Sauptika Parva, Adhyaya 8 — Dhṛṣṭadyumna-vadha and the Camp’s Nocturnal Rout
तथा स वीरो हत्वा तं ततो<न्यान् समुपाद्रवत्,राजेन्द्र! इस प्रकार युधामन्युका वध करके वीर अअश्वत्थामाने अन्य महारथियोंपर भी वहाँ सोते समय ही आक्रमण किया। वे सब भयसे काँपने और छटपटाने लगे। परंतु जैसे हिंसाप्रधान यज्ञमें वधके लिये नियुक्त हुआ पुरुष पशुओंको मार डालता है, उसी प्रकार उसने भी उन्हें मार डाला
tathā sa vīro hatvā taṃ tato 'nyān samupādravat | rājendra |
ଏଭଳି ତାକୁ ହତ୍ୟା କରି ସେ ବୀର ପରେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଉପରେ ଧାଇଲା। ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର! ଯୁଧାମନ୍ୟୁଙ୍କୁ ବଧ କରି ଅଶ୍ୱତ୍ଥାମା ସେଠାରେ ଶୋଇଥିବା ଅନ୍ୟ ମହାରଥୀମାନଙ୍କ ଉପରେ ମଧ୍ୟ ଆକ୍ରମଣ କଲା। ସେମାନେ ଭୟରେ କମ୍ପି ଛଟପଟାଇଲେ; କିନ୍ତୁ ଯେପରି ହିଂସାପ୍ରଧାନ ଯଜ୍ଞରେ ବଧ ପାଇଁ ନିଯୁକ୍ତ ପୁରୁଷ ପଶୁମାନଙ୍କୁ ମାରିଦିଏ, ସେହିପରି ସେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କଲା।
संजय उवाच
The verse highlights the moral collapse that can follow unchecked rage and vengeance: killing sleeping opponents is portrayed through a grim sacrificial analogy, underscoring how violence can become mechanical and dehumanizing, standing in tension with ideals of righteous warfare (dharma-yuddha).
After killing Yudhāmanyu, Aśvatthāman continues his nocturnal assault, rushing upon other great warriors while they sleep and slaughtering them despite their fear and helplessness; Sañjaya reports this to King Dhṛtarāṣṭra.