Shloka 126
अदारा-नीति
Crisis Composure) and ‘Jaya’ Śravaṇa (Morale-Instruction
सुखं नैवेह नामुत्र लभन्ते पुरुषाधमा: । बेटा! जो इस प्रकार विनयशून्य एवं अशिक्षित पौत्रसे हर्षको प्राप्त होता है तथा उद्योगरहित
sukhaṃ naiveha nāmutra labhante puruṣādhamāḥ |
ଅଧମ ମନୁଷ୍ୟ ନ ଇହଲୋକରେ ସୁଖ ପାଆନ୍ତି, ନ ପରଲୋକରେ। ଯେ ଅବିନୟୀ, ଅଶିକ୍ଷିତ, ଉଦ୍ୟୋଗହୀନ, ଦୁର୍ବିନୀତ ଓ ଦୁର୍ବୁଦ୍ଧି ପୁତ୍ର-ପୌତ୍ରଙ୍କୁ ନେଇ ହର୍ଷ କରେ—ଯେମାନେ କର୍ମ କରନ୍ତି ନାହିଁ, କଲେ ମଧ୍ୟ ନିନ୍ଦିତ କର୍ମ କରନ୍ତି—ତାହାର ସନ୍ତାନଲାଭ କଲ୍ୟାଣ ନୁହେଁ, ବିନାଶର କାରଣ ହୁଏ; ତେଣୁ ସେ ଇହରେ ମଧ୍ୟ ସୁଖ ପାଏ ନାହିଁ, ପରରେ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ।
पुत्र उवाच
Educational Q&A
Happiness depends on dharmic conduct and disciplined effort; those who are base in character—idle, untrained, and inclined to blameworthy actions—gain neither worldly welfare nor posthumous good.
A son speaks a moral judgment about the fate of ‘base men,’ emphasizing that taking satisfaction in uneducated, undisciplined descendants is self-defeating because such heirs do not perform worthy deeds and thus bring no benefit in this world or the next.