Shloka 29
जनक–सुलभा संवादः
Janaka–Sulabhā Dialogue on Mokṣa and Non-attachment
जिसका प्रकृतिसे सम्बन्ध हट गया है, ऐसे पुरुषसे मिलनेपर वह विमुक्तात्मा होता है। जो मोक्षधर्मसे युक्त है, उसका साथ करनेसे जीवको मोक्ष प्राप्त होता है ।।
vasiṣṭha uvāca | yasya prakṛtyā sambandho vyapagataḥ, taṃ puruṣaṃ samāsādya sa vimuktātmā bhavati | yo mokṣadharmayuktaḥ, tasya saṅgāt jīvo mokṣam avāpnoti || śucikarmā śuciś caiva bhavaty amitadīptimān | vimalātmā ca bhavati sametya vimalātmanā ||
ବସିଷ୍ଠ କହିଲେ—ଯାହାର ପ୍ରକୃତି ସହିତ ସମ୍ବନ୍ଧ ନିବୃତ୍ତ ହୋଇଯାଇଛି, ତାଙ୍କୁ ମିଳିଲେ ଜୀବାତ୍ମା ବିମୁକ୍ତାତ୍ମା ହୁଏ। ମୋକ୍ଷଧର୍ମରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଦେହଧାରୀ ମୋକ୍ଷ ପାଏ। ଏହିପରି, ଶୁଚି ଆଚରଣବାନଙ୍କ ସହ ମିଶିଲେ ମନୁଷ୍ୟ ଶୁଚିକର୍ମା ଓ ଶୁଚି-ସ୍ୱଭାବୀ ହୋଇ ଅପରିମିତ ଦୀପ୍ତିରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୁଏ; ଏବଂ ବିମଳାତ୍ମାଙ୍କ ସମ୍ପର୍କରେ ଆସିଲେ ସେ ମଧ୍ୟ ବିମଳାତ୍ମା ହୁଏ।
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
Association shapes inner transformation: keeping company with a liberated, mokṣa-oriented, and pure-minded person helps loosen one’s bondage to prakṛti and cultivates purity, clarity, and ultimately liberation.
Vasiṣṭha is instructing his listener within the Śānti Parva’s mokṣa-oriented discourse, emphasizing the power of satsanga—contact with the liberated and the pure—as a practical means toward inner purification and release.