Adhyaya 35
Counsel to Sunīthā in the Vena Narrative: Boon for a Righteous Son and the Seed–Fruit Law of Karma
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ (ବେଣୋପାଖ୍ୟାନ ମଧ୍ୟରେ) ରମ୍ଭା ଗୋଟିଏ ସୌମ୍ୟା ନାରୀଙ୍କୁ—ପରେ ଯାହାକୁ ସୁନୀଥା ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି—ବଂଶପରମ୍ପରା, ଆକାଂକ୍ଷା ଓ କର୍ମଫଳ-ନ୍ୟାୟ ବିଷୟରେ ଉପଦେଶ ଦିଅନ୍ତି। ସେ ବ୍ରହ୍ମା, ପ୍ରଜାପତି ଓ ଅତ୍ରିଙ୍କ ଆଦି ବଂଶକ୍ରମ ସ୍ମରଣ କରାଇ, ଅଙ୍ଗ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ତେଜ ଦେଖି ଇନ୍ଦ୍ରସଦୃଶ ପୁତ୍ର ପାଇବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ ବୋଲି ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି। ତାପରେ ଅଙ୍ଗ ତପ, ବ୍ରତ ଓ ନିୟମରେ ହୃଷୀକେଶ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଆରାଧନା କରି ବର ମାଗନ୍ତି; ଭଗବାନ ପାପନାଶକ ଓ ଧର୍ମ-ସମର୍ଥକ ପୁତ୍ରର ବର ଦିଅନ୍ତି। ସୁନୀଥାଙ୍କୁ କୁହାଯାଏ—ଯୋଗ୍ୟ ପତିଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କର; ଧର୍ମପ୍ରଚାରକ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମିଲେ ପୂର୍ବ ଶାପ ମଧ୍ୟ ନିଷ୍ଫଳ ହୁଏ। ଶେଷରେ ‘ବୀଜ–ଫଳ’ ନ୍ୟାୟ ପ୍ରତିପାଦିତ—ଯେମିତି ବୀଜ ବୁଣାଯାଏ ସେମିତି ଫଳ ମିଳେ; ସବୁ କାରଣାନୁରୂପ। ଏହା ଶୁଣି ସୁନୀଥା ଉପଦେଶର ସତ୍ୟତାକୁ ସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି।
Shlokas
Verse 1
रंभोवाच । ब्रह्मा अव्यक्तसंभूतस्तस्माज्जज्ञे प्रजापतिः । अत्रिर्नाम स धर्मात्मा तस्य पुत्रो महामनाः
ରମ୍ଭା କହିଲେ—ଅବ୍ୟକ୍ତରୁ ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରକଟ ହେଲେ; ତାଙ୍କଠାରୁ ପ୍ରଜାପତି ଜନ୍ମିଲେ। ସେ ଧର୍ମାତ୍ମା ‘ଅତ୍ରି’ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ମହାମନା ଥିଲେ।
Verse 2
अंगो नाम अयं भद्रे नंदनं वनमागतः । इंद्रस्य संपदं दृष्ट्वा लीलातेजसमुत्तमाम्
ହେ ଭଦ୍ରେ, ‘ଅଙ୍ଗ’ ନାମର ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ନନ୍ଦନ ବନକୁ ଆସିଲା। ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସମ୍ପଦ ଓ ଲୀଳାପରି ପ୍ରକାଶିତ ଉତ୍ତମ ତେଜକୁ ଦେଖିଲା।
Verse 3
कृता स्पृहा अनेनापि इंद्रस्य सदृशे पदे । ईदृशो हि यदा पुत्रो मम स्याद्धर्मसंयुतः
ଏହା ଦ୍ୱାରା ମୋ ମନରେ ମଧ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରସଦୃଶ ପଦ ପାଇବାର ସ୍ପୃହା ଜାଗିଲା; କାରଣ ଯେତେବେଳେ ମୋର ପୁତ୍ର ଏପରି ଧର୍ମସଂଯୁକ୍ତ ହେବ, ସେତେବେଳେ ମୋର ଆଶା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ।
Verse 4
सुश्रेयो मे भवेज्जन्म यशः कीर्ति समन्वितम् । आराधितो हृषीकेशस्तपोभिर्नियमैस्तथा
ମୋର ଜନ୍ମ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶ୍ରେୟସ୍କର ହେଉ, ଯଶ ଓ କୀର୍ତ୍ତିରେ ସମନ୍ୱିତ ହେଉ; ଏବଂ ତପ ଓ ନିୟମାଚରଣ ଦ୍ୱାରା ହୃଷୀକେଶଙ୍କ ଆରାଧନା ହେଉ।
Verse 5
सुप्रसन्ने हृषीकेशे वरं याचितवानयम् । इंद्रस्य सदृशं पुत्रं विष्णुतेजः पराक्रमम्
ହୃଷୀକେଶ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ହେବା ପରେ ସେ ଏକ ବର ଯାଚିଲା—ଇନ୍ଦ୍ରସଦୃଶ ପୁତ୍ର, ଯିଏ ବିଷ୍ଣୁତେଜ ଓ ପରାକ୍ରମରେ ଯୁକ୍ତ।
Verse 6
वैष्णवं सर्वपापघ्नं देहि मे मधुसूदन । दत्तवान्स तदा पुत्रमीदृशं सर्वधारकम्
