Virāṭa-parva Adhyāya 33 — Kuru Cattle-Raid and Matsya Mobilization (भूमिंजय-प्रेरणा)
युधिछिर उवाच मुज्च मुज्चाधमाचारं प्रमाणं यदि ते वयम् । दासभावं गतो होष विराटस्य महीपते: । अदासो गच्छ मुक्तोडसि मैवं कार्षी: कदाचन
yudhiṣṭhira uvāca
muñca muñcādhamācāraṁ pramāṇaṁ yadi te vayam |
dāsabhāvaṁ gato hy eṣa virāṭasya mahīpateḥ |
adāso gaccha mukto 'si māivaṁ kārṣīḥ kadācana ||
ଯୁଧିଷ୍ଠିର କହିଲେ— ଭାଇ! ଯଦି ତୁମେ ମୋତେ ପ୍ରମାଣ ମାନ, ତେବେ ଏହି ଅଧମାଚାରୀକୁ ଛାଡ଼, ଛାଡ଼। ଏ ତ ମହୀପତି ବିରାଟଙ୍କ ଦାସଭାବକୁ ପହଞ୍ଚିସାରିଛି। (ତାପରେ ତାକୁ) ତୁ ଆଉ ଦାସ ନୁହେଁ; ଯା, ତୁ ମୁକ୍ତ। ପୁଣି କେବେ ଏପରି କାମ କରିବୁ ନାହିଁ।
युधिछिर उवाच
Even when confronting wrongdoing, one should act with restraint and moral authority: punishments or reprisals should not become cruelty. Yudhiṣṭhira emphasizes release and a clear ethical warning, modeling dharma through mercy and self-control.
Yudhiṣṭhira intervenes to stop further harsh treatment of a wrongdoer/captive, declaring that the person has already undergone the humiliation of servitude under King Virāṭa. He then formally frees him and admonishes him not to repeat such misconduct.