Shloka 43
अथ ब्रह्मवध्याभयप्रणष्टे त्रलोक्यनाथे शचीपतौ जगदनीश्वरं॑ बभूव देवान् रजस्तमश्नाविवेश मन्त्रा न प्रावर्तन्त महर्षीणां रक्षांसि प्रादुरभवन् ब्रह्म चोत्सादनं जगामानिन्द्राश्नाबला लोका: सुप्रधृष्या बभूवु:
atha brahmavadhyābhayapraṇaṣṭe trilokyanāthe śacīpatau jagadanīśvaraṃ babhūva | devān rajastamaś cānvāviśet | mantrā na prāvartanta maharṣīṇāṃ rakṣāṃsi prādurabhavan | brahma cotsādanaṃ jagāma | anindrāś ca balā lokāḥ supradhṛṣyā babhūvuḥ ||
ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟାର ଭୟରେ ତ୍ରିଲୋକନାଥ ଶଚୀପତି ଇନ୍ଦ୍ର ଅନ୍ତର୍ଧାନ ହେଲେ, ଜଗତ ଶାସକହୀନ ହୋଇପଡ଼ିଲା। ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରଜଃ ଓ ତମଃ ଉଦ୍ରେକ ହେଲା। ମହର୍ଷିମାନଙ୍କ ମନ୍ତ୍ର ଆଉ ଫଳ ଦେଲା ନାହିଁ; ରାକ୍ଷସମାନେ ପ୍ରକାଶ୍ୟ ଭାବେ ବଢ଼ିଲେ। ବେଦାଧ୍ୟୟନ ଓ ଧର୍ମଶୃଙ୍ଖଳା କ୍ଷୟ ପାଇଲା। ଇନ୍ଦ୍ରର ରକ୍ଷା ନଥିବାରୁ ତିନି ଲୋକ ଦୁର୍ବଳ ହୋଇ, ସହଜରେ ଆକ୍ରମଣ ଓ ଜୟଯୋଗ୍ୟ ହେଲେ।
तास्त्वाष्ट उवाच क्व गमिष्यथास्यतां तावन्मया सह श्रेयो भविष्यन्तीति
Educational Q&A
When the rightful protector and moral authority withdraws due to guilt and fear, social and cosmic order deteriorate: passion and delusion rise, sacred disciplines lose efficacy, predatory forces grow, and the world becomes vulnerable. The passage stresses the ethical necessity of responsible leadership and the far-reaching consequences of grave wrongdoing.
Indra, burdened by fear connected with brahma-slaying, disappears. In his absence the universe lacks governance; the gods are overcome by rajas and tamas, sages’ mantras fail, rākṣasas proliferate, Vedic study declines, and the three worlds become weak and easily conquered.