Shloka 49
जिधघांसुरकेन्दुसमप्र भाव: कर्ण मयास्तो नयतां यमाय । जैसे अथर्वांगिरस मन्त्रोंद्वार आभिचारिक प्रयोग करके उत्पन्न की हुई कृत्या उग्र, प्रज्वलित और युद्धमें मृत्युके लिये भी असहा होती है, उसी प्रकार वह बाण भी था। किरीटधारी अर्जुन अत्यन्त प्रसन्न होकर उस बाणको लक्ष्य करके बोले--'मेरा यह बाण मुझे विजय दिलानेवाला हो। इसका प्रभाव चन्द्रमा और सूर्यके समान है। मेरा छोड़ा हुआ यह घातक अस्त्र कर्णको यमलोक पहुँचा दे” ।। तेनेषुवर्येण किरीटमाली प्रह्ष्रूपो विजयावहेन
sañjaya uvāca |
ji(d)haghāṃsur akendu-samapra-bhāvaḥ karṇaṃ mayāsto nayatāṃ yamāya |
yathā atharvāṅgirasa-mantrair dvārā ābhicārika-prayogena utpāditā kṛtyā ugrā prajvalitā ca yuddhe mṛtyave 'pi asahā bhavati tathā sa bāṇo 'pi āsīt |
kiriṭadhārī arjunaḥ atyanta-prasannaḥ san taṃ bāṇaṃ lakṣyaṃ kṛtvā uvāca— “mama ayaṃ bāṇaḥ māṃ vijayaṃ dātā bhavatu | asya prabhāvaḥ candrārka-sadṛśaḥ | mayā muktaṃ idaṃ ghātakam astraṃ karṇaṃ yama-lokaṃ prāpayatu” ||
teneṣuvaryeṇa kiriṭamālī prahṛṣṭa-rūpo vijayāvaheṇa ||
ସଞ୍ଜୟ କହିଲେ— “ଚନ୍ଦ୍ର-ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମ ପ୍ରଭା ଥିବା ଏହି ବାଣ, ଯାହାକୁ ମୁଁ ଛାଡ଼ିଛି, କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଯମଲୋକକୁ ନେଇଯାଉ।” ଯେପରି ଅଥର୍ବାଙ୍ଗିରସ ମନ୍ତ୍ରଦ୍ୱାରା ଅଭିଚାରରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ଉଗ୍ର, ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କୃତ୍ୟା ରଣରେ ମୃତ୍ୟୁ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଅସହ୍ୟ ହୁଏ, ସେପରି ଥିଲା ସେ ବାଣ। ତାପରେ ପରମ ହର୍ଷରେ କିରୀଟଧାରୀ ଅର୍ଜୁନ ଲକ୍ଷ୍ୟ ସ୍ଥିର କରି ପୁଣି କହିଲେ—“ମୋର ଏହି ବାଣ ବିଜୟ ଦିଅ; ଏହାର ପ୍ରଭାବ ଚନ୍ଦ୍ର-ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମ; ମୋ ଛାଡ଼ା ଏହି ଘାତକ ଅସ୍ତ୍ର କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଯମଧାମକୁ ପଠାଉ।”
संजय उवाच