Adhyaya 27

Verse 1

सूत उवाच । स प्रभुः सर्वलोकेशो ह्यभिषिच्य ततो नृपम् । पृथुं वेनस्य तनयं सर्वराज्ये महाप्रभुम्

ସୂତ କହିଲେ—ତାପରେ ସର୍ବଲୋକେଶ୍ୱର ପ୍ରଭୁ ୱେନଙ୍କ ପୁତ୍ର ରାଜା ପୃଥୁଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କରି ସମଗ୍ର ରାଜ୍ୟର ମହାଶାସକ ଭାବେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ।

Verse 2

महाबाहुं महाकायं यथेंद्रं च सुरेश्वरम् । क्रमेणापि ततो ब्रह्मा राज्यानि च विचार्य वै

ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା କ୍ରମେ ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ବିଚାର କରି, ସେହି ମହାବାହୁ ମହାକାୟ ବୀରଙ୍କୁ ଦେବେଶ୍ୱର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସମାନ ଦେଖିଲେ।

Verse 3

यद्यस्यापि भवेद्योग्यं दातुं तदुपचक्रमे । वृक्षाणां ब्राह्मणानां च ग्रहर्क्षाणां तथैव च

ଯେଉଁଜଣ ଯାହା ଦାନ କରିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ, ସେ ତାହାର ଦାନକର୍ମ ଆରମ୍ଭ କରୁ—ବିଶେଷତଃ ବୃକ୍ଷ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏବଂ ଗ୍ରହ-ନକ୍ଷତ୍ରମାନଙ୍କ ହିତାର୍ଥେ।

Verse 4

सोमं राज्ये सोभ्यषिंचत्तपसां च महामतिः । धर्माणां धर्मयज्ञानां पुण्यानां पुण्यतेजसाम्

ସେହି ମହାମତି ସୋମଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟପଦରେ ଅଭିଷେକ କଲେ—ତପସ୍ତେଜ, ଧର୍ମ ଓ ଧର୍ମଯଜ୍ଞର ତେଜ, ଏବଂ ପୁଣ୍ୟତେଜରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ସୋମଙ୍କୁ।

Verse 5

अपां मध्ये तथा देवं तीर्थानां हि तथैव च । वरुणं सोभिषिच्यैव रत्नानां च द्विजोत्तम

ଏବଂ ଜଳମଧ୍ୟରେ ତୀର୍ଥମାନଙ୍କ ଅଧିଦେବତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଅଭିଷେକ କଲେ; ତଥା, ହେ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ, ରତ୍ନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବରୁଣଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଅଭିଷେକ କଲେ।

Verse 6

अन्येषां सर्वयक्षाणां राज्ये वैश्रवणं पुनः । विष्णुमेव महाप्राज्ञमादित्यानां पितामहः

ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଯକ୍ଷମାନଙ୍କ ରାଜ୍ୟରେ ପୁନଃ ବୈଶ୍ରବଣ (କୁବେର) ହିଁ ଅଧିପତି; ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କ ପିତାମହ ଭାବେ ମହାପ୍ରାଜ୍ଞମାନେ କେବଳ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ନିଶ୍ଚିତ କରିଛନ୍ତି।

Verse 7

राज्ये संस्थापयामास जनता हितहेतवे । सर्वेषामेव पुण्यानां दक्षमेव प्रजापतिम्

ଜନହିତ ପାଇଁ ସେମାନେ ରାଜ୍ୟରେ ଦକ୍ଷ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କଲେ—ସମସ୍ତ ପୁଣ୍ୟଶୀଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସତ୍ୟରେ ସର୍ବାଧିକ ସମର୍ଥ ଦକ୍ଷ ହିଁ।

Verse 8

समर्थं सर्वधर्मज्ञं प्रजापतिगणेश्वरम् । प्रह्रादं सर्वधर्मज्ञं स हि राज्ये न्यरूपयत्

