Shloka 6
Sanatsujāta on Vedic Learning, Truth (Satya), and the Discipline of Dama–Tyāga–Apramāda
सनत्सुजात उवाच आचार्ययोनिमिह ये प्रविश्य भूत्वा गर्भे ब्रह्मचर्य चरन्ति । इहैव ते शास्त्रकारा भवन्ति प्रहाय देहं परमं यान्ति योगम्
sanatsujāta uvāca | ācāryayonim iha ye praviśya bhūtvā garbhe brahmacarya caranti | ihaiva te śāstrakārā bhavanti prahāya dehaṁ paramaṁ yānti yogam ||
ସନତ୍ସୁଜାତ କହିଲେ—ଯେମାନେ ଏଠାରେ ସଦ୍ଗୁରୁଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ-ପରମ୍ପରାରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ଶିକ୍ଷା-ଶାସନର ‘ଗର୍ଭ’ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ପରି ରହି, ବ୍ରହ୍ମଚର୍ୟ-ବ୍ରତ ପାଳନ କରନ୍ତି—ସେମାନେ ଏହି ଜୀବନରେ ହିଁ ଶାସ୍ତ୍ରର ପ୍ରାମାଣିକ ପ୍ରବକ୍ତା ଓ ପରମ୍ପରାବାହକ ହୋଇଯାନ୍ତି। ଦେହ ତ୍ୟାଗ କରି ସେମାନେ ପରମ ଯୋଗ, ଅର୍ଥାତ୍ ପରମାତ୍ମା ସହ ଏକତ୍ୱ, ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
सनत्सुजात उवाच
Educational Q&A
Disciplined discipleship under a true teacher—especially the vow and conduct of brahmacarya—purifies and matures a person so that they become competent to understand and transmit śāstra in this life, and ultimately attain the supreme realization (parama-yoga) after death.
In the Sanatsujātīya section of Udyoga Parva, Sanatsujāta instructs (in a didactic setting) on the path of knowledge and liberation. Here he praises the transformative power of entering a teacher’s lineage and living strict student-discipline, linking ethical restraint with both learning and final spiritual attainment.