Shloka 19
Virāṭa-sabhāyāṃ Saṃniveśaḥ — Assembly at Virāṭa’s Hall and Kṛṣṇa’s Diplomatic Counsel
राज्यं जिहीर्षटद्धिरसद्धिरुग्रै: सर्व च तद् वो विदितं यथावत् | तथापि सुहृदोंसहित राजा युधिष्ठिर उनकी भलाई ही चाहते हैं। पाण्डवोंने दूसरे-दूसरे राजाओंको युद्धमें जीतकर उन्हें पीड़ित करके जो धन स्वयं प्राप्त किया था
rājyaṁ jihīrṣaṭaddhir asaddhir ugraiḥ sarvaṁ ca tad vo viditaṁ yathāvat | tathāpi suhṛdbhiḥ sahito rājā yudhiṣṭhiraḥ teṣāṁ bhālai hī cāhate hai | teṣāṁ ca lobhaṁ prasmīkṣya vṛddhaṁ dharmajñatāṁ cāpi yudhiṣṭhirasya |
ରାଜ୍ୟ ହରଣ କରିବା ଲୋଭରେ ସେହି ଉଗ୍ର ଓ ଅଧର୍ମୀ ଲୋକମାନେ ଏକତ୍ର ହୋଇ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ଯେତେବେଳେ ଶିଶୁ—ହିତାହିତ ବୁଝିପାରୁନଥିଲେ—ସେତେବେଳେ ନାନା ଷଡଯନ୍ତ୍ରରେ ସେମାନଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରିବାକୁ ପୂରା ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ; ଏ ସବୁ ଆପଣମାନେ ଭଲଭାବେ ଜାଣନ୍ତି। ତଥାପି ସୁହୃଦମାନଙ୍କ ସହ ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିର ସେମାନଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ହିଁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି। କୁନ୍ତୀ ଓ ମାଦ୍ରୀଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ଏବେ କେବଳ ସେଇ ଧନ/ଅଧିକାର ମାଗୁଛନ୍ତି, ଯାହା ସେମାନେ ପୂର୍ବେ ନିଜେ ଅନ୍ୟ ଭୂପତିମାନଙ୍କୁ ଜୟ କରି ବଳରେ ଦମନ କରି ପାଇଥିଲେ। ତେଣୁ କୌରବମାନଙ୍କ ବଢ଼ିଥିବା ଲୋଭ, ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ଧର୍ମଜ୍ଞତା ଏବଂ ଉଭୟଙ୍କ ପାରସ୍ପରିକ ସମ୍ପର୍କକୁ ଦେଖି, ସଭାସଦମାନେ ଅଲଗା ଭାବେ ଓ ଏକମତରେ ମଧ୍ୟ ନିଷ୍ପତ୍ତି କରନ୍ତୁ। ସତ୍ୟନିଷ୍ଠ ଏହି ପାଣ୍ଡବମାନେ ପୂର୍ବ ପ୍ରତିଜ୍ଞାକୁ ଯଥାବତ୍ ପାଳନ କରି ଆମ ସମ୍ମୁଖରେ ଉପସ୍ଥିତ।
श्रीकृष्ण उवाच
Educational Q&A
The passage contrasts greed-driven politics with dharma-guided restraint: even after suffering conspiracies and injustice, Yudhiṣṭhira remains committed to welfare and truth, and the assembly is urged to judge fairly by weighing greed against dharma.
Kṛṣṇa addresses the court/assembly, reminding them of past attempts to eliminate the Pāṇḍavas and of the Kauravas’ intent to seize the kingdom. He emphasizes Yudhiṣṭhira’s dharmic character and asks the elders and courtiers to deliberate and decide, since the Pāṇḍavas have come honoring their prior pledge.