Vāg-yuddha and Nimitta-darśana before the Gadāyuddha
Verbal Duel and Omens
आसन च ददौ तस्मै पर्यपृच्छदनामयम् । भरतनन्दन! हलधरको देखते ही राजा युधिष्ठिर उठकर खड़े हो गये और बड़े प्रेमसे विधिपूर्वक उनकी पूजा करके उन्हें बैठनेके लिये उन्होंने आसन दिया तथा उनके स्वास्थ्यका समाचार पूछा,दैत्याविव बलोन्मत्तौ रेजतुस्तौ नरोत्तमौ । दोनों अत्यन्त हर्ष और उत्साहमें भरे थे। दोनों ही बड़े सम्मानित वीर थे। मनुष्योंमें श्रेष्ठ वे दुर्योधन और भीमसेन हींसते हुए दो अच्छे घोड़ों, चिग्घाड़ते हुए दो गजराजों और हँकड़ते हुए दो साँड़ों तथा बलसे उन्मत्त हुए दो दैत्योंके समान शोभा पाते थे || ४१-४२ ६ || ततो दुर्योधनो राजन्निदमाह युधिष्ठिरम्
sañjaya uvāca | āsanaṃ ca dadau tasmai paryapṛcchad anāmayam |
ସଞ୍ଜୟ କହିଲେ—ହଲଧର (ବଳରାମ)ଙ୍କୁ ଦେଖିବାମାତ୍ରେ ଭରତନନ୍ଦନ ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିର ତୁରନ୍ତ ଉଠି ଦାଁଡ଼ାହେଲେ। ସେ ବିଧିପୂର୍ବକ ସ୍ନେହରେ ତାଙ୍କୁ ସତ୍କାର କରି, ଆସନ ଦେଲେ ଏବଂ କୁଶଳ ପଚାରିଲେ। ତାପରେ, ରାଜନ, ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲା।
संजय उवाच
Even in the midst of conflict, dharma is maintained through proper conduct: honoring a revered guest, offering a seat, and asking after health. The verse highlights that ethical kingship includes courtesy, reverence, and self-control, not merely victory in war.
Balarama (Haladhara) arrives, and Yudhishthira immediately stands up, performs respectful reception, offers him a seat, and asks about his well-being. It sets a tone of formal hospitality and deference to a senior, powerful figure.