Adhyaya 96

Verse 1

सुबाहुरुवाच । कीदृशैः कर्मभिः प्रेत्य गच्छंति नरकं नराः । स्वर्गं तु कीदृशैः प्रेत्य तन्मे त्वं वक्तुमर्हसि

ସୁବାହୁ କହିଲେ—ହେ ମୁନେ! କେମିତି କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ମନୁଷ୍ୟ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି? ଏବଂ କେମିତି କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି? ଦୟାକରି ମୋତେ କହନ୍ତୁ।

Verse 2

जैमिनिरुवाच । ब्राह्मण्यं पुण्यमुत्सृज्य ये द्विजा लोभमोहिताः । कुकर्माण्युपजीवंति ते वै निरयगामिनः

ଜୈମିନି କହିଲେ—ଲୋଭରେ ମୋହିତ ହୋଇ ଯେ ଦ୍ୱିଜମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣ୍ୟର ପୁଣ୍ୟଧର୍ମ ତ୍ୟାଗ କରି କୁକର୍ମରେ ଜୀବିକା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ନରକଗାମୀ।

Verse 3

नास्तिका भिन्नमर्यादाः कंदर्पविषयोन्मुखाः । दांभिकाश्च कृतघ्नाश्च ते वै निरयगामिनः

ନାସ୍ତିକ, ମର୍ଯ୍ୟାଦା ଭଙ୍ଗକାରୀ, କାମ ଓ ବିଷୟଭୋଗ ପ୍ରତି ଉନ୍ମୁଖ, ଦାମ୍ଭିକ ଏବଂ କୃତଘ୍ନ—ଏମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ନରକଗାମୀ।

Verse 4

ब्राह्मणेभ्यः प्रतिश्रुत्य न प्रयच्छंति ये धनम् । ब्रह्मस्वानां च हर्तारो नरा निरयगामिनः

ଯେମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଧନ ଦେବାକୁ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେଇ ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ, ଏବଂ ଯେମାନେ ବ୍ରହ୍ମସ୍ୱ (ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ସମ୍ପତ୍ତି) ହରଣ କରନ୍ତି—ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ନରକଗାମୀ।

Verse 5

पुरुषाः पिशुनाश्चैव मानिनोऽनृतवादिनः । असंबद्धप्रलापाश्च ते वै निरयगामिनः

ଯେ ପୁରୁଷମାନେ ପିଶୁନ (ଚୁଗୁଲଖୋର), ଅହଂକାରୀ, ମିଥ୍ୟାବାଦୀ, ଏବଂ ଅସମ୍ବଦ୍ଧ ନିରର୍ଥକ ପ୍ରଲାପ କରନ୍ତି—ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ନରକଗାମୀ।

Verse 6

ये परस्वापहर्तारः परदूषणसूचकाः । परस्त्रीगामिनो ये च ते वै निरयगामिनः

ଯେମାନେ ପରଧନ ଅପହରଣ କରନ୍ତି, ଯେମାନେ ଅନ୍ୟର ଦୋଷ ଖୋଜି ପ୍ରଚାର କରନ୍ତି, ଏବଂ ଯେମାନେ ପରସ୍ତ୍ରୀଗାମୀ—ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ନରକଗାମୀ।

Verse 7

प्राणिनां प्राणहिंसायां ये नरा निरताः सदा । परनिंदारता ये वै ते वै निरयगामिनः

ଯେ ନରମାନେ ସଦା ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ପ୍ରାଣହିଂସାରେ ନିରତ, ଏବଂ ଯେମାନେ ପରନିନ୍ଦାରେ ଆସକ୍ତ—ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ନରକଗାମୀ।

Verse 8

सुकूपानां तडागानां प्रपानां च परंतप । सरसां चैव भेत्तारो नरा निरयगामिनः

ହେ ପରନ୍ତପ! ଯେମାନେ ଭଲ କୂପ, ତଡାଗ, ପ୍ରପା (ପାନୀୟଜଳ-ସ୍ଥଳ) ଓ ସରୋବରକୁ ଭାଙ୍ଗି ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି—ସେମାନେ ନରକଗାମୀ।

