Nāga–Nāgabhāryā Saṃvāda: Varṇa-Dharma, Gṛhastha-Discipline, and Mokṣa-Self-Inquiry
Mahābhārata 12.347
सम: सर्वेषु भूतेषु ईश्वर: सुखदुःखयो: । महान् महात्मा सर्वात्मा नारायण इति श्रुति:,सुख और दु:खके स्वामी श्रीहरि समस्त प्राणियोंमें समभावसे स्थित हैं। श्रीनारायण महान् महात्मा एवं सर्वात्मा हैं; ऐसा श्रुतिमें कहा गया है
samaḥ sarveṣu bhūteṣu īśvaraḥ sukhaduḥkhayoḥ | mahān mahātmā sarvātmā nārāyaṇa iti śrutiḥ ||
ଶ୍ରୁତି କହେ—ସୁଖ ଓ ଦୁଃଖର ଈଶ୍ୱର ସମସ୍ତ ଭୂତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସମଭାବରେ ଅବସ୍ଥିତ। ସେଇ ନାରାୟଣ—ମହାନ୍, ମହାତ୍ମା, ସର୍ବାତ୍ମା।
नारद उवाच
God (Nārāyaṇa) is impartial and present equally in all beings, transcending the dualities of pleasure and pain; therefore one should cultivate samatā (equanimity) and respect all life as per śruti.
Nārada is speaking within the Śānti Parva’s instruction-oriented setting, citing śruti to affirm Nārāyaṇa’s supreme status and universal indwelling presence as a basis for ethical conduct and inner steadiness.