Shloka 24
Śoka-śamana: Kṛṣṇa’s Consolation and Nārada’s Exempla to Sṛñjaya
Chapter 29
“मरुदगणोंने मरुत्तके यज्ञमें उस समय खूब सोमरसका पान किया था। राजाने जो दक्षिणाएँ दी थीं, वे देवताओं, मनुष्यों और गन्धर्वोंके सभी यज्ञोंसे बढ़कर थीं ।। स चेन्ममार सूंजय चतुर्भद्रतरस्त्वया । पुत्रात् पुण्यतरश्वैव मा पुत्रमनुतप्यथा:,'सृंजय! धर्म, ज्ञान, वैराग्य तथा ऐश्वर्य--इन चारों बातोंमें राजा मरुत्त तुमसे बढ़- चढ़कर थे और तुम्हारे पुत्रसे भी अधिक पुण्यात्मा थे। जब वे भी मर गये, तब औरोंकी क्या बात है? अतः तुम अपने पुत्रके लिये शोक न करो
marudgaṇāḥ maruttakasya yajñe tasmin kāle bahu soma-rasaṃ pītavantaḥ | rājñā dattā dakṣiṇāḥ devānāṃ manuṣyāṇāṃ gandharvāṇāṃ ca sarva-yajñebhyo 'dhikā āsan || sa cen marutaḥ, sṛñjaya, caturbhadra-taraḥ tvayā | putrāt puṇya-taraś caiva; mā putram anutapyathāḥ ||
ବାୟୁ କହିଲେ—ସେ ସମୟରେ ମରୁତ୍ତଙ୍କ ଯଜ୍ଞରେ ମରୁଦ୍ଗଣ ବହୁ ପରିମାଣରେ ସୋମପାନ କରିଥିଲେ। ରାଜାଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣା ଦେବ, ମନୁଷ୍ୟ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞର ଦକ୍ଷିଣାକୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିଲା। ତଥାପି, ହେ ସୃଞ୍ଜୟ! ଧର୍ମ, ଜ୍ଞାନ, ବୈରାଗ୍ୟ ଓ ଐଶ୍ୱର୍ୟ—ଏହି ଚାରି ଶୁଭଗୁଣରେ ତୁମଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ତୁମ ପୁତ୍ରଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ପୁଣ୍ୟବାନ ରାଜା ମରୁତ୍ତ ମଧ୍ୟ ମରିଗଲେ। ଏମିତି ଜଣେ ଯଦି ଗତ ହେଲେ, ତେବେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ କଥା କ’ଣ? ତେଣୁ ପୁତ୍ର ପାଇଁ ଶୋକ କରନି।
वायुदेव उवाच