Verse 9

विपर्यस्यंति ये दाराञ्छिशून्भृत्यातिथींस्तथा । उत्सन्नपितृदेवेज्या नरा निरयगामिनः

ଯେମାନେ ନିଜ ସ୍ତ୍ରୀ, ସନ୍ତାନ, ଭୃତ୍ୟ ଓ ଅତିଥିଙ୍କୁ ଅନ୍ୟାୟରେ ପୀଡ଼ା ଦିଅନ୍ତି, ଏବଂ ପିତୃଯଜ୍ଞ ଓ ଦେବପୂଜା ତ୍ୟାଗ କରିଛନ୍ତି—ସେମାନେ ନରକଗାମୀ।

Verse 10

प्रव्रज्यादूषका राजन्ये चैवाश्रमदूषकाः । सखीनां दूषकाश्चैव ते वै निरयगामिनः

ହେ ରାଜନ୍! ଯେମାନେ ପ୍ରବ୍ରଜିତଙ୍କୁ ଦୂଷଣ କରନ୍ତି, ଯେମାନେ ରାଜଧର୍ମକୁ କଳୁଷିତ କରନ୍ତି, ଯେମାନେ ଆଶ୍ରମକୁ ଭ୍ରଷ୍ଟ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଯେମାନେ ସତ୍ସଖାଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି—ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ନରକଗାମୀ।

Verse 11

आद्यं पुरुषमीशानं सर्वलोकमहेश्वरम् । न चिंतयंति ये विष्णुं ते वै निरयगामिनः

ଯେମାନେ ଆଦ୍ୟ ପୁରୁଷ, ଈଶାନ ଓ ସର୍ବଲୋକମହେଶ୍ୱର ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଚିନ୍ତନ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ନରକଗାମୀ ହୁଅନ୍ତି।

Verse 12

प्रयाजानां मखानां च कन्यानां सुहृदां तथा । साधूनां च गुरूणां च दूषका निरयगामिनः

ଯେମାନେ ପ୍ରୟାଜକ୍ରିୟା ଓ ଯଜ୍ଞମାନଙ୍କୁ, ଏବଂ କନ୍ୟା, ସୁହୃଦ, ସାଧୁ ଓ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦୂଷଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ନରକଗାମୀ।

Verse 13

काष्ठैर्वा शंकुभिर्वापि शून्यैरश्मभिरेव वा । ये मार्गानुपरुंधंति ते वै निरयगामिनः

କାଠ, ଖୁଣ୍ଟ, ପଥର ଆଦି ଅବରୋଧ ଦେଇ ଯେମାନେ ରାସ୍ତା ଅଟକାନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ନରକଗାମୀ।

Verse 14

सर्वभूतेष्वविश्वस्ताः कामेनार्तास्तथैव च । सर्वभूतेषु जिह्माश्च ते वै निरयगामिनः

ଯେମାନେ ସମସ୍ତ ଭୂତଜନ ପ୍ରତି ଅବିଶ୍ୱାସୀ, କାମରେ ପୀଡିତ ଓ ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରତି କପଟ ଆଚରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ନରକଗାମୀ।

Verse 15

आगतान्भोजनार्थं तु ब्राह्मणान्वृत्तिकर्शितान् । प्रतिषेधं च कुर्वंति ते वै निरयगामिनः

ଭୋଜନ ପାଇଁ ଆସିଥିବା, ଜୀବିକାକଷ୍ଟରେ କ୍ଷୀଣ ହୋଇଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଯେ ଅଟକାନ୍ତି କିମ୍ବା ଫେରାଇଦିଅନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ନରକଗାମୀ।

Verse 16

क्षेत्रवृत्तिगृहच्छेदं प्रीतिच्छेदं च ये नराः । आशाच्छेदं प्रकुर्वंति ते वै निरयगामिनः

ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଅନ୍ୟର ଜମି, ଜୀବିକା ଓ ଗୃହ ଛଡ଼ାଇ ନିଅନ୍ତି ଏବଂ ପ୍ରେମ ଓ ଆଶା ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ନରକଗାମୀ ହୁଅନ୍ତି।

Verse 17

शस्त्राणां चैव कर्त्तारः शल्यानां धनुषां तथा । विक्रेतारश्च राजेंद्र नरा निरयगामिनः

ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର! ଯେଉଁମାନେ ଅସ୍ତ୍ରଶସ୍ତ୍ର, ଶଲ୍ୟ ଓ ଧନୁ ନିର୍ମାଣ କରନ୍ତି ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ସେଗୁଡିକୁ ବିକ୍ରୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନରକଗାମୀ ଅଟନ୍ତି।

Verse 18

अनाथं विक्लवं दीनं रोगार्त्तं वृद्धमेव च । नानुकंपंति ये मूढास्ते वै निरयगामिनः

ଯେଉଁ ମୂର୍ଖମାନେ ଅନାଥ, ବ୍ୟାକୁଳ, ଦୀନ, ରୋଗୀ ଏବଂ ବୃଦ୍ଧମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଦୟା କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ନରକଗାମୀ ହୁଅନ୍ତି।

Verse 19

नियमान्पूर्वमादाय ये पश्चादजितेंद्रियाः । अतिक्रामंति चांचल्यात्ते वै निरयगामिनः

ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରଥମେ ନିୟମ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ପରେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ସଂଯମ ଅଭାବରୁ ଚଞ୍ଚଳତା ବଶତଃ ତାହା ଲଙ୍ଘନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନରକଗାମୀ ହୁଅନ୍ତି।

Verse 20

इत्येते कथिता राजन्नरा निरयगामिनः । स्वर्गलोकस्य गंतारो ये जनास्तान्निबोध मे

ହେ ରାଜନ୍! ଏହିପରି ମୁଁ ନରକଗାମୀ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କହିଲି। ବର୍ତ୍ତମାନ ଯେଉଁମାନେ ସ୍ୱର୍ଗଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ମୋଠାରୁ ଶୁଣନ୍ତୁ।

Verse 21

सत्येन तपसा क्षांत्या दानेनाध्ययनेन च । ये धर्ममनुवर्तंते ते नराः स्वर्गगामिनः

ସତ୍ୟ, ତପ, କ୍ଷମା, ଦାନ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରାଧ୍ୟୟନ ଦ୍ୱାରା ଯେମାନେ ନିରନ୍ତର ଧର୍ମକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ସେ ନରମାନେ ସ୍ୱର୍ଗଗାମୀ ହୁଅନ୍ତି।

Verse 22

ये च होमपरा ध्यानदेवतार्चनतत्पराः । आददाना महात्मानस्ते नराः स्वर्गगामिनः

ଯେମାନେ ହୋମକର୍ମରେ ପରାୟଣ, ଧ୍ୟାନ ଓ ଦେବତାର୍ଚ୍ଚନାରେ ତତ୍ପର, ଏବଂ ଦାନଶୀଳ ମହାତ୍ମା—ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।

Verse 23

शुचयश्च शुचौ देशे वासुदेवपरायणाः । पठंति विष्णुं गायंति ते नराः स्वर्गगामिनः

ଯେମାନେ ଶୁଚି, ଶୁଚି ଦେଶରେ ବାସ କରନ୍ତି, ବାସୁଦେବପରାୟଣ, ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପଠନ ଓ କୀର୍ତ୍ତନ କରନ୍ତି—ସେ ନରମାନେ ସ୍ୱର୍ଗଗାମୀ ହୁଅନ୍ତି।

Verse 24

मातापित्रोश्च शुश्रूषां ये कुर्वंति सदादृताः । वर्जयंति दिवास्वप्नं ते नराः स्वर्गगामिनः