ସେ ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କୁ—ସମର୍ଥ, ସର୍ବଧର୍ମଜ୍ଞ, ପ୍ରଜାପତିଗଣଙ୍କ ଅଧୀଶ୍ୱର—ସେହି ସର୍ବଧର୍ମଜ୍ଞଙ୍କୁ ହିଁ ରାଜ୍ୟରେ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ।

Verse 9

दैत्यानां दानवानां च विष्णुतेजः समन्वितम् । यमं वैवस्वतं धर्मं पैत्र्ये राज्येभिषिच्य च

ଦୈତ୍ୟ ଓ ଦାନବମାନଙ୍କ ଉପରେ ମଧ୍ୟ ଶାସନ ପାଇଁ, ବିଷ୍ଣୁତେଜରେ ସମନ୍ୱିତ ଯମ ବୈବସ୍ୱତ—ଧର୍ମସ୍ୱରୂପ—ଙ୍କୁ ପୈତୃରାଜ୍ୟରେ ଅଭିଷେକ କରାଗଲା।

Verse 10

यक्षराक्षसभूतानां पिशाचोरगसर्पिणाम् । योगिनीनां च सर्वासां वैतालानां महात्मनाम्

ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ ଓ ଭୂତମାନଙ୍କର; ପିଶାଚ, ଉରଗ ଓ ସର୍ପମାନଙ୍କର; ସମସ୍ତ ଯୋଗିନୀମାନଙ୍କର; ଏବଂ ମହାତ୍ମା ବୈତାଳମାନଙ୍କର (ବିଷୟ)।

Verse 11

कंकालानां हि सर्वेषां कूष्मांडानां तथैव च । पार्थिवानां च सर्वेषां गिरिशं शूलपाणिनम्

ସମସ୍ତ କଙ୍କାଳ, ସମସ୍ତ କୂଷ୍ମାଣ୍ଡ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପାର୍ଥିବ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଅଧିପତି ଗିରୀଶ—ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ଶିବ।

Verse 12

पर्वतानां हि सर्वेषां हिमवंतं महागिरिम् । नदीनां च तडागानां वापिकानां तथैव च

ସମସ୍ତ ପର୍ବତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମହାଗିରି ହିମବାନ୍ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ଏବଂ ନଦୀ, ତଡାଗ ଓ ବାପୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ (ସେହିପରି ପ୍ରଧାନ)।

Verse 13

कुंडानां कूपराज्ये हि दिव्येषु च सुरेश्वरः । सागरं स्थापितं पुण्यं सर्वतीर्थमनुत्तमम्

କୁଣ୍ଡ ଓ କୂପମାନଙ୍କ ପୁଣ୍ୟ ରାଜ୍ୟରେ, ଦିବ୍ୟ ସ୍ଥାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଦେବେଶ୍ୱର ପୁଣ୍ୟ ‘ସାଗର’ ସ୍ଥାପନ କଲେ—ଯାହା ସର୍ବତୀର୍ଥମୟ ଅନୁତ୍ତମ ତୀର୍ଥ।

Verse 14

गंधर्वाणां तु सर्वेषां राज्ये पुण्ये तथैव च । चित्ररथं ततो ब्रह्मा अभिषिच्य सुरेश्वरः

ତତ୍ପରେ ଦେବେଶ୍ୱର ବ୍ରହ୍ମା ସମସ୍ତ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ପୁଣ୍ୟ ଓ ଧର୍ମମୟ ରାଜ୍ୟରେ ଚିତ୍ରରଥଙ୍କୁ ବିଧିପୂର୍ବକ ଅଭିଷେକ କଲେ।

Verse 15

नागानां पुण्यवीर्याणां वासुकिं च चतुर्मुखः । सर्पाणां तु तथा राज्ये अभिषिच्य स तक्षकम्

ତତ୍ପରେ ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମା ପୁଣ୍ୟବୀର୍ୟ ନାଗମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାସୁକିଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କଲେ; ଏବଂ ସର୍ପମାନଙ୍କ ରାଜ୍ୟରେ ସେହିପରି ତକ୍ଷକଙ୍କୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ।

