Shloka 2
सनत्युजात उवाच नैतद् ब्रह्म त्वरमाणेन लभ्यं यन्मां पृच्छन्नतिहृष्यतीव । बुद्धी विलीने मनसि प्रचिन्त्या विद्या हि सा ब्रह्म॒चर्येण लभ्या
sanatsujāta uvāca: naitad brahma tvaramāṇena labhyaṃ yan māṃ pṛcchann atihṛṣyatīva | buddhau vilīne manasi pracintyā vidyā hi sā brahmacaryeṇa labhyā ||
ସନତ୍ସୁଜାତ କହିଲେ—ହେ ରାଜନ! ତୁମେ ପୁନଃପୁନଃ ପଚାରି ଅତ୍ୟଧିକ ହର୍ଷିତ ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏପରି ତ୍ୱରାରେ ବ୍ରହ୍ମ ଲଭ୍ୟ ନୁହେଁ। ଗଭୀର ଚିନ୍ତନରେ ଯେତେବେଳେ ମନ ବୁଦ୍ଧିରେ ଲୀନ ହୁଏ, ସମସ୍ତ ବୃତ୍ତିକୁ ନିରୋଧ କରୁଥିବା ଯେ ଜ୍ଞାନ ଉଦୟ ହୁଏ, ସେଇ ବ୍ରହ୍ମବିଦ୍ୟା; ଏବଂ ତାହା କେବଳ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ୟ ପାଳନରେ ହିଁ ଲଭ୍ୟ।
सनत्युजात उवाच
Educational Q&A
Liberating knowledge of Brahman is not gained through impatience or emotional excitement; it requires disciplined self-restraint (brahmacarya) and deep contemplation in which the mind’s fluctuations subside into steady discernment (buddhi).
In the Sanatsujātīya section of Udyoga Parva, the sage Sanatsujāta instructs the king (contextually Dhṛtarāṣṭra), correcting his eager questioning and redirecting him toward inner discipline and contemplative practice as the true means to Brahma-knowledge.