Shloka 17
Udyoga Parva, Adhyāya 148: Vāsudeva’s Report—Mobilization and the Nīti Sequence
Sāma–Bheda–Daṇḍa
देवापिस्तु महातेजास्त्वग्दोषी राजसत्तम: । धार्मिक: सत्यवादी च पितु: शुश्रूषणे रत:,“नृपश्रेष्ठ देवापि महान् तेजस्वी होते हुए भी चर्मरोगसे पीड़ित थे। वे धार्मिक, सत्यवादी, पिताकी सेवामें तत्पर, साधु पुरुषोंद्वारा सम्मानित तथा नगर एवं जनपद- निवासियोंके लिये आदरणीय थे। देवापिने बालकोंसे लेकर वृद्धोंतक सभीके हृदयमें अपना स्थान बना लिया था
devāpis tu mahātejāstvagdoṣī rājasattamaḥ | dhārmikaḥ satyavādī ca pituḥ śuśrūṣaṇe rataḥ ||
ବାୟୁ କହିଲେ—ଦେବାପି ମହାତେଜସ୍ବୀ ଓ ରାଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେ ଚର୍ମରୋଗରେ ପୀଡିତ ଥିଲେ। ତଥାପି ସେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ସତ୍ୟବାଦୀ ଏବଂ ପିତୃସେବାରେ ରତ ଥିଲେ—ଦେହ ରୋଗରେ ଭାରାକ୍ରାନ୍ତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ନୀତିଗୁଣ ଓ ପିତୃଭକ୍ତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରହେ ବୋଲି ସେ ପ୍ରମାଣ କଲେ।
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that dharma and truthfulness are not diminished by physical affliction; a ruler’s true excellence is shown through ethical conduct and devoted service—especially filial service.
Vāyu describes King Devāpi: despite suffering from a skin disease, he is portrayed as an exemplary king—righteous, truthful, and devoted to serving his father—setting up a moral exemplar within the Udyoga Parva discourse.