चुकोप समरे द्रौणिर्दण्डाहत इवोरग: । महारथी सुरथको क्रोधपूर्वक आक्रमण करते देख अश्वत्थामा समरमें डंडेकी चोट खाये हुए सर्पके समान अत्यन्त कुपित हो उठा
cukopa samare drauṇir daṇḍāhata ivoragaḥ | mahārathī surathako krodhapūrvakam ākramaṇaṃ karte dekh aśvatthāmā samareṃ daṇḍe kī coṭ khāye hue sarpa ke samān atyanta kupita ho uṭhā |
ସଞ୍ଜୟ କହିଲେ—ମହାରଥୀ ସୁରଥଙ୍କୁ କ୍ରୋଧପୂର୍ଣ୍ଣ ଆକ୍ରମଣ କରୁଥିବା ଦେଖି ଦ୍ରୌଣି ଅଶ୍ୱତ୍ଥାମା ଯୁଦ୍ଧରେ ଦଣ୍ଡାଘାତ ପାଇଥିବା ସର୍ପ ପରି ଅତ୍ୟନ୍ତ କୁପିତ ହୋଇଉଠିଲେ।
संजय उवाच
The verse highlights how anger (krodha) can rapidly intensify conflict: once provoked, a warrior’s mind may become reactive like a wounded serpent. Ethically, it warns that wrath-driven action narrows discernment and can push warfare toward excess, even when framed within kṣatriya duty.
Sañjaya narrates that Surathaka, an elite chariot-warrior, launches a furious attack. Witnessing this, Aśvatthāmā (Droṇa’s son) becomes violently enraged in the battle, compared to a serpent struck by a staff—signaling imminent, fierce retaliation.