ଯେମାନେ ସଦା ଆଦରସହିତ ମାତାପିତାଙ୍କ ସେବା କରନ୍ତି ଏବଂ ଦିବାସ୍ୱପ୍ନ (ଦିନେ ଶୋଇବା) ବର୍ଜନ କରନ୍ତି—ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗଗାମୀ ହୁଅନ୍ତି।

Verse 25

सर्वहिंसानिवृत्ताश्च साधुसंगाश्च ये नराः । सर्वस्यापि हिते युक्तास्ते नराः स्वर्गगामिनः

ଯେମାନେ ସମସ୍ତ ହିଂସାରୁ ନିବୃତ୍ତ, ସାଧୁସଙ୍ଗ କରନ୍ତି ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କ ହିତରେ ନିୟୁକ୍ତ ରହନ୍ତି—ସେ ନରମାନେ ସ୍ୱର୍ଗଗାମୀ ହୁଅନ୍ତି।

Verse 26

सर्वलोभनिवृत्ताश्च सर्वसाहाश्च ये नराः । सर्वस्याश्रयभूताश्च ते नराः स्वर्गगामिनः

ଯେ ନରମାନେ ସମସ୍ତ ଲୋଭରୁ ନିବୃତ୍ତ, ସମସ୍ତ ପରୀକ୍ଷାରେ ଧୈର୍ଯ୍ୟଶୀଳ ଓ ସହନଶୀଳ, ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ ହୁଅନ୍ତି—ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗଗାମୀ ହୁଅନ୍ତି।

Verse 27

शुश्रूषाभिस्तपोभिश्च गुरूणां मानदा नराः । प्रतिग्रहनिवृत्ता ये ते नराः स्वर्गगामिनः

ଯେ ନରମାନେ ଶୁଶ୍ରୂଷା ଓ ତପସ୍ୟାଦ୍ୱାରା ଗୁରୁମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦିଅନ୍ତି, ଏବଂ ପ୍ରତିଗ୍ରହ (ଉପହାର ଗ୍ରହଣ)ରୁ ନିବୃତ୍ତ ରହନ୍ତି—ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗଗାମୀ ହୁଅନ୍ତି।

Verse 28

सहस्रपरिवेष्टारस्तथैव च सहस्रदाः । त्रातारश्च सहस्राणां ते नराः स्वर्गगामिनः

ଯେ ନରମାନେ ହଜାରମାନଙ୍କୁ ସହଚର୍ଯ୍ୟା କରି ସେବା କରନ୍ତି, ହଜାର ଦାନ ଦିଅନ୍ତି ଏବଂ ହଜାରମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି—ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗଗାମୀ ହୁଅନ୍ତି।

Verse 29

भयात्पापात्तपाच्छोकाद्दारिद्र्यव्याधिकर्शितान् । विमुंचंति च ये जंतूंस्ते नराः स्वर्गगामिनः

ଯେ ଲୋକେ ଭୟ, ପାପ, କଷ୍ଟ, ଶୋକ, ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ଓ ରୋଗରେ ପୀଡିତ ଜୀବମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତି—ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗଗାମୀ ହୁଅନ୍ତି।

Verse 30

आत्मस्वरूपवंतश्च यौवनस्थाश्च भारत । ये वै जितेंद्रिया धीरास्ते नराः स्वर्गगामिनः

ହେ ଭାରତ! ଯେମାନେ ନିଜ ଆତ୍ମସ୍ୱରୂପରେ ସ୍ଥିତ ରହନ୍ତି, ଯୌବନରେ ମଧ୍ୟ ସ୍ଥିର, ଜିତେନ୍ଦ୍ରିୟ ଓ ଧୀର—ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।

Verse 31

सुवर्णस्य च दातारो गवां भूमेश्च भारत । अन्नानां वाससां चैव ते नराः स्वर्गगामिनः

ହେ ଭାରତ! ଯେମାନେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ଗାଈ, ଭୂମି ଏବଂ ଅନ୍ନ-ବସ୍ତ୍ର ଦାନ କରନ୍ତି, ସେହି ପୁଣ୍ୟବାନ ନରମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।

