Adhyaya 319
Chapter Arc: The narrator proclaims the vastness and sanctity of the Vana Parva’s Aranyaka portion, declaring that merely hearing it loosens the knots of great sin. → The promise intensifies: whatever a pure-minded listener—woman or man—prays for while hearing this Aranyaka, that desire is said to be granted without doubt; the text then turns from promise to prescription, outlining the proper acts of honoring Brahmanas and the reciter. → The ritual peak is named with specificity: feed Brahmanas with payasa and other offerings, honor them with garments, cows, gold, jewels; and above all, gift the Mahabharata-reciter a special kapila cow—bronze-milking vessel, silver hooves, golden horns, adorned—explicitly ‘for the satisfaction of the sons of Pandu.’ → With Brahmanas pleased, the cosmos itself is portrayed as pleased—Brahma, Vishnu, Rudra, Indra, the hosts of gods, beings, sages, goddesses, and the Pitrs—sealing the chapter’s assurance that the listener attains all desired ends and ultimately heaven.
Shlokas
Verse 1
वनपर्वकी सम्पूर्ण शलोक-संख्या १२२७६॥- #++ २० ()) #अअज अप वनपव्व-श्रवण-महिमा इदमारण्यकं श्रुत्वा महापापै: प्रमुच्यते । अधनो धनमाप्रोति पुत्रपौत्रसमन्वित:
ଏହି ଆରଣ୍ୟକ (ବନପର୍ବ) ଶୁଣିଲେ ମନୁଷ୍ୟ ମହାପାପରୁ ମଧ୍ୟ ମୁକ୍ତ ହୁଏ। ଦରିଦ୍ର ଧନ ପାଏ ଏବଂ ପୁତ୍ର-ପୌତ୍ରସମ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
Verse 2
य॑य॑ प्रार्थयते काम॑ त॑ त॑ प्राप्नोत्यसंशयम् । नारी वा पुरुषो वापि शुचि: प्रयतमानस:
ଯେ ଯେ କାମନା ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରେ, ସେ ସେହି କାମନାକୁ ନିଶ୍ଚୟ ଲାଭ କରେ। ନାରୀ ହେଉ କି ପୁରୁଷ—ଯେ ଶୁଚି ଓ ସଂଯତମନ।
Verse 3
आरण्यके श्रुते5धीते ब्राह्मणान् पायसादिभि: । भोजयेद् वस्त्रगोस्वर्णदानै रत्नै: प्रपृूजितान्
ଆରଣ୍ୟକ (ବନପର୍ବ) ଶୁଣିବା କିମ୍ବା ପଢ଼ିବା ପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ପାୟସ ଇତ୍ୟାଦି ଦ୍ୱାରା ଭୋଜନ କରାଇ, ବସ୍ତ୍ର, ଗୋ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଓ ରତ୍ନଦାନରେ ସମ୍ମାନିତ କରି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
Verse 4
ब्राह्मणेषु च तुष्टेषु संतुष्टा: पाण्डुनन्दना: । ब्रह्मा विष्णुस्तथा रुद्र: शक्रो देवगणास्तथा
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ ପାଣ୍ଡୁନନ୍ଦନମାନେ ମଧ୍ୟ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି; ଏହିପରି ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ରୁଦ୍ର, ଶକ୍ର (ଇନ୍ଦ୍ର) ଓ ଦେବଗଣମାନେ ମଧ୍ୟ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି।
Verse 5
भूतानि मुनयो देव्यस्तथा पितृगणाश्च ये । वाचकं पूजयेच्छक्त्या वस्त्रान्नै: स्वर्णभूषणै:
ଭୂତଗଣ, ମୁନିଗଣ, ଦେବୀମାନେ ଓ ପିତୃଗଣ—ଏ ସମସ୍ତେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି। ତେଣୁ ନିଜ ଶକ୍ତିଅନୁସାରେ ଅନ୍ନ, ବସ୍ତ୍ର ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣାଭୂଷଣ ଦେଇ ବାଚକଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
Verse 6
विशेषतस्तु कपिला देया तु जयपाठके । कांस्यदोहा रौप्यखुरा स्वर्णशृज्जी सभूषणा । पाण्डूनां परितोषार्थ दद्यादन्नं द्विजातये
ବିଶେଷତଃ ‘ଜୟ’ ପାଠକଙ୍କୁ କପିଳା ଗାଈ ଦେବା ଉଚିତ। ତାଙ୍କ ସହ କାଂସ୍ୟର ଦୋହନପାତ୍ର ଥାଉ; ଗାଈର ଖୁରରେ ରୂପା ଓ ଶିଙ୍ଗରେ ସୁନା ମଢ଼ାଇ, ଅନ୍ୟ ଆଭୂଷଣରେ ମଧ୍ୟ ଶୋଭିତ କରାଯାଉ। ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ପରିତୋଷାର୍ଥେ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ ଅନ୍ନଦାନ ମଧ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
Verse 7
आरण्यकाख्यमाख्यानं शृणुयाद् यो नरोत्तम: । स सर्वकाममाप्रोति पुन: स्वर्गतिमाप्तुयात्
ଯେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ ‘ଆରଣ୍ୟକ’ ନାମକ ଏହି ଆଖ୍ୟାନକୁ ଶୁଣେ, ସେ ସମସ୍ତ କାମ୍ୟଫଳ ପାଏ; ଏବଂ ଦେହାନ୍ତ ପରେ ପୁନଃ ସ୍ୱର୍ଗଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
Verse 87
७ दक्षिण भारतीय पाठसे लिये गये छलोक-- ८२ (४) ५
ଦକ୍ଷିଣ ପାଠରୁ ସାତଟି ଶ୍ଲୋକ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଛି—(୮୨ (୪) ୫) ଇତି।
Verse 12988
हि (हुक अप आ अपा5 वनपर्वकी श्लोक-संख्या अनुष्टप् छऊद्द (अन्य बढ़े छन््द ) बड़े छन्दोंका ३२ अक्षरोंक गद्य. कुल योग अनुष्टुप् मानकर गिननेपर उत्तर भारतीय पाठसे लिये गये श्लोक -- १०९३७ (७८५ ) ५०८० ।« १७९१
ଏହା ମହାଭାରତର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶ୍ଲୋକ ନୁହେଁ; ଗୀତା-ପ୍ରେସର ସମ୍ପାଦକୀୟ/ଛନ୍ଦ-ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଟିପ୍ପଣୀ ପରି ଲାଗୁଛି। କେବଳ “ହି” (“ନିଶ୍ଚୟ/କାରଣ”) ଶବ୍ଦ ଥିବାରୁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପ୍ରସଙ୍ଗର ସଠିକ୍ ଅନୁବାଦ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
Read Mahabharata in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.