Verse 16

वारणानां ततो राज्ये ऐरावणमसिंचत । अश्वानां चैव सर्वेषामुच्चैःश्रवसमेव च

ତାପରେ ହାତୀମାନଙ୍କ ରାଜ୍ୟରେ ସେ ଐରାବତଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କଲେ; ଏବଂ ସମସ୍ତ ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେବଳ ଉଚ୍ଚୈଃଶ୍ରବାଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କଲେ।

Verse 17

पक्षिणां चैव सर्वेषां वैनतेयमथापि सः । मृगाणां च ततो राज्ये ब्रह्मा सिंहमथादिशत्

ଏବଂ ସମସ୍ତ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ ବୈନତେୟ (ଗରୁଡ)ଙ୍କୁ ଅଧିପତି କଲେ; ତଥା ମୃଗମାନଙ୍କ ରାଜ୍ୟରେ ବ୍ରହ୍ମା ସିଂହଙ୍କୁ ଅଧିପତି ଭାବେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କଲେ।

Verse 18

गोवृषं तु गवां मध्ये अभिषिच्य प्रजापतिः । वनस्पतीनां सर्वेषां प्लक्षमेव पितामहः

ପ୍ରଜାପତି ଗୋମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗୋବୃଷଭଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କଲେ; ଏବଂ ପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମା ସମସ୍ତ ବନସ୍ପତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେବଳ ପ୍ଲକ୍ଷକୁ ପ୍ରଧାନ କଲେ।

Verse 19

एवं राज्यानि सर्वाणि संस्थाप्य च पितामहः । दिशापालांस्ततो ब्रह्मा स्थापयामास सत्तमः

ଏପରି ସମସ୍ତ ରାଜ୍ୟ ସ୍ଥାପନ କରି ପିତାମହ—ସତ୍ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ—ବ୍ରହ୍ମା ପରେ ଦିଗ୍‌ପାଳମାନଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କଲେ।

Verse 20

वैराजस्य तथा पुत्रं पूर्वस्यां दिशि सत्तमः । सुधन्वानं दिशःपालं राजानं सोभ्यषिंचत

ତାପରେ ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜନ ବୈରାଜଙ୍କ ପୁତ୍ର ସୁଧନ୍ୱାଙ୍କୁ ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ରାଜା ଏବଂ ଦିଗ୍‌ପାଳ ଭାବେ ଅଭିଷେକ କଲେ।

Verse 21

दक्षिणस्यां महात्मानं कर्दमस्य प्रजापतेः । पुत्रं शंखपदं नाम राजानं सोभ्यषिंचत

ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ସେ ପ୍ରଜାପତି କର୍ଦମଙ୍କ ପୁତ୍ର ମହାତ୍ମା ଶଙ୍ଖପଦଙ୍କୁ ରାଜା ଭାବେ ଅଭିଷେକ କଲେ।

Verse 22

पश्चिमायां तथा ब्रह्मा वरुणस्य प्रजापतेः । पुत्रं च पुष्करं नाम सोऽभ्यषिंचत्प्रजापतिः

ସେହିପରି ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ପ୍ରଜାପତି ବ୍ରହ୍ମା ବରୁଣଙ୍କ ପୁତ୍ର ପୁଷ୍କରଙ୍କୁ ପ୍ରଜାପତି ପଦରେ ଅଭିଷେକ କଲେ।

Verse 23

उत्तरस्यां दिशि ब्रह्म नलकूबरमेव च । एवं चैवाभ्यषिंचच्च दिक्पालान्समहौजसः

ହେ ବ୍ରହ୍ମନ୍! ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ସେ ନଲକୂବରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସ୍ଥାପନ କଲେ; ଏଭଳି ସେ ମହାବଳୀ ଦିକ୍ପାଳମାନଙ୍କୁ ବିଧିପୂର୍ବକ ଅଭିଷେକ କଲେ।

