमिन्न आप्यम् मा न इन्द्र परा वृणक्
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ତ୍ୟାଗ କରନି; ସଧମାଦ୍ୟେ (ସାମୂହିକ ସୋମ-ଆନନ୍ଦରେ) ତୁମେ ଆମର ହେଉ। ତୁମେ ହିଁ ଆମର ଊତି (ସହାୟ); ତୁମେ ସତ୍ୟରେ ଆପ୍ୟ/ଉପ୍ୟ—ଉପାସନାକୁ ସୁଲଭ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ତ୍ୟାଗ କରନି।
Mantra 9
वयं घ त्वा सुतावन्त आपो न वृक्तबर्हिषः पवित्रस्य प्रस्रवणेषु वृत्रहन्परि स्तोतार आसते
ଆମେ ନିଶ୍ଚୟ, ସୋମ ସୁତାବନ୍ତ (ସୋମ ଚାପିଥିବା) ଓ ବୃକ୍ତବର୍ହିଷ (ପବିତ୍ର ଘାସ ପଥାଇଥିବା) ହୋଇ, ଜଳମାନଙ୍କ ପରି ବହିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ, ହେ ବୃତ୍ରହନ (ବୃତ୍ରବଧକ), ପବିତ୍ରସ୍ୟ ପ୍ରସ୍ରବଣେଷୁ (ପବିତ୍ରର ଝରଣା/ବହା ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକରେ) ସ୍ତୋତାମାନେ ଚାରିପାଖେ ବସନ୍ତି।
Mantra 10
यदिन्द्र नाहुषीष्वा ओजो नृम्णं च कृष्टिषु यद्वा पञ्च क्षितीनां द्युम्नमा भर सत्रा विश्वानि पौंस्या
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର! ନାହୁଷୀ ଜନସମୂହରେ ଓ ଜାତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେ କିଛି ଓଜସ୍ ଓ ନୃମ୍ଣ (ପୁରୁଷାର୍ଥ-ବଳ) ଅଛି, କିମ୍ବା ପଞ୍ଚ କ୍ଷିତି (ପାଞ୍ଚ ପ୍ରଜା)ଙ୍କର ଯେ କିଛି ଦ୍ୟୁମ୍ନ (ତେଜସ୍ବୀ ବୈଭବ) ଅଛି—ସେ ସବୁକୁ ଏଠାକୁ ଆଣ; ସଦା, ସମସ୍ତ ପୁରୁଷବଳ (ପୌଂସ୍ୟ) ଏଠାରେ ପୂରଣ କର।
Frequently Asked Questions
It praises Indra and asks him to come “now” with all protections, bringing prosperity, splendour, and heroic strength to the sacrificer.
The Maruts function as Indra’s praising companions; their call to “sing to great Indra” frames the chant as a strong communal summons that empowers the stotra.
They generalize the request: Indra is asked to gather and transfer all vigour and splendour found among human lineages and across the “five peoples,” meaning the whole social world addressed by the sacrifice.