Verse 32

ये याचिताः प्रहृष्यंति प्रियं दत्वा वदंति च । त्यक्तदानफलेच्छाश्च ते नराः स्वर्गगामिनः

ଯେମାନେ ଯାଚିତ ହେଲେ ହର୍ଷରେ ଦାନ କରନ୍ତି, ପ୍ରିୟ ବସ୍ତୁ ଦେଇ ମଧୁର ବଚନ କହନ୍ତି, ଏବଂ ଦାନଫଳର ଇଚ୍ଛା ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି—ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗଗାମୀ।

Verse 33

निवेशनानां धान्यानां नराणां च परंतप । स्वयमुत्पाद्य दातारः पुरुषाः स्वर्गगामिनः

ହେ ପରନ୍ତପ! ଯେମାନେ ନିଜେ ନିବାସ ଓ ଧାନ୍ୟ ଉତ୍ପାଦନ କରି, ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପକାରାର୍ଥେ ଦାନ କରନ୍ତି—ସେହି ପୁରୁଷମାନେ ସ୍ୱର୍ଗଗାମୀ।

Verse 34

द्विषतामपि ये दोषान्न वदंति कदाचन । कीर्तयंति गुणान्ये च ते नराः स्वर्गगामिनः

ଯେମାନେ ନିଜକୁ ଦ୍ୱେଷ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଦୋଷ କେବେ ମଧ୍ୟ କହନ୍ତି ନାହିଁ, ବରଂ ତାଙ୍କ ଗୁଣକୁ ହିଁ କୀର୍ତ୍ତନ କରନ୍ତି—ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗଗାମୀ।

Verse 35

ये परेषां श्रियं दृष्ट्वा न वितप्यंति मत्सरात् । प्रहृष्टाश्चाभिनंदंति ते नराः स्वर्गगामिनः

ଯେମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଖି ଈର୍ଷ୍ୟାରେ ଜଳନ୍ତି ନାହିଁ, ବରଂ ହର୍ଷିତ ହୋଇ ଅଭିନନ୍ଦନ କରନ୍ତି—ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।

Verse 36

प्रवृत्तौ च निवृत्तौ च श्रुतिशास्त्रोक्तमेव च । आचरंति महात्मानस्ते नराः स्वर्गगामिनः

ପ୍ରବୃତ୍ତି ଓ ନିବୃତ୍ତି—ଉଭୟ ମାର୍ଗରେ ଯେ ମହାତ୍ମାମାନେ ବେଦ-ଶାସ୍ତ୍ରୋକ୍ତ ବିଧିକୁ ଯଥାବତ୍ ଆଚରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗଗାମୀ ହୁଅନ୍ତି।

Verse 37

ये नराणां वचो वक्तुं न जानंति च विप्रियम् । प्रियवाक्यैकविज्ञातास्ते नराः स्वर्गगामिनः

ଯେ ଲୋକମାନେ ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ଦୁଃଖ ଦେଇଥିବା ଅପ୍ରିୟ ବଚନ କହିବା ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ, ଏବଂ କେବଳ ପ୍ରିୟ ବାଣୀ ପାଇଁ ପରିଚିତ—ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗଗାମୀ।

Verse 38

ये नामभागान्कुर्वंति क्षुत्तृष्णा श्रमपीडिताः । हंतकारस्य कर्तारस्ते नराः स्वर्गगामिनः

ଭୋକ, ପିଆସ ଓ ଶ୍ରମରେ ପୀଡିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଯେମାନେ ନିଜ ନିୟତ ନାମଭାଗ (ପବିତ୍ର ନାମଜପର ଅଂଶ) ପୂରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ‘ହନ୍ତକାର’ର କର୍ତ୍ତା ହୋଇ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି।

Verse 39

वापीकूपतडागानां प्रपानां चैव वेश्मनाम् । आरामाणां च कर्तारस्ते नराः स्वर्गगामिनः

ବାପୀ/ବାଉଳି, କୂଆ, ତଡାଗ, ପାନୀୟଜଳ-ପ୍ରପା, ଆଶ୍ରୟଗୃହ ଓ ଉଦ୍ୟାନ-ଆରାମ ନିର୍ମାଣ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ସ୍ୱର୍ଗଗାମୀ ହୁଅନ୍ତି।

