Shloka 6
Ambā’s Vow of Tapas after Paraśurāma’s Assessment (अम्बाया तपोव्रतनिश्चयः)
स तु गत्वा च नगरं भायामिदमुवाच ह
sa tu gatvā ca nagaraṃ bhāryām idam uvāca ha | devi mayā mahān prayatnaḥ kṛtaḥ | tapasyā mahādevasya ārādhanā kṛtā | tataḥ bhagavān śaṅkaraḥ prasannaḥ san uvāca—pūrvaṃ te kanyā bhaviṣyati; punaḥ saiva putrarūpeṇa pariṇamiṣyati | mayā punaḥ punaḥ kevalaṃ putrārthaṃ yācitaṃ; kintu bhagavān śivaḥ etad daivasya vidhānam iti uktvā—idaṃ na parivartayituṃ śakyam; yad uktaṃ tad eva bhaviṣyati—iti |
ତାପରେ ରାଜା ନଗରକୁ ଫେରି ନିଜ ଭାର୍ଯ୍ୟାଙ୍କୁ କହିଲେ—“ଦେବି! ମୁଁ ବହୁତ ପ୍ରୟାସ କଲି। ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ମହାଦେବଙ୍କୁ ଆରାଧନା କଲି। ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଶଙ୍କର କହିଲେ—ପ୍ରଥମେ ତୁମକୁ କନ୍ୟା ହେବ; ପରେ ସେଇ ପୁତ୍ର ହେବ। ମୁଁ ପୁନଃପୁନଃ କେବଳ ପୁତ୍ର ମାଗିଲି; କିନ୍ତୁ ଶିବ କହିଲେ—ଏହା ଦୈବବିଧାନ, ଏହା ବଦଳିବ ନାହିଁ; ଯାହା କୁହାଯାଇଛି, ସେଇ ହେବ।”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even intense personal desire and effort may be bounded by daiva-vidhāna (the divine/fated order); one is urged to accept what is ordained while continuing to act with sincerity and devotion.
Drupada returns home and reports to his queen the result of his austerities: Śiva grants a boon that a daughter will be born first and later become a son; despite repeated requests for a son alone, Śiva insists the decree cannot be altered.