
Aindra Soma-invitation and confirmation of Indra’s readiness to grant boons
Indra
Invitatory and energizing with a tone of eager expectation turning into confident affirmation
Rṣi not provided in the input; identification requires concordance with the underlying Ṛgvedic sources for these mantras.
ଏହି ଦଶତିର ଭାବ—ସୋମ ଚାପୁଥିବା ଯଜମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ଆହ୍ୱାନ କରି ଆଣିବା; ସେ ଷ୍ଟୋତ୍ରକୁ ଗ୍ରହଣ କରି ସୋମ ପାନ କରୁନ୍ତୁ। ‘କେବେ ଆସିବେ?’ ବୋଲି ଆତୁର ଆକାଂକ୍ଷାରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ, ଅବରୋଧ/ବନ୍ଦ ଦ୍ୱାର ପରି ହିନ୍ଦ୍ରାକୁ ଦୂର କରି, ପୁନଃପୁନ ‘ଏବଂ ନିଶ୍ଚୟ’ ଭାବରେ ନିଶ୍ଚିତ ପ୍ରଶଂସାରେ ଶେଷ ହୁଏ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବୀରତା, ଦୃଢତା ଓ ଦାନଶୀଳ ରାଧସ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି, ଯଜମାନ ଓ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ବିଜୟ, ବଳ, ଓ ବୀର ସନ୍ତାନ ଦାନ କରିବାକୁ ତାଙ୍କ ରାଧ୍ୟ ମନକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରାଯାଏ।
Mantra 1
अतीहि मन्युषाविणं सुषुवांसमुपेरय अस्य रातौ सुतं पिब
ହେ ଅତ୍ୟୁଗ୍ର ଇନ୍ଦ୍ର! ଏଠାକୁ ଆସ; ସୋମ-ପୀଡକଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆଗେଇ ଆସ; ତାଙ୍କର ରାତି (ଦାନ) ଉପରେ ନିଚୋଡ଼ା ସୋମରସ ପିଅ।
Mantra 2
कदु प्रचेतसे महे वचो देवाय शस्यते तदिध्यस्य वर्धनम्
ମହାନ, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ଦେବଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ତୁତି-ବଚନ କିପରି ଘୋଷିତ ହୁଏ? କାରଣ ସେଇ ନିଶ୍ଚୟ ତାଙ୍କର ବର୍ଧନ (ବୃଦ୍ଧି) ଅଟେ।
Mantra 3
उक्थं च न शस्यमानं नागो रयिरा चिकेत न गायत्रं गीयमानम्
ଏବଂ ଆମର ଉକ୍ଥ, ଯେତେବେଳେ ସେ ଶସ୍ୟମାନ (ପାଠିତ) ହୁଏ, କୌଣସି ଦୋଷ ନାହିଁ; ରୟି (ଧନ) ତାହାକୁ ଚିହ୍ନେ; ଏବଂ ଗାୟତ୍ର, ଯେତେବେଳେ ସେ ଗାୟିତ ହୁଏ, ସେଥିରେ ମଧ୍ୟ ଦୋଷ ନାହିଁ।
Mantra 4
इन्द्र उक्थेभिर्मन्दिष्ठो वाजानां च वाजपतिः हरिवान्त्सुतानां सखा
ସ୍ତୁତି (ଉକ୍ଥ) ଦ୍ୱାରା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ଇନ୍ଦ୍ର—ଅନ୍ନ-ବଳ (ବାଜ) ଓ ଯଜ୍ଞପୁରସ୍କାର/ବିଜୟଧନ (ବାଜ)ର ଅଧିପତି; ହରିତାଶ୍ୱବାନ, ସୁତ ସୋମରସର ସଖା।
Mantra 5
आ याह्युप नः सुतं वाजेभिर्मा हृणीयथाः महां इव युवजानिः
