Shloka 21
Yoga-kṛtya (योककृत्य) — Vyāsa on Sense-Restraint, Obstacles, and Brahman-Realization
एतमेव च नैवं च न चोभे नानुभे न च । कर्मस्था विषयं ब्रूयु: सत्त्वस्था: समदर्शिन:
etameva ca naivaṁ ca na cobhe nānubhe na ca | karmasthā viṣayaṁ brūyuḥ sattvasthāḥ samadarśinaḥ ||
କର୍ମବାଦୀମାନେ ଏ ବିଷୟରେ କେବେ କହନ୍ତି—“ଏହିଏ (ପୁରୁଷକାର) କାରଣ”; ପୁଣି କହନ୍ତି—“ନୁହେଁ, ପୁରୁଷକାର ନୁହେଁ, ଦୈବ କାରଣ”; କେବେ—“ଦୁହେଁ ମିଶି ସିଦ୍ଧି କରନ୍ତି”; ଆଉ କେହି—“ଦୁହେଁ ନୁହେଁ।” ଏଭଳି ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟକୁ ପହଞ୍ଚି ପାରନ୍ତି ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ସତ୍ତ୍ୱରେ ସ୍ଥିତ ସମଦର୍ଶୀ ଯୋଗୀମାନେ ଏକମାତ୍ର ପରମତତ୍ତ୍ୱକୁ ହିଁ କାରଣରୂପେ ଦେଖନ୍ତି।
व्यास उवाच
Educational Q&A
Debates about whether success is caused by human effort, fate, both, or neither often remain inconclusive when argued from an action-centered standpoint. The verse points toward a higher, sattva-based yogic vision that sees an underlying, single reality as the true basis behind apparent causes.
Vyāsa is explaining a philosophical dispute about causality—how results arise—and contrasts the conflicting claims of karma-focused speakers with the steadier insight of sattva-established yogins who are described as samadarśin (equal-seeing).