Udyoga Parva Adhyāya 132 — Vidura’s Counsel on Udyama, Yaśas, and Kṣātra-Dharma
दिष्टभावं गतस्यापि विषये मोदते प्रजा । यदि बढ़े हुए तेज और उत्साहवाला, शूरवीर एवं सिंहके समान पराक्रमी राजा युद्धमें दैववश वीर-गतिको प्राप्त हो जाय तो भी उसके राज्यमें प्रजा सुखी ही रहती है
diṣṭabhāvaṃ gatasya api viṣaye modate prajā |
ବାୟୁ କହିଲେ—ରାଜା ନିଜ ନିୟତ ଅନ୍ତକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟର ପ୍ରଜା ଆନନ୍ଦିତ ରହେ। କାରଣ ତେଜ ଓ ଉତ୍ସାହରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ଶୂର ଏବଂ ସିଂହସମ ପରାକ୍ରମୀ ରାଜା ଦୈବବଶତଃ ଯୁଦ୍ଧରେ ବୀରଗତି ପାଇଲେ ମଧ୍ୟ, ତାଙ୍କ ଧର୍ମମୟ ଶାସନର ବଳ ଓ ସେହି ଅନ୍ତର ମର୍ଯ୍ୟାଦାରେ ପ୍ରଜା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ରହେ।
वायुदेव उवाच
A righteous and valorous king benefits his people so deeply that even his death—when it is a destined, honorable fall in battle—does not immediately plunge the realm into misery; good governance and dharma create enduring public well-being.
Vāyu-deva is describing the social effect of a heroic ruler’s fate: if such a king attains vīra-gati (a warrior’s death) by daiva (destiny), the subjects in his viṣaya (realm) still remain joyful, implying stability and merit generated by his rule.