यथानुरूप॑ प्रतिपूजितावु भौ प्रशस्यमानौ स्वकृतैर्गुणौचै: । ननन्दतुस्तौ ससुहृद्गणौ तदा बल॑ नियम्येव सुरेशकेशवी
yathānurūpaṁ pratipūjitāv ubhau praśasyamānau svakṛtair guṇair ucaiḥ | nanandatus tau sasuhṛdgaṇau tadā balaṁ niyamy eva sureśa-keśavī ||
ସେମାନେ ଦୁହେଁ ନିଜ ମର୍ଯ୍ୟାଦାନୁରୂପ ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ ଏବଂ ନିଜ କର୍ମରେ ଅର୍ଜିତ ଗୁଣଗୁଡ଼ିକ ପାଇଁ ଉଚ୍ଚସ୍ୱରେ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଲେ। ତାପରେ ସୁହୃଦଗଣ ସହିତ ସେମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ—ଯେପରି ସୁରେଶ (ଇନ୍ଦ୍ର) ଓ କେଶବ (କୃଷ୍ଣ) ନିଜ ବଳକୁ ସଂଯମ କରିଥାନ୍ତି।
शल्य उवाच