ହେ ମଧୁସୂଦନ! ସର୍ବପାପନାଶକ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ ପୁତ୍ର ମୋତେ ଦିଅ। ତେବେ ସେ ଏମିତି ସର୍ବଙ୍କ ଆଧାର ହେବା ପୁତ୍ରକୁ ଦାନ କଲେ।
Verse 7
तदाप्रभृति विप्रेंद्रः पुण्यां कन्यां प्रपश्यति । यथा त्वं चारुसर्वांगी तथायं परिपश्यति
ସେହି ସମୟରୁ ବିପ୍ରଶ୍ରେଷ୍ଠ ସେ ପୁଣ୍ୟବତୀ କନ୍ୟାକୁ ପୁନଃପୁନଃ ନିହାରେ। ଯେପରି ତୁମେ ସର୍ବାଙ୍ଗସୁନ୍ଦରୀ, ସେପରି ସେ ତାକୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖେ।
Verse 8
एनं गच्छ वरारोहे अस्मात्पुत्रो भविष्यति । पुण्यात्मा पुण्यधर्मज्ञो विष्णुतेजः पराक्रमः
ହେ ବରାରୋହେ! ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଅ; ତାଙ୍କଠାରୁ ତୁମର ପୁତ୍ର ଜନ୍ମିବ—ପୁଣ୍ୟାତ୍ମା, ପୁଣ୍ୟଧର୍ମଜ୍ଞ, ବିଷ୍ଣୁତେଜସ୍ଯୁକ୍ତ ଓ ପରାକ୍ରମୀ।
Verse 9
एतत्ते सर्वमाख्यातं तथाहं पृच्छिता त्वया । अयं भर्ता भवत्यर्हो भवेदेव न संशयः
ତୁମେ ଯେପରି ପଚାରିଥିଲ, ସେପରି ସମସ୍ତ କଥା ମୁଁ କହିଦେଲି। ଏହି ପୁରୁଷ ତୁମର ଭର୍ତ୍ତା ହେବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ; ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
Verse 10
सुशंखस्यापि यः शापो वृथा सोऽपि भविष्यति । अस्माज्जाते महाभागे पुत्रे धर्मप्रचारिणि
ସୁଶଙ୍ଖ ଦେଇଥିବା ଶାପ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟର୍ଥ ହେବ; ଆମଠାରୁ ଧର୍ମପ୍ରଚାରକ ଏହି ମହାଭାଗ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମିଲେ।
Verse 11
भविष्यसि सुखी भद्रे सत्यं सत्यं वदाम्यहम् । सुक्षेत्रे कृषिकारस्तु बीजं वपति तत्परः
ଭଦ୍ରେ, ତୁମେ ସୁଖିନୀ ହେବ—ଏହା ସତ୍ୟ, ସତ୍ୟ, ମୁଁ କହୁଛି। ସୁପ୍ରସ୍ତୁତ କ୍ଷେତ୍ରରେ କର୍ମନିଷ୍ଠ କୃଷକ ତତ୍ପର ହୋଇ ବୀଜ ବପନ କରେ।
Verse 12
स तथा भुंजते देवि यथा बीजं तथा फलम् । अन्यथा नैव जायेत तत्सर्वं सदृशं भवेत्
ଦେବି, ଯଥା ବୀଜ ତଥା ଫଳ; ଜୀବମାନେ ସେହିପରି ଭୋଗ କରନ୍ତି। ଅନ୍ୟଥା ତାହା ଜନ୍ମିବ ନାହିଁ; ସବୁ କିଛି ନିଜ କାରଣସଦୃଶ ହୁଏ।
Verse 13
अयमेष महाभागस्तपस्वी पुण्यवीर्यवान् । अस्य वीर्यात्समुत्पन्नो अस्यैवगुणसंपदा
ଏହି ଜଣେ ମହାଭାଗ ତପସ୍ବୀ, ପୁଣ୍ୟବୀର୍ୟବାନ। ତାଙ୍କ ବୀର୍ୟରୁ ହିଁ ତାଙ୍କ ସଦୃଶ ଗୁଣସମ୍ପଦାଯୁକ୍ତ ଜଣେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି।
Verse 14
युक्तः पुत्रो महातेजाःसर्वदेहभृतां वरः । भविष्यति महाभाग्यो युक्तात्मा योगतत्ववित्
ସଂୟମୀ ପୁତ୍ର ମହାତେଜସ୍ବୀ—ସମସ୍ତ ଦେହଧାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ—ଜନ୍ମିବ। ସେ ମହାଭାଗ୍ୟବାନ, ଯୁକ୍ତାତ୍ମା ଏବଂ ଯୋଗତତ୍ତ୍ୱବିଦ୍ ହେବ।
Verse 15
एवं हि वाक्यं तु निशम्य बाला रंभाप्रियोक्तं शिवदायकं तत् । विचिंत्य बुद्ध्येह सुनीथया तदा तत्त्वार्थमेतत्परिसत्यमेव हि
ରମ୍ଭାଙ୍କ ପ୍ରିୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କଥିତ, ଶିବଦାୟକ ସେହି ବଚନ ଶୁଣି ବାଳା ସୁନୀଥା ବୁଦ୍ଧିରେ ବିଚାର କରି କହିଲା—“ଏହାର ତତ୍ତ୍ୱାର୍ଥ ନିଶ୍ଚୟ ଭାବେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସତ୍ୟ।”
Verse 35
इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडेवेनोपाख्याने पंचत्रिंशोऽध्यायः
ଏହିପରି ଶ୍ରୀପଦ୍ମପୁରାଣର ଭୂମିଖଣ୍ଡର ୱେନୋପାଖ୍ୟାନର ପଞ୍ଚତ୍ରିଂଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।