धर्मस्य बहुद्वारत्वम् — Nārada’s Audience with Indra (Śānti-parva 340)
साथ ही सम्पूर्ण देवताओंके लिये अवध्य श्रेष्ठ दानव बलिको भी पातालतलका निवासी बना दूँगा ।। त्रेतायुगे भविष्यामि रामो भृगुकुलोद्वह: । क्षत्रं चोत्सादयिष्यामि समृद्धबलवाहनम्,फिर त्रेतायुगमें भूगुकुलभूषण परशुरामके रूपमें प्रकट होऊँगा और सेना तथा सवारियोंसे सम्पन्न क्षत्रियकुलका संहार कर डालूँगा
sātha hī sampūrṇa-devatābhyaḥ avadhyaḥ śreṣṭha-dānavaḥ balir api pāṭāla-tala-nivāsīṃ kariṣyāmi || tretā-yuge bhaviṣyāmi rāmo bhṛgu-kulodvahaḥ | kṣatraṃ cotsādayiṣyāmi samṛddha-bala-vāhanam ||
ଏହା ସହ, ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଅବଧ୍ୟ ଭାବେ ଗଣ୍ୟ ବଳିଙ୍କୁ ମୁଁ ପାତାଳତଳରେ ବାସ କରାଇବି। ପରେ ତ୍ରେତାୟୁଗରେ ଭୃଗୁକୁଳୋଦ୍ଭବ ରାମ (ପରଶୁରାମ) ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ସେନା ଓ ବାହନରେ ସମୃଦ୍ଧ କ୍ଷତ୍ରିୟବଂଶକୁ ଉଚ୍ଛେଦ କରିଦେବି।
(भीष्म उवाच
The verse presents the idea that when worldly power—whether demonic sovereignty (Bali) or a militarily dominant warrior order (kṣatra)—oversteps dharma, a higher corrective force may intervene across the yugas to restore moral balance, even through harsh measures.
The speaker (Bhīṣma) recounts a divine resolve: Bali will be made a resident of Pātāla, and in the Tretā age the same power will manifest as Bhārgava Rāma (Paraśurāma) to annihilate the Kṣatriyas, despite their great military resources.