Verse 40

असत्येष्वपि ये सत्या ऋजवो नार्जवेष्वपि । रिपुष्वपिहिता ये च ते नराः स्वर्गगामिनः

ଅସତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଯେ ସତ୍ୟନିଷ୍ଠ ରହନ୍ତି; କୁଟିଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଯେ ସରଳ ରହନ୍ତି; ଏବଂ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ମଧ୍ୟ ଯେ ବୈରକୁ ସଂଯମ କରନ୍ତି—ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗଗାମୀ ହୁଅନ୍ତି।

Verse 41

यस्मिन्कस्मिन्कुले जाता बहुपुत्राः शतायुषः । सानुक्रोशाः सदाचारास्ते नराः स्वर्गगामिनः

ଯେଉଁ କୁଳରେ ଜନ୍ମ ହେଉନାହିଁ, ଯେ ନରମାନେ ବହୁପୁତ୍ରସମ୍ପନ୍ନ ଓ ଶତାୟୁ, କରୁଣାଶୀଳ ଏବଂ ସଦାଚାରୀ—ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗଗାମୀ ହୁଅନ୍ତି।

Verse 42

कुर्वंत्यवंध्यं दिवसं धर्मेणैकेन सर्वदा । व्रतं गृह्णंति ये नित्यं ते नराः स्वर्गगामिनः

ଯେ ନରମାନେ ଧର୍ମର ଗୋଟିଏ କର୍ମରେ ମଧ୍ୟ ସଦା ଦିନକୁ ସାର୍ଥକ କରନ୍ତି ଏବଂ ନିତ୍ୟ ବ୍ରତ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗଗାମୀ।

Verse 43

आक्रोशंतं स्तुवंतं च तुल्यं पश्यंति ये नराः । शांतात्मानो जितात्मानस्ते नराः स्वर्गगामिनः

ଯେ ନରମାନେ ଗାଳିଦେଉଥିବା ଓ ସ୍ତୁତିକରୁଥିବାକୁ ସମାନ ଭାବେ ଦେଖନ୍ତି, ଶାନ୍ତଚିତ୍ତ ଓ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିୟ—ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗଗାମୀ।

Verse 44

ये चापि भयसंत्रस्तान्ब्राह्मणांश्च तथा स्त्रियः । सार्थान्वा परिरक्षंति ते नराः स्वर्गगामिनः

ଯେ ନରମାନେ ଭୟରେ ସନ୍ତ୍ରସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ, ତଥା ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ, କିମ୍ବା ଯାତ୍ରୀ/ବଣିକ ସାର୍ଥକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି—ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗଗାମୀ।

Verse 45

गंगायां पुष्करे तीर्थे गयायां च विशेषतः । पितृपिंडप्रदातारस्ते नराः स्वर्गगामिनः

ଯେ ନରମାନେ ଗଙ୍ଗାରେ, ପୁଷ୍କର ତୀର୍ଥରେ, ଏବଂ ବିଶେଷତଃ ଗୟାରେ ପିତୃମାନଙ୍କୁ ପିଣ୍ଡଦାନ କରନ୍ତି—ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗଗାମୀ ହୁଅନ୍ତି।

Verse 46

न वशे चेंद्रियाणां च ये नराः संयमस्थिताः । त्यक्तलोभभयक्रोधास्ते नराः स्वर्गगामिनः

ଯେ ନରମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟର ବଶରେ ନ ପଡ଼ି, ସଂଯମରେ ଅବସ୍ଥିତ ରହି, ଲୋଭ, ଭୟ ଓ କ୍ରୋଧକୁ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି—ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗଗାମୀ ହୁଅନ୍ତି।

