Shloka 46
Aśmagīta: Janaka’s Inquiry on Loss, Kāla, and the Limits of Control (अश्मगीता)
केवल आयुर्वेदका अध्ययन करनेवाले बहुत-से वैद्य भी परिवारसहित रोगोंके शिकार हुए देखे जाते हैं ।। ते पिबन्त: कषायांश्र सर्पीषि विविधानि च । न मृत्युमतिवर्तन्ते वेलामिव महोदधि:
te pibantaḥ kaṣāyān sarpīṃṣi vividhāni ca | na mṛtyum ativartante velām iva mahodadhiḥ ||
ଜନକ କହିଲେ—କେବଳ ଆୟୁର୍ବେଦ ଅଧ୍ୟୟନ କରିଥିବା ଅନେକ ବୈଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ ପରିବାରସହିତ ରୋଗର ଶିକାର ହୋଇଥିବା ଦେଖାଯାନ୍ତି। ସେମାନେ କଷାୟ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଘୃତ ସେବନ କଲେ ମଧ୍ୟ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ—ଯେପରି ମହାସମୁଦ୍ର ନିଜ ତଟରେଖାକୁ ଲଂଘେ ନାହିଁ।
जनक उवाच
Educational Q&A
Worldly expertise and remedies, though valuable, cannot ultimately conquer mortality; therefore one should not rely on technical knowledge alone for ultimate security, but turn toward higher wisdom and inner discipline.
King Janaka illustrates a philosophical point with a concrete example: even learned physicians using medicines (decoctions and ghee-preparations) still succumb to disease and death, just as the ocean remains bounded by its shore.