Aśvatthāmā’s Stuti of Rudra and Śiva’s Empowerment (सौप्तिकपर्व, अध्याय ७)
तमदृश्यानि भूतानि रक्षांसि च समाद्रवन् | अभित: शत्रुशिबिरं यान्तं साक्षादिवेश्वरम्,साक्षात् महादेवजीके समान शत्रुशिविरकी ओर जाते हुए अश्वत्थामाके साथ-साथ बहुत-से अदृश्य भूत और राक्षस भी दौड़े गये
tam adṛśyāni bhūtāni rakṣāṃsi ca samādravan | abhitaḥ śatruśibiraṃ yāntaṃ sākṣād iveśvaram ||
ସଞ୍ଜୟ କହିଲେ—ଅଶ୍ୱତ୍ଥାମା ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଶତ୍ରୁ-ଶିବିର ଦିଗକୁ ଅଗ୍ରସର ହେଉଥିବାବେଳେ ସେ ସାକ୍ଷାତ୍ ଈଶ୍ୱର ସମାନ ପ୍ରତାପଶାଳୀ ଦିଶୁଥିଲେ; ତାଙ୍କ ସହ ଅନେକ ଅଦୃଶ୍ୟ ଭୂତ ଓ ରାକ୍ଷସ ମଧ୍ୟ ଦୌଡ଼ି ଗଲେ।
संजय उवाच
The verse highlights how a violent act undertaken in darkness and fury draws in dark, destructive forces; even when a warrior appears godlike in power, the ethical quality of the act matters, and adharma tends to attract ominous companionship and consequences.
Sañjaya describes Aśvatthāmā moving toward the Pāṇḍava camp; as he advances, unseen bhūtas and rākṣasas surge alongside him, intensifying the terror and foreboding surrounding the impending nocturnal slaughter.