Verse 24

यैरियं पृथिवी सर्वा सप्तद्वीपा सपत्तना । यथाप्रदेशमद्यापि धर्मेण प्रतिपाल्यते

ଯାହାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହି ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ—ସପ୍ତଦ୍ୱୀପ ଓ ନଗରସହିତ—ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଞ୍ଚଳଅନୁସାରେ ଧର୍ମରେ ପାଳିତ ଓ ଶାସିତ ହେଉଛି।

Verse 25

पृथुश्चैवं महाभागः सोभिषिक्तो नराधिपः । राजसूयादिभिः सर्वैरभिषिक्तो महामखैः

ଏଭଳି ମହାଭାଗ ପୃଥୁ ନରାଧିପ ଅଭିଷିକ୍ତ ହେଲେ; ରାଜସୂୟ ଆଦି ସମସ୍ତ ମହାମଖ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର ବିଧିବତ୍ ଅଭିଷେକ ସମ୍ପନ୍ନ ହେଲା।

Verse 26

विधिना वेददृष्टेन राजराज्ये महीपतिः । चाक्षुषे नाम्नि संपुण्ये अतीते च महौजसि

ବେଦଦୃଷ୍ଟ ବିଧିଅନୁସାରେ ମହୀପତି ନିଜ ରାଜରାଜ୍ୟ ଶାସନ କଲେ; ଏବଂ ‘ଚାକ୍ଷୁଷ’ ନାମକ ପରମପୁଣ୍ୟମୟ, ଅତୀତ ମହୌଜସ୍ୱୀ କାଳରେ ସେ ମହାତେଜସ୍ୱୀ ଥିଲେ।

Verse 27

इति श्रीपद्मपुराणे पंचपंचाशत्सहस्रसंहितायां भूमिखंडे । राज्याभिषेकोनाम सप्तविंशोऽध्यायः

ଏହିପରି ଶ୍ରୀପଦ୍ମପୁରାଣର ପଞ୍ଚପଞ୍ଚାଶତ୍-ସହସ୍ର-ସଂହିତାର ଭୂମିଖଣ୍ଡରେ ‘ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ’ ନାମକ ସପ୍ତବିଂଶ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।

Verse 28

विस्तरं चापि व्याख्यास्ये पृथोश्चैव महात्मनः । यदि मामेव विप्रेन्द्र शुश्रूषसि अतंद्रितः

ମହାତ୍ମା ପୃଥୁଙ୍କ ଚରିତ୍ରକୁ ମୁଁ ବିସ୍ତାରରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି; ହେ ବିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର, ଯଦି ତୁମେ ଅତନ୍ଦ୍ରିତ ହୋଇ କେବଳ ମୋ କଥାକୁ ଶ୍ରବଣ-ସେବା କର।

Verse 29

एतदेवमधिष्ठानं महत्पुण्यं प्रकीर्तितम् । सर्वेष्वेव पुराणेषु एतद्धि निश्चितं सदा

ଏହିପରି ଏହି ଅଧିଷ୍ଠାନ ମହାପୁଣ୍ୟକର ବୋଲି ପ୍ରକୀର୍ତିତ; ନିଶ୍ଚୟ ଏହି କଥା ସମସ୍ତ ପୁରାଣରେ ସଦା ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ।

Verse 30

पुण्यं यशस्यमायुष्यं स्वर्गवासकरं शुभम् । धन्यं पवित्रमायुष्यं पुत्रदं वृद्धिदायकम्

ଏହା ପୁଣ୍ୟକର, ଯଶଦାୟକ ଓ ଆୟୁବର୍ଦ୍ଧକ; ଶୁଭ ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗବାସର କାରଣ। ଧନ୍ୟ ଓ ପବିତ୍ରକର, ଦୀର୍ଘାୟୁ ଦିଏ, ପୁତ୍ରଦାନ କରେ ଏବଂ ବୃଦ୍ଧି-ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ।

Verse 31

यः शृणोति नरो भक्त्या भावध्यानसमन्वितः । अश्वमेधफलं तस्य जायते नात्र संशयः

ଯେ ନର ଭକ୍ତିସହିତ, ଭାବଧ୍ୟାନ ଓ ଏକାଗ୍ରତାରେ ଏହା ଶୁଣେ, ସେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ—ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।