Shloka 20
असंतोषादिदोष-निरूपणम्
On the Faults of Discontent and the Discipline of Detachment
प्रज्ञाप्रासादमारुह्ु अशोचन् शोचतो जनान् | जगतीस्थानिवाद्रिस्थो मन्दबुद्धीनवेक्षते
prajñāprāsādam āruhya aśocan śocato janān | jagatīsthān ivādristho mandabuddhīn avekṣate ||
ଯେ ପ୍ରଜ୍ଞାର ପ୍ରାସାଦରେ ଆରୋହଣ କରିଛି, ସେ ନିଜେ ଅଶୋକ ରହି ଶୋକ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଦେଖେ। ଯେପରି ପର୍ବତଶିଖରରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ମନୁଷ୍ୟ ତଳେ ସମତଳରେ ଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ କେବଳ ନିହାରେ ଓ ତାଙ୍କ ଅବସ୍ଥାରେ ବିଚଳିତ ହୁଏ ନାହିଁ, ସେପରି ଜ୍ଞାନୀ ମନ୍ଦବୁଦ୍ଧି ଶୋକାକୁଳମାନଙ୍କୁ ଦେଖେ; କିନ୍ତୁ ନିଜେ ସେହି ଦୁଃଖରେ ପତିତ ହୁଏ ନାହିଁ।
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
True wisdom (prajñā) gives an elevated inner standpoint from which one can perceive others’ sorrow without being overwhelmed by it; ethical steadiness arises from clear understanding rather than emotional contagion.
Yudhiṣṭhira speaks in the Śānti Parva, using a mountain-top metaphor to describe the wise person’s perspective: the wise observe grieving people as one on a peak observes those on the plain, remaining inwardly unshaken.