ଆସ, ଏଠାକୁ ଆସ; ଆମ ସୁତ ସୋମଙ୍କ ନିକଟକୁ ଉପସର—ବାଜ (ଅନ୍ନ-ବଳ) ସହିତ। ଆମଠାରୁ ବିମୁଖ ହେଅନି; ମହାନଙ୍କ ପରି, ଯୌବନବଳରେ ତେଜସ୍ୱୀ ହୋଇ ଆସ।
Mantra 6
कदा वसो स्तोत्रं हर्यत आ अव श्मशा रुधद्वाः दीर्घं सुतम् वाताप्याय
ହେ ବସୋ (ଇନ୍ଦ୍ର), ତୁମକୁ ପ୍ରିୟ ଓ କୃତଜ୍ଞତାଭରା ସେଇ ସ୍ତୋତ୍ରକୁ ତୁମେ କେବେ ଗ୍ରହଣ କରିବ? ଏଠାକୁ ଅବତର—ଆମ ପ୍ରତି ଦ୍ୱାର ବନ୍ଦ କରି ରଖିନାହିଁ—ଦୀର୍ଘପୀଡିତ ସୋମରେ ପୁଷ୍ଟ ହେବା ପାଇଁ।
Mantra 7
ब्राह्मणादिन्द्र राधसः पिबा सोममृतूं रनु तवेदं सख्यमस्तृतम्
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବ୍ରାହ୍ମଣ-ଭାଗରୁ ଆସିଥିବା ଏହି ଦାନରୂପ ସୋମକୁ ପାନ କର; ଋତୁଅନୁସାରେ (ଯଜ୍ଞର) ସମୟରେ ଆନନ୍ଦ କର; ଆମ ସହ ତୁମର ଏହି ସଖ୍ୟ ଅଖଣ୍ଡ।
Mantra 8
वयं घा ते अपि स्मसि स्तोतार इन्द्र गिर्वणः त्वं नो जिन्व सोमपाः
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଗିର୍ବଣ, ଆମେ ନିଶ୍ଚୟ ତୁମର—ସ୍ତୁତିରେ ଆନନ୍ଦ କରୁଥିବା ତୁମ ସ୍ତୋତା; ହେ ସୋମପା, ଆମକୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଇ ପୁଷ୍ଟ କର।
Mantra 9
एन्द्र पृक्षु कासु चिन्नृम्णं तनूषु धेहि नः सत्राजिदुग्र पौंस्यम्
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେଉଁ ଯେଉଁ ସଂଘର୍ଷରେ (ଆମେ ପଡ଼ୁ) ସେସବୁରେ ଆମ ତନୁମାନଙ୍କୁ ନୃମ୍ଣ—ପୁରୁଷାର୍ଥବଳ—ଦେହି; ହେ ସତ୍ରାଜିତ, ହେ ଉଗ୍ର, ଆମକୁ ପୌଂସ୍ୟ—ବୀର୍ୟ—ଦାନ କର।
Mantra 10
एवा ह्यसि वीरयुरेवा शूर उत स्थिरः एवा ते राध्यं मनः
କାରଣ ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ଏହିପରି—ବୀରମାନଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛୁକ (ଏବଂ ଦାତା); ନିଶ୍ଚୟ ଏହିପରି ତୁମେ—ଶୂର ଓ ସ୍ଥିର; ଏହିପରି ତୁମର ମନ—ପ୍ରସନ୍ନ କରିବାଯୋଗ୍ୟ, ଅନୁଗ୍ରହଦାୟକ।
It calls Indra to come quickly to the Soma-pressing, accept the praise, drink the expressed Soma, and grant bounty—strength, success, and heroic prosperity—to the sacrificer.
The question expresses ritual urgency and longing: it presses for Indra’s prompt arrival and removes the sense of obstruction (“doors fastened”) that symbolizes delay or non-bestowal.
The repeated “evā” confirms Indra’s established nature—hero-giving, valiant, steadfast—and affirms that his mind can be won by worship, resulting in favour and gifts (rādhas).