Verse 47

यूका मत्कुणदंशादीन्ये जंतूंस्तुदतस्तनुम् । पुत्रवत्परिरक्षंति ते नराः स्वर्गगामिनः

ଉକୁଣି, ଖଟମଲ, ମଶା ଆଦି ଦେହକୁ କାମୁଡ଼ି-ଡ଼ଂଶିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେମାନଙ୍କୁ ପୁତ୍ରବତ୍ ସୁରକ୍ଷା କରୁଥିବା ନରମାନେ—ସ୍ୱର୍ଗଗାମୀ ହୁଅନ୍ତି।

Verse 48

अज्ञानाच्च यथोक्तेन विधिना संचयंति च । सर्वद्वंद्वसहा लोके ते नराः स्वर्गगामिनः

ଅଜ୍ଞାନବଶତଃ ମଧ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ରୋକ୍ତ ବିଧିଅନୁସାରେ ସଞ୍ଚୟ (ପୁଣ୍ୟ/ଦାନାଦି) କରି, ଲୋକରେ ସମସ୍ତ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ସହନ କରୁଥିବା ନରମାନେ—ସ୍ୱର୍ଗଗାମୀ ହୁଅନ୍ତି।

Verse 49

ये पूताः परदारांश्च कर्मणा मनसा गिरा । रमयंति न सत्वस्थास्ते नराः स्वर्गगामिनः

ଯେ ନରମାନେ ପବିତ୍ର ଓ ଆତ୍ମସଂଯମୀ, ଏବଂ କର୍ମ, ମନ ଓ ବାଣୀଦ୍ୱାରା ପରସ୍ତ୍ରୀକୁ ରମାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି ନାହିଁ—ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗଗାମୀ ହୁଅନ୍ତି।

Verse 50

निंदितानि न कुर्वंति कुर्वंति विहितानि च । आत्मशक्तिं विजानंति ते नराः स्वर्गगामिनः

ଯେ ନରମାନେ ନିନ୍ଦିତ କର୍ମ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ବିହିତ କର୍ମ ଆଚରଣ କରନ୍ତି, ଏବଂ ନିଜ ଆତ୍ମଶକ୍ତିକୁ ଜାଣନ୍ତି—ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗଗାମୀ ହୁଅନ୍ତି।

Verse 51

एवं ते कथितं सर्वं मया तत्त्वेन पार्थिव । दुर्गतिः सद्गतिश्चैव प्राप्यते कर्मभिर्यथा

ହେ ରାଜନ୍, ମୁଁ ତୁମକୁ ତତ୍ତ୍ୱତଃ ସମସ୍ତ କଥା କହିଦେଲି—କର୍ମାନୁସାରେ ଦୁର୍ଗତି ଓ ସଦ୍ଗତି ଉଭୟ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।

Verse 52

नरः परेषां प्रतिकूलमाचरन्प्रयाति घोरं नरकं सुदारुणम् । सदानुकूलस्य नरस्य जीविनः सुखावहा मुक्तिरदूरसंस्थिता

ଯେ ମନୁଷ୍ୟ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ପ୍ରତିକୂଳ ଆଚରଣ କରେ, ସେ ଘୋର ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦାରୁଣ ନରକକୁ ଯାଏ; କିନ୍ତୁ ଯେ ସଦା ଅନୁକୂଳଭାବେ ଜୀବନ ଯାପନ କରେ, ତାହା ପାଇଁ ସୁଖଦାୟିନୀ ମୋକ୍ଷ ଦୂର ନୁହେଁ।

Verse 96

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने गुरुतीर्थमाहात्म्ये च्यवनचरित्रे षण्णवतितमोऽध्यायः

ଏହିପରି ଶ୍ରୀପଦ୍ମପୁରାଣର ଭୂମିଖଣ୍ଡରେ, ବେନୋପାଖ୍ୟାନାନ୍ତର୍ଗତ, ଗୁରୁତୀର୍ଥ-ମାହାତ୍ମ୍ୟ ଓ ଚ୍ୟବନ-ଚରିତ୍ରର ଛଣ୍ଣବତିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।