“महामुने! तुम मेरे प्रसादसे इस जगत्में सदा अपने पुत्रसदृश छायाका दर्शन करते रहोगे। वह सब ओर दिखायी देगी, कभी तुम्हारी आँखोंसे ओझल न होगी” ।। सो5नुनीतो भगवता स्वयं रुद्रेण भारत । छायां पश्यन् समावृत्त: स मुनि: परया मुदा,भरतनन्दन! साक्षात् भगवान् शंकरके इस प्रकार आश्वासन देनेपर सर्वत्र अपने पुत्रकी छाया देखते हुए मुनिवर व्यास बड़ी प्रसन्नताके साथ अपने आश्रमपर लौट आये
mahāmune! tvaṁ mama prasādāt asmin jagati sadā sva-putra-sadṛśa-chāyā-darśanaṁ kariṣyasi. sā sarvataḥ dṛśyate, kadācid api tava akṣibhyām ojhalā na bhaviṣyati. so 'nunīto bhagavatā svayaṁ rudreṇa, bhārata; chāyāṁ paśyan samāvṛttaḥ sa muniḥ parayā mudā. bharata-nandana! sākṣāt bhagavān śaṅkaraḥ evaṁ āśvāsanaṁ dattvā, sarvatra sva-putrasya chāyāṁ paśyan, munivaraḥ vyāsaḥ mahā-prasannatayā sva-āśramaṁ pratyāgacchat.
ହେ ମହାମୁନେ! ମୋ ପ୍ରସାଦରେ ତୁମେ ଏହି ଜଗତରେ ସଦା ପୁତ୍ରସଦୃଶ ସେଇ ଛାୟାକୁ ଦେଖିବ; ସେ ଛାୟା ସର୍ବତ୍ର ଦିଶିବ, କେବେ ମଧ୍ୟ ତୁମ ଚକ୍ଷୁରୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେବ ନାହିଁ। ଏଭଳି ଭାବେ ସ୍ୱୟଂ ଭଗବାନ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସାନ୍ତ୍ୱନା ପାଇ, ହେ ଭାରତ! ସେ ମୁନି ସେଇ ଛାୟାକୁ ଦେଖୁଥିବାବେଳେ ପରମ ଆନନ୍ଦରେ ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତ୍ତନ କଲେ। ହେ ଭରତନନ୍ଦନ! ସାକ୍ଷାତ୍ ଭଗବାନ ଶଙ୍କର ଏହି ଆଶ୍ୱାସନ ଦେଇଥିବା ପରେ, ମୁନିବର ବ୍ୟାସ ସର୍ବତ୍ର ପୁତ୍ରଛାୟାକୁ ଅନୁଭବ କରି, ଗଭୀର ପ୍ରୀତି ଓ ପ୍ରସନ୍ନତା ସହିତ ନିଜ ଆଶ୍ରମକୁ ଫେରିଗଲେ।
भीष्म उवाच
Divine grace can transform grief into steadiness: the Lord consoles the devotee by granting an enduring, meaningful vision (a ‘shadow-presence’) that restores inner balance without denying loss.
Shiva (Rudra/Shankara) personally reassures the sage Vyasa that he will continually perceive the presence of his son as a visible ‘shadow’ everywhere; consoled and joyful, Vyasa returns to his hermitage.