Kṣātra-dharma as the Public Foundation of Dharma (क्षात्रधर्म-प्रशंसा)
तस्माद् धर्मो विहितो ब्राह्मणस्य दम: शौचमार्जवं चापि राजन् । तथा विप्रस्याश्रमा: सर्व एव पुरा राजन् ब्राह्मणा वै निसृष्टा:,अत: नरेश्वर! ब्राह्मणके लिये इन्द्रियसंयम, बाहर-भीतरकी शुद्धि और सरलताके साथ- साथ धर्माचरणका ही विधान है। राजन्! सभी आश्रम ब्राह्मणोंके लिये ही हैं क्योंकि सबसे पहले ब्राह्मणोंकी ही सृष्टि हुई है
tasmād dharmo vihito brāhmaṇasya damaḥ śaucaṃ ārjavaṃ cāpi rājan | tathā viprasyāśramāḥ sarva eva purā rājan brāhmaṇā vai nisṛṣṭāḥ |
ଏହେତୁ, ହେ ରାଜନ୍! ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ ବିହିତ ଧର୍ମ ହେଉଛି ଇନ୍ଦ୍ରିୟସଂଯମ, ବାହ୍ୟ-ଆନ୍ତରିକ ଶୁଚିତା ଓ ସରଳତା। ଏବଂ ହେ ରାଜନ୍! ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ପ୍ରଥମେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସୃଷ୍ଟ ହୋଇଥିଲେ ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ତେଣୁ ସମସ୍ତ ଆଶ୍ରମ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ ହିଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ।
भीष्म उवाच
Bhīṣma defines the brāhmaṇa’s dharma as disciplined self-restraint (dama), purity (śauca), and straightforward integrity (ārjava), presenting these as foundational virtues that sustain righteous conduct.
In the Śānti Parva’s instruction to the king (Yudhiṣṭhira), Bhīṣma continues his discourse on social and ethical order, explaining the prescribed qualities and life-framework (āśramas) associated with the brāhmaṇa.