Shloka 2
युधिष्ठिरस्य नगरप्रवेशः — चार्वाकप्रकरणं
Yudhiṣṭhira’s Entry into the City and the Cārvāka Episode
वायुदेव उवाच ब्राह्म॒णास्तात लोके5स्मिन्नर्चनीया: सदा मम । एते भूमिचरा देवा वाग्विषा: सुप्रसादका:,श्रीकृष्ण बोले--तात! इस संसारमें ब्राह्मण मेरे लिये सदा ही पूजनीय हैं। ये पृथ्वीपर विचरनेवाले देवता हैं। कुपित होने पर इनकी वाणीमें विषका-सा प्रभाव होता है। ये सहज ही प्रसन्न होते और दूसरोंको भी प्रसन्न करते हैं
vāyudeva uvāca | brāhmaṇās tāta loke 'sminn arcanīyāḥ sadā mama | ete bhūmicarā devā vāgviṣāḥ suprasādakāḥ ||
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ—“ତାତ! ଏହି ଲୋକରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମୋ ପାଇଁ ସଦା ପୂଜ୍ୟ। ସେମାନେ ପୃଥିବୀରେ ବିଚରଣ କରୁଥିବା ଦେବତା। କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ ସେମାନଙ୍କ ବାଣୀ ବିଷ ସମ ପ୍ରଭାବ କରେ; ଏବଂ ସ୍ୱଭାବତଃ ସେମାନେ ସହଜେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସନ୍ନ କରନ୍ତି।”
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that brāhmaṇas, as guardians of sacred knowledge and dharma, deserve consistent reverence; their words carry great potency—capable of harm when angered—yet they are naturally inclined toward grace and the welfare of others.
Vāyudeva addresses a listener affectionately and explains why brāhmaṇas should be honored: they are like ‘earth-walking gods,’ whose speech has powerful consequences, emphasizing both the danger of provoking them and the benefit of their goodwill.