Adhyāya 325: Nārada in Śvetadvīpa—Stotra to the Nirguṇa Mahātman
मध्यरात्रे यथान्यायं निद्रामाहारयत् प्रभु: । परंतु शुकदेवजीने पहले हाथ-पैर धोकर संध्योपासना की। उसके बाद पवित्र आसनपर बैठकर वे मोक्षतत्त्वका ही विचार करने लगे। रातके पहले पहरमें वे ध्यानस्थ होकर बैठे रहे। फिर रात्रिके मध्यभाग (दूसरे और तीसरे पहर) में प्रभावशाली शुकने यथोचित निद्राको स्वीकार किया
madhyarātre yathānyāyaṁ nidrām āhārayat prabhuḥ | paraṁtu śukadevajīne pūrvaṁ hasta-pāda-dhautanam kṛtvā sandhyopāsanāṁ cakāra | tataḥ pavitrāsane upaviśya sa mokṣa-tattvasyaiva vicāraṁ kartum ārabdhavān | rātreḥ prathame pahare sa dhyānasthaḥ san upāviśat | tataḥ rātryā madhyabhāge (dvitīya-tṛtīya-pahare) prabhāvaśālī śukaḥ yathocitaṁ nidrāṁ svīkṛtavān |
ଭୀଷ୍ମ କହିଲେ—ମଧ୍ୟରାତ୍ରିରେ ପ୍ରଭୁ ଯଥାନ୍ୟାୟ ନିଦ୍ରା ଗ୍ରହଣ କଲେ। କିନ୍ତୁ ଶୁକଦେବ ପ୍ରଥମେ ହାତ-ପା ଧୋଇ ସନ୍ଧ୍ୟୋପାସନା କଲେ; ତା’ପରେ ପବିତ୍ର ଆସନରେ ବସି କେବଳ ମୋକ୍ଷତତ୍ତ୍ୱକୁ ହିଁ ଚିନ୍ତନ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ରାତିର ପ୍ରଥମ ପହରେ ସେ ଧ୍ୟାନସ୍ଥ ରହିଲେ; ପରେ ରାତିର ମଧ୍ୟଭାଗରେ (ଦ୍ୱିତୀୟ ଓ ତୃତୀୟ ପହରେ) ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଶୁକ ଯଥୋଚିତ ନିଦ୍ରା ଗ୍ରହଣ କଲେ।
